યોર્થેન સાધ્યતે ધર્મઃ ક્ષયિષ્ણુઃ સ પ્રકીર્તિતઃ
જે ધર્મ ધનથી પ્રાપ્ત થાય છે, તે ટકતો નથી, નાશ પામે છે.
ચક્ષુઃ શ્રોત્રે તથા પુંસસ્તૃષ્ણૈકા તરુણાયતે
માણસમાં લાલચ જ આંખ અને કાનને હંમેશા યુવાન રાખે છે.
સૂચ્યા સૂત્રં યથા વસ્ત્રં સંચારયતિ સૂચિકા
જેમ સોય કપડામાં દોરો પસાર કરે છે, તેમ લાલચ માણસને ખેંચી જાય છે.
યથા શૃંગં હિ કાયેન વર્દ્ધમાનેન વર્ધતે। તદ્વત્તૃષ્ણાપિ વિત્તેન વર્દ્ધમાનેન વર્દ્ધતે
જેમ શરીર વધે તેમ શિંગ પણ વધે છે, એ જ રીતે લાલચ પણ ધન વધે તેમ વધે છે.
અનંતપારા દુષ્પૂરા તૃષ્ણા દુઃખશતાવહા
લાલચ અનંત છે, પાર નથી, ક્યારેય ભરાતી નથી, અને શતોથી વધુ દુઃખ લાવે છે.
ગૌતમ ઉવાચ સર્વોપીન્દ્રિયલૌલ્યેન સંકટે ભ્રમતિ દ્વિજાઃ
ગૌતમ બોલ્યા: બધા ઇન્દ્રિયોની લાલચથી, બ્રાહ્મણો મુશ્કેલીમાં ભટકતા રહે છે.
સર્વત્ર સંપદસ્તસ્ય સંતુષ્ટં યસ્ય માનસમ્
જેનું મન સંતોષથી ભરેલું છે, તેને સર્વત્ર સમૃદ્ધિ મળે છે.
સંતોષામૃતતૃપ્તાનાં યત્સુખં શાંતચેતસામ્
સંતોષના અમૃતથી તૃપ્ત અને શાંત મનવાળાઓને જે સુખ મળે છે—
અસંતોષઃ પરં દુઃખં સંતોષઃ પરમં સુખમ્ ૬.૩૨.
અસંતોષ સૌથી મોટું દુઃખ છે; સંતોષ સૌથી મોટું સુખ છે.
તથાન્યો જાયતે પુંસસ્તત્ક્ષણાદેવ કલ્પિતઃ
એ જ રીતે, માણસમાં બીજી ઇચ્છા તરત જ ઊભી થાય છે.
ન જાતુ કામી કામાનાં સહસ્રૈરપિ તુષ્યતિ
ઈચ્છાવાળો—even હજારો ઇચ્છાઓ મળ્યા પછી પણ—ક્યારેય તૃપ્ત થતો નથી.
કામાનભિલષન્મોહાન્ન નરઃ સુખમાપ્નુયાત્
માણસ, મોહથી કામનાઓ ઈચ્છે છે, તો તેને સુખ મળતું નથી.
નિત્યં સાગરપર્યન્તાં યો ભુઙ્ક્તે પૃથિવીમિમામ્
જે સતત સમુદ્રથી ઘેરાયેલી આ ધરતીનો ભોગ લે છે,
ન ચ પશ્યતિ મન્દાત્મા નરકં ચા કુતોભયઃ
અને છતાં, મૂર્ખ મનવાળો હોવા છતાં, નરકને જોઈ શકતો નથી—તો તેને ક્યાંથી કોઈ ભય રહેશે?
પ્રતિગ્રહસમર્થાનાં નિવૃત્તાનાં પ્રતિગ્રહાત્
જે લોકો દાન સ્વીકારવા સક્ષમ હોવા છતાં દાન લેતા નથી,
અરુન્ધત્યુવાચ તૃષ્ણા ચૈવમનાદ્યન્તા સ્થિતા દેહે શરીરિણામ્
અરુંધતી બોલી: ઈચ્છા, જેનો neither આરંભ છે કે neither અંત છે, તે સર્વે જીવધારીઓના શરીરમાં વસે છે.
યા દુસ્ત્યજા દુર્મતિભિર્યા ન જીર્યતિ જીર્યતઃ
મૂર્ખ મનવાળાઓ માટે તે ઈચ્છા છોડવી અઘરી છે; શરીર જૂનું થાય છતાં પણ તે કદી જૂની થતી નથી.
યદાચરન્તિ વિદ્વાંસઃ સદા ધર્મપરાયણાઃ।. તદેવ વિદુષા કાર્યમાત્મનો હિતમિચ્છતા॥૬.૩૨.
સદા ધર્મમાં સ્થિર અને જ્ઞાનીઓ જે વર્તન કરે છે, પોતાનું કલ્યાણ ઈચ્છનાર એ જ આચરણ કરવું જોઈએ.
ચમત્કારપુરેક્ષેત્રે વિવિશુસ્તે તતઃ પરમ્
જ્યારે તેઓ ચમત્કારપુરના ક્ષેત્રમાં પ્રવેશ્યા, ત્યારબાદ,
તેનૈવ સહિતાસ્તત્ર ગત્વા કિઞ્ચિદ્વનાન્તરમ્
તેના સાથે મળીને, તેઓ એક જંગલ વિસ્તારમાં ગયા.
તતો બુભુક્ષયાવિષ્ટા બિસાન્યાદાય ભૂરિશઃ
પછી, ભૂખે ત્રસ્ત થઈને, તેમણે ઘણાં કમળનાં ડાંઠાં લીધાં.
અથોત્તીર્યજલાત્સર્વે તે સમેત્ય પરસ્પરમ્
પાણી પાર કર્યા પછી, બધા એકબીજાને મળ્યા.
મૃણાલાનિ સમસ્તાનિ સ્થાનાદસ્માદ્ધૃતાનિ ચ
બધા કમળનાં મૂળ એ સ્થળેથી લઈ લેવાયા.
તે શંકમાના અન્યોન્યમૃષયઃ શંસિતવ્રતાઃ
વ્રત પાળતા તે ઋષિઓએ એકબીજાની શંકા કરી.
કૂટસાક્ષિત્વમભ્યે તુ બિસસ્તૈન્યં કરોતિ યઃ
જે કમળનાં ડાંઠ ચોરી કરે છે—even ખોટી સાક્ષી આપી—
ધર્મં કરોતુ દંભેન રાજાનં ચોપસેવતામ્
તે ધર્મનું આચરણ દંભથી કરે અને રાજાને સેવા આપે.
વસિષ્ઠ ઉવાચ અનૃતૌ મૈથુનં યાતુ દિવા વાપ્યથ પર્વણિ ૬.૩૨.
વશિષ્ઠ બોલ્યા: તે ખોટા સમયે, દિવસે કે તહેવારના દિવસે, સંભોગ કરે.
ભરદ્વાજ ઉવાચ યોધિગમ્ય ગુરોઃ શાસ્ત્રં નિષ્ક્રયં ન પ્રયચ્છતિ
ભરદ્વાજ બોલ્યા: ગુરુ પાસેથી શાસ્ત્ર શીખ્યા પછી, તેનો દક્ષિણા ન આપે.
નૃશંસોઽસ્તુ સ સર્વત્ર સમૃદ્ધ્યા ચાપ્યહંકૃતઃ
તે સર્વત્ર ક્રૂર બને અને સંપત્તિમાં અહંકાર રાખે.
વેદવિક્રયકર્તાસ્તુ બિસસ્તૈન્યં કરોતિ યઃ
જે વેદનું વેચાણ કરે છે, તે કમળનાં ડાંઠ ચોરી કરે છે.