ઇતશ્ચેતશ્ચ ગચ્છદ્ભિર્નિર્ઝરાંભોભિરાવૃતઃ
જેના ચારે બાજુથી વહેતા ઝરણાંઓથી ઘેરાયેલો છે,
યસ્ય સ્પર્દ્ધા સમુત્પન્ના પૂર્વં સહ સુમેરુણા
જેની સાથે, પ્રાચીન સમયમાં, સુમેરુ પર્વત સાથે સ્પર્ધા થઈ હતી,
કસ્માદ્ભાસ્કર મેરોસ્ત્વં પ્રકરોષિ પ્રદક્ષિણામ્
હે સૂર્ય, તું સુમેરુની પરિક્રમા કરે છે, આ પર્વતની કેમ નથી કરતો?
એષ મે વિહિતઃ પન્થા યેનેદં વિહિતં જગત્
મારે માટે આ જ માર્ગ નિર્ધારિત થયો છે, જેના દ્વારા જગત ટક્યું છે.
તસ્ય તુંગાનિ શૃંગાણિ વ્યાપ્ય ખં સંશ્રિતાનિ ચ
તેના ઊંચા શિખરો આકાશ સુધી પોહચી, દુર-દુર ફેલાયેલા છે,
એતચ્છ્રુત્વા વિશેષેણ સંક્રુદ્ધો વિંધ્યપર્વતઃ રુરોધાથ નભોમાર્ગં યેન ગચ્છતિ ભાસ્કરઃ
આ વાત સાંભળીને વિંધ્ય પર્વત ખાસ ગુસ્સે થયો અને સૂર્ય જે માર્ગે આકાશમાં જાય છે, તે રસ્તો અવરોધી દીધો.
અથ રુદ્ધં સમાલોક્ય માર્ગં વાસરનાયકઃ
પછી, પોતાનો માર્ગ અટકેલો જોઈને, દિવસના સ્વામી,
કરોમિ યદ્યહં ચાસ્ય પર્વતસ્ય પ્રદક્ષિણામ્ ૬.૩૩.
હવે જો હું આ પર્વતની પરિક્રમા કરું,
માસર્તુભુવનાનાં ચ તથા ભાવી વિપર્યયઃ નષ્ટયજ્ઞોત્સવે લોકે દેવાનાં સ્યાન્મહાવ્યથા
તો મહિનાઓ, ઋતુઓ અને લોકોએ વ્યવસ્થા બગડી જશે; યજ્ઞ અને ઉત્સવો ગુમ થઈ જશે, અને દેવતાઓને મોટું દુઃખ થશે.
એવં સંચિન્ત્ય ચિત્તેન બહુધા તીક્ષ્ણદીધિતિઃ
આ રીતે મનમાં ઘણી રીતે વિચાર કરીને, તેજસ્વી,
નાન્યોસ્તિ વારણે શક્તો વિંધસ્યાસ્ય હિ તં વિના
આ વિંધ્યને રોકવા માટે અગસ્ત્ય સિવાય બીજું કોઈ શક્તિશાળી નથી,
તતો દ્વિજમયં રૂપં સ કૃત્વા તીક્ષ્ણદીધિતિઃ
પછી, તેજસ્વી બ્રાહ્મણનું રૂપ ધારણ કરે છે,
તતસ્તુ વૈશ્વદેવાંતે વેદોચ્ચારપરાયણઃ
પછી વૈશ્વદેવ સમયે, તે વેદોનું પાઠ કરવા માંડ્યો,
તતોઽગસ્ત્યઃ કૃતાનન્દઃ સ્વાગતં તે મહામુને
પછી અગસ્ત્ય આનંદિત થઈને કહ્યું: 'મહામુનિ, તમારું સ્વાગત છે!'
તત્ત્વં બ્રૂહિ મુનિશ્રેષ્ઠ યદ્દદામિ તવેપ્સિતમ્
મુનિश्रेष्ठ, સાચું કહો — તમે શું ઇચ્છો છો કે હું તમને આપું?
સર્વકાર્યક્ષમં મત્વા ત્વામેકં ભુવનત્રયે
ત્રણેય લોકમાં બધા કામ કરવા માટે તને એકલાને યોગ્ય માનું છું,
ત્વયા પૂર્વં સુરાર્થાય પ્રપીતઃ પયસાંનિધિઃ
પહેલાં દેવતાઓ માટે તું દૂધના સમુદ્રને પી ગયો હતો.
તસ્માદ્ગતિર્ભવાસ્માકં સાંપ્રતં મુનિસત્તમ ૬.૩૩.
મુનિश्रेष्ठ, તેથી હવે તું અમારો આશ્રય છે.
અર્ઘ્યં દત્ત્વા દિનેશાય તતઃ પ્રોવાચ સાદરમ્
દિનેશને અર્ઘ્ય આપીને, પછી તેણે આદરપૂર્વક વાત કરી.
ધન્યોઽસ્મ્યનુગૃહીતોસ્મિ યન્મે ત્વં ગૃહમાગતઃ
મારે ઘરમાં તમે આવ્યા, એથી હું ધન્ય અને કૃપાપાત્ર થયો છું.
સ્પર્દ્ધયા ગિરિમુખ્યસ્ય સુમેરોર્મુનિસતમ
મુનિश्रेष्ठ, સુમેરુ પર્વતના મુખ્ય સાથે સ્પર્ધા રાખીને,
સામાદ્યૈર્વિવિધોપાયૈસ્તસ્માદેનં નિવારય
સામ, વગેરે અનેક રીતે, તેને રોકો.
અગસ્ત્ય ઉવાચ અહં તે વારયિષ્યામિ વર્ધમાનં કુલાચલમ્
અગસ્ત્યે કહ્યું: હું તારા માટે વધતા કુળાચલને રોકીશ.
તતઃ સ પ્રેષિતસ્તે ન ભાસ્કરસ્તીક્ષ્ણદીધિતિઃ
પછી, તારા આજ્ઞાથી, તીક્ષ્ણ કિરણો ધરાવતો ભાસ્કર આગળ ગયો નહીં.
અગસ્ત્યોઽપિ દ્રુતં ગત્વા વિંધ્યં પ્રોવાચ સાદરમ્
અગસ્ત્ય પણ ઝડપથી જઈને, વિનધ્યને આદરપૂર્વક કહ્યું.
દાક્ષિણાત્યેષુ તીર્થેષુ સ્નાને જાતાદ્ય મે મતિઃ
હવે મારી મનમાં દક્ષિણના તીર્થોમાં સ્નાન કરવાની ઈચ્છા છે.
સ તસ્ય વચનં શ્રુત્વા વિંધ્યઃ પર્વતસત્તમઃ
તેના શબ્દો સાંભળી, પર્વતોમાં શ્રેષ્ઠ વિનધ્ય,
અગસ્ત્યોઽપિ સમાસાદ્ય તસ્યાંતં દક્ષિણં દ્વિજાઃ ૬.૩૩.
અને અગસ્ત્ય, તેના દક્ષિણ છેડે પહોંચી ગયા, દ્વિજગણ,
સ તથેતિ પ્રતિજ્ઞાય શાપાદ્ભીતો નગોત્તમઃ
પર્વતોમાં શ્રેષ્ઠ એ શાપથી ડરીને આવું વચન આપ્યું.
સોઽપિ તેનૈવમાર્ગેણ નિવૃત્તિં ન કરોતિ ચ
પણ એ જ માર્ગે, તે પાછો ફરતો નથી.