તતસ્તૈઃ પીડિતં દૃષ્ટ્વા વિષ્ણુના પ્રભવિષ્ણુના
પછી, તેઓ દ્વારા દેવો પીડાતા જોઈને, શક્તિશાળી વિષ્ણુએ,
એતદીશાન દૈતેયૈસ્ત્રૈલોક્યં પરિપીડિતમ્ અદ્યૈવ તૈઃ સમં દેવ સમાસાદ્ય ધરાતલમ્
હે ઈશાન, દૈત્યોએ ત્રણેય લોકને પીડાવ્યો છે; આજે, એ દૈત્યો સાથે, હે દેવ, પૃથ્વી પર આવો.
તતો વિષ્ણુશ્ચ રુદ્રશ્ચ સહસ્રાક્ષઃ સુરૈઃ સહ
પછી વિષ્ણુ અને રુદ્ર, સહસ્ર આંખોવાળા અને અન્ય દેવો સાથે,
અથ તે દાનવાઃ સર્વે શ્રુત્વા દેવાન્સ- માગતાન્
પછી બધા દાનવો, દેવો આવ્યા છે એવું સાંભળી,
તતોઽભવન્મહાયુદ્ધં દેવાનાં દાનવૈઃ સહ
પછી દેવો અને દાનવો વચ્ચે મોટું યુદ્ધ થયું.
અથ કાલપ્રભોનામ દાનવો બલગર્વિતઃ પ્રોવાચ પ્રહસન્વાક્યં મેઘગમ્ભીરનિઃસ્વનઃ
પછી, બળમાં ગર્વિત, કાલપ્રભુ નામના દાનવે, મેઘ જેવી ગાંभीर્ય અવાજમાં હસતાં બોલ્યા:
મુંચ વજ્ર સહસ્રાક્ષ પશ્યામિ તવ પૌરુષમ્ ૬.૩૪.
હે સહસ્ર આંખોવાળા, તું વજ્ર છોડ, હું તારી શક્તિ જોઈ લઉં.
તતશ્ચિક્ષેપ સંક્રુદ્ધસ્તસ્ય વજ્રં શતક્રતુઃ
પછી, ક્રોધિત થઈને, શતક્રતુએ એ દાનવ પર વજ્ર ફેંક્યું.
તતઃ શક્રં સમુદ્દિશ્ય ગદાં ગુર્વીં મુમોચ સઃ
પછી, શક્રને નિશાન બનાવી, એ દાનવે ભારે ગદા ફેંકી.
તયા હતઃ સહસ્રાક્ષો વિસંજ્ઞો રુધિરપ્લુતઃ
એ ગદાથી વાગી, સહસ્ર આંખોવાળો બેભાન થઈ, લોહીથી ભીંજાઈ ગયો.
અથ તં માતલિર્દૃષ્ટ્વા વિસંજ્ઞં વલઘાતિનમ્
પછી માતલીએ વલઘાતિનને બેભાન જોઈને,
તતઃ પરાઙ્મુખીભૂતે રથે શક્રસ્ય સંગરે
એ સમયે, જ્યારે ઇન્દ્રનું રથ યુદ્ધમાંથી વળી ગયું હતું,
આદિત્યા વસવો રુદ્રા વિશ્વેદેવા મરુદ્ગણાઃ
આદિત્ય, વસુ, રુદ્ર, વિશ્વદેવો અને મરુદ્ગણો,
અથ ભગ્નં બલં દૃષ્ટ્વા દાનવૈર્મધુસૂદનઃ
પછી મધુસૂદને દાનવો દ્વારા સેના તૂટી ગઈ જોઈ,
સ તૈરાચ્છાદિતો વિષ્ણુઃ શુશુભે ચ સમંતતઃ
વિષ્ણુ ચારે બાજુથી તેમના ઘેરાવમાં તેજથી ઝળહળતો લાગ્યો,
તતઃ શાર્ઙ્ગવિનિર્મુક્તૈઃ શરૈઃ કંકપતત્રિભિઃ ૬.૩૪.
પછી શારંગ ધનુષ્યમાંથી મુક્ત કરડાં પાંખવાળા તીરો વડે,
તતો દૈત્યગણાઃ સર્વે હન્યમાના સુરારિણા
પછી બધા દૈત્યગણો, દેવશત્રુ દ્વારા મારાતા,
એતસ્મિન્નંતરે દૈત્યઃ કાલખંજ ઇતિ સ્મૃતઃ
એ જ સમયે, કાલખંજ નામનો એક દૈત્ય,
સ હત્વા પઞ્ચભિર્બાણૈર્વાસુદેવં શિલા શિતૈઃ
એણે પાંચ તીક્ષ્ણ પથ્થરનાં તીરો વડે વાસુદેવને ઘાયલ કર્યો,
તતઃ સુદર્શનં ચક્રં તસ્ય દૈત્યસ્ય માધવઃ ।] પ્રમુમોચ વધાર્થાય જ્વાલામાલાસમાવૃતમ્
પછી માધવે જ્વાળામાળાથી ઘેરાયેલું સુદર્શન ચક્ર એ દૈત્યને મારવા માટે છોડ્યું,
સોઽપિ તચ્ચક્રમાલોક્ય વાસુદેવકરાચ્ચ્યુતમ્
એ દૈત્યો પણ વાસુદેવના હાથમાંથી છૂટેલું એ ચક્ર જોઈને,
અગ્રસચ્ચ મહાદૈત્યસ્તિષ્ઠતિષ્ઠેતિ ચાબ્રવીત્
મહાદૈત્યએ એ ચક્ર પકડીને કહ્યું, 'થેમ, થેમ!'
તતશ્ચક્રી સ દૈત્યેન ગ્રસ્તચક્રેણ તાડિતઃ
પછી ચક્રધારી ભગવાનને એ દૈત્યએ, ચક્ર પકડીને, ઘાયલ કર્યો,
એતસ્મિન્નંતરે ક્રુદ્ધો ભગવાંસ્ત્રિપુરાંતકઃ
એ સમયે, ભગવાન ત્રિપુરાંતક ક્રોધથી ભરાયા,
તતઃ શૂલપ્રહારેણ તં નિહત્ય દનોઃ સુતમ્
પછી શૂળના ઘા વડે એ દાનુપુત્રને મારી નાખ્યો,
કાલપ્રભં પ્રકાલં ચ કાલાસ્યં કાલવિગ્રહમ્ ૬.૩૪.
કાળપ્રભા, પ્રકાલ, કાળાસ્ય અને કાળવિગ્રહ,
તતઃ પ્રધાનાસ્તે સર્વે દાનવા અપિદારુણાઃ
પછી બધા મુખ્ય અને ભયાનક દૈત્યો,
તતઃ શક્રશ્ચ વિષ્ણુશ્ચ લબ્ધસંજ્ઞૌ ધૃતાયુધૌ
પછી ઇન્દ્ર અને વિષ્ણુએ ફરી સંજાન મેળવીને શસ્ત્રો ઉઠાવ્યા,
એતસ્મિન્નંતરે ભગ્નાન્સમુદ્વીક્ષ્ય દનોઃ સુતાન્
એ દરમિયાન, દાનુના પુત્રોને પરાજિત થયેલા જોઈને,
અથ તે હતભૂયિષ્ઠા દાનવા બલવત્તરાઃ
પછી, મોટાભાગના દાનવો મારાયા હતા, પણ બલવાન દાનવો બચી ગયા,