નિવિષ્ટા સા જગન્માતા શ્રીમાતા કામરૂપિણી તત્રૈવ વસતે સાક્ષાન્નૃણાં કામપ્રદાયિની
ત્યાં જ જગતની માતા, શ્રીમંત, ઇચ્છા રૂપણી દેવી, સ્પષ્ટ રીતે મનુષ્યોને ઇચ્છિત ફળ આપતી, વસે છે.
એતસ્મિન્નેવ કાલે તુ સર્વે દેવાઃ સવાસવાઃ
એ જ સમયે બધા દેવતાઓ ઇન્દ્ર સહિત હાજર હતા.
પ્રસન્નાઽભૂત્તતો દેવી તેષાં તત્ર નરાધિપ ગત્વા સ્થાનં સ્વકં સર્વે પરિપાંતુ ગતવ્યથાઃ
પછી દેવી એમની પર પ્રસન્ન થઈ, રાજા, અને કહ્યું: 'તમારા પોતાના સ્થાન પર જાઓ, બધા દુઃખમુક્ત થાઓ.'
વરં વરય દેવેન્દ્ર બ્રૂહિ યત્તે મનોગતમ્
'વરો, હે ઇન્દ્ર, જે તારા મનમાં છે તે કહો.'
ઇન્દ્ર ઉવાચ યદિ તુષ્ટાસિ મે દેવિ શાશ્વતે ભક્તિવત્સલે
ઇન્દ્ર બોલ્યા: 'જો તમે મારે પર પ્રસન્ન હોવ, હે દેવી, હંમેશાં ભક્તોને પ્રેમ કરતી—'
પ્રશાસ્મિ રાજ્યં દેવેશિ શાશ્વતે ભક્તવત્સલે
'હું રાજ્ય કરું, હે દેવતાઓની દેવી, હંમેશાં ભક્તોને પ્રેમ કરતી.'
હરેણ નિર્મિતઃ પૂર્વં યેન તિષ્ઠતિ નિશ્ચલઃ 7.3.22.
'જે હરિએ પહેલાં રચ્યું હતું, જેના દ્વારા આ અડગ રહે છે.'
અત્ર ત્વાં પૂજયિષ્યામો વયં સર્વે સમેત્ય ચ
'અહીં અમે બધા ભેગા થઈને તારી પૂજા કરીશું.'
હૃષ્ટસ્ત્રિવિષ્ટપં પ્રાપ્તો દેવ્યાસ્તસ્યાઃ પ્રભાવતઃ
દેવીની શક્તિથી આનંદિત થઈને ઇન્દ્ર સ્વર્ગમાં પહોંચ્યા.
સાપિ તત્ર સ્થિતા દેવી દેવાનાં હિતકામ્યયા
એ દેવી ત્યાં રહી, દેવતાઓના કલ્યાણની ઇચ્છાથી.
યસ્તાં પશ્યતિ ચૈત્રસ્ય ચતુર્દ્દશ્યાં સિતે નૃપ
જે મનુષ્ય ચૈત્ર મહિનાની શુક્લ ચતુર્દશીએ એને જુએ, હે રાજા—
કિં વ્રતૈર્નિયમૈર્વાપિ દાનૈર્દત્તે નરાધિપ
પછી વ્રત, નિયમ કે દાનની શું જરૂર, હે રાજા—
તત્રૈવ પાદુકે દિવ્યે તયા ન્યસ્તે નરાધિપ સર્વાન્કામાનવાપ્નોતિ ઇહ લોકે પરત્ર ચ
ત્યાં જ, દેવી દ્વારા મુકાયેલ દિવ્ય પાદુકાઓ, હે રાજા, આ લોક અને પરલોકમાં સર્વ ઇચ્છાઓ પૂર્ણ કરે છે.
કસ્માચ્ચ કારણાદ્બ્રૂહિ સર્વં વિસ્તરતો મમ
કયા કારણથી અને શા માટે એવું થયું, એ બધું મને વિગતે કહો.
પ્રાપ્નુવંતિ પરાં સિદ્ધિં દ્વિવિધાં ધર્મકારિણઃ
ધર્મ પ્રમાણે ચાલનારા લોકો બે પ્રકારની સર્વોચ્ચ સિદ્ધિ મેળવે છે.
એતસ્મિન્નેવ કાલે તુ યજ્ઞદાનાદિકાઃ ક્રિયાઃ
એ જ સમયે યજ્ઞ, દાન અને અન્ય શુભ કર્મો કરવામાં આવ્યા.
શૂન્યાસ્તે નરકાઃ સર્વે સંબભૂવુર્યમસ્ય યે 7.3.22.
યમરાજના બધા નરક ખાલી થઈ ગયા.
અથ સર્વે નૃપશ્રેષ્ઠ દેવાસ્તત્ર સમાગતાઃ
પછી, રાજાઓમાં શ્રેષ્ઠ, બધા દેવતાઓ ત્યાં એકત્ર થયા.
મર્ત્યલોકે વયં તેન કર્મણાતીવ પીડિતાઃ
માણસોના લોકમાં, અમે એ કર્મથી ખૂબ દુઃખી છીએ.
દૃષ્ટ્વા ત્વાં દેવિ પાપ્માનઃ સિદ્ધિં યાંતિ સપૂર્વજાઃ
હે દેવી, તને જોઈને, પૂર્વે પાપ કરનારાઓ પણ સિદ્ધિ પામે છે.
ન નિષ્ક્રામતિ દૈત્યશ્ચ બાષ્કલિસ્ત્વં તથા કુરુ
અને દૈત્ય બાષ્કલ પણ બહાર નથી નીકળી શકતો; તું પણ એ જ કર.
મુક્ત્વા સ્વે પાદુકે તત્ર કૃત્વા ચાશ્મસમુદ્ભવે
તારા પોતાના પાદુકા ત્યાં મૂકી, તેને ઉદ્ભવેલા પથ્થર પર રાખ.
વિન્યસ્તે પાદુકે તસ્ય રક્ષાર્થં બાષ્કલેઃ સુરાઃ
પાદુકા બાષ્કલની રક્ષા માટે મુકાઈ, ત્યારે દેવતાઓ—
મત્પાદુકાભરાક્રાંતો ન સ દૈત્યઃ સુરોત્તમાઃ
મારી પાદુકાનો ભાર સહન કરી, એ દૈત્ય, હે શ્રેષ્ઠ દેવો, હલનચલન કરી શકતો નથી.
એતચ્છાસ્ત્રં મયા કૃત્સ્નં પાદુકાર્થં વિનિર્મિતમ્
આ આખું શાસ્ત્ર મેં પાદુકા માટે જ રચ્યું છે.
શાસ્ત્રમાર્ગેણ ચાનેન ભક્ત્યા યઃ પાદુકે મમ
જે કોઈ ભક્તિથી આ શાસ્ત્રમાર્ગે મારી પાદુકાનું અનુસરણ કરે—
ચૈત્રશુક્લચતુર્દ્દશ્યામહમત્રાર્બુદે સદા ॥ 7.3.22.
ચૈત્ર માસના શુક્લ પક્ષની ચૌદસે, હું હંમેશા અર્બુદ પર રહું છું.
પર્વતોઽયં મમાભીષ્ટો ન ચ ત્યક્તું મનો દધે
આ પર્વત મને ખૂબ પ્રિય છે; તેને છોડવાનો મનમાં વિચાર પણ આવ્યો નહીં.
સ્તૂયમાના યયૌ સ્વર્ગં મુક્ત્વા તે પાદુકે શુભે
જ્યારે તેની પવિત્ર પાદુકા મૂકી, ત્યારે સ્તુતિ થતી, તે સ્વર્ગે ગઈ.
અદ્યાપિ સિદ્ધિમાયાંતિ યોગિનો ધ્યાનતત્પરાઃ
આજે પણ, ધ્યાનમાં તલીન યોગીઓ અહીં સિદ્ધિ પ્રાપ્ત કરે છે.