તતશ્ચિન્તા પ્રપન્નઃ સ ગત્વા દેવપુરોહિતમ્
પછી તે ચિંતિત થયો અને દેવોના પુરોહિત પાસે ગયો.
ભગવંશ્ચાનપત્યસ્ય વાર્દ્ધકં મે સમાગતમ્
ભગવાન, મને સંતાન નથી અને વૃદ્ધાવસ્થા આવી ગઈ છે.
તીર્થયાત્રાં વ્રતં વાપિ શાંતિકં વા દ્વિજોત્તમ
પવિત્ર સ્થળની યાત્રા, કે કોઈ વ્રતનું પાલન, કે શાંતિ માટેનું વિધિ — એ બધું, હે શ્રેષ્ઠ બ્રાહ્મણ, કરવું જોઈએ.
બૃહસ્પતિશ્ચિરં ધ્યાત્વા સિદ્ધં પ્રાહ તતઃ પરમ્
બૃહસ્પતિએ લાંબા સમય સુધી ધ્યાન કરીને, પછી સિદ્ધ થયેલું પરિણામ જણાવ્યું.
તતઃ પ્રાપ્સ્યસિ સત્પુત્રં વંશોદ્ધારક્ષમં શુભમ્
પછી તું સારા અને વંશને આગળ વધારવા યોગ્ય પુત્રને પ્રાપ્ત કરશે.
તતસ્તત્ક્ષેત્રમાસાદ્ય સ સિદ્ધઃ શ્રદ્ધયાન્વિતઃ
પછી તે પવિત્ર સ્થળે પહોંચીને, શ્રદ્ધા સાથે અને સિદ્ધ થઈને,
તતશ્ચારાધયામાસ દિવાનક્તમતંદ્રિતઃ
પછી તેણે દિવસ-રાતે થાક્યા વિના પૂજા કરી.
ચાંદ્રાયણૈસ્તથા કૃચ્છ્રૈઃ પારાકૈર્દ્વિજસત્તમાઃ ૬.૩૦.
ચાંદ્રાયણ, કૃચ્છ્ર અને પારાક જેવા ઉપવાસો દ્વારા, હે શ્રેષ્ઠ બ્રાહ્મણો.
તતો વર્ષસહસ્રાભ્યાં તસ્ય તુષ્ટો મહેશ્વરઃ
પછી, હજાર વર્ષ પછી, મહેશ્વરે તેની પર પ્રસન્નતા દર્શાવી.
હંસાદ્ય તવ તુષ્ટોઽહં તસ્માત્પ્રાર્થય વાંછિતમ્
હે હંસ, હું તારા પર પ્રસન્ન છું; તેથી, તું જે ઇચ્છે છે તે માગ.
તસ્માત્ત્વં દેહિ મે પુત્રાન્વંશોદ્ધારક્ષ માન્વિભો
તેથી, હે પ્રભુ, મને વંશને આગળ વધારવા યોગ્ય પુત્રો આપ.
ત્વયા ચૈવ સદા લિંગે સ્થેયમત્ર સુરોત્તમ
અને, હે શ્રેષ્ઠ દેવ, તારા દ્વારા અહીં લિંગ સદા સ્થાપિત રહેવું જોઈએ.
યો મામત્ર સ્થિતં મર્ત્યઃ પૂજયિષ્યતિ ભક્તિતઃ
જે માણસ અહીં સ્થિત મને ભક્તિપૂર્વક પૂજે છે,
યો મે લિંગસ્ય યામ્યાશાં સ્થિત્વા મંત્રં જપિષ્યતિ
જે મારા લિંગની દક્ષિણ દિશામાં ઊભા રહી મંત્ર જપે છે,
એવમુક્ત્વા મહાદેવસ્તતશ્ચાદર્શનં ગતઃ
એ રીતે કહીને, મહાદેવ પછી અદૃશ્ય થઈ ગયા.
તસ્માત્સર્વપ્રયત્નેન તલ્લિંગં યત્નતો દ્વિજાઃ
તેથી, હે બ્રાહ્મણો, એ લિંગને સર્વ પ્રયત્નથી, যত્નપૂર્વક સંભાળવું જોઈએ.
ષડક્ષરેણ મન્ત્રેણ કીર્તનીયં ચ શક્તિતઃ ૬.૩૦.
છ syllable વાળા મંત્રથી, પોતાની શક્તિ પ્રમાણે તેની સ્તુતિ કરવી જોઈએ.
ઇતિ શ્રીસ્કાંદે મહાપુરાણ એકાશીતિસાહસ્ર્યાં સંહિતાયાં ષષ્ઠે નાગરખણ્ડે હાટકેશ્વરક્ષેત્રમાહાત્મ્યે સિદ્ધેશ્વરોત્પત્તિવૃત્તાન્તવર્ણનંનામ ત્રિંશોઽધ્યાયઃ
આ રીતે, શ્રીસ્કાંદે મહાપુરાણના એકાશી હજાર શ્લોકો ધરાવતી સંહિતાના છઠ્ઠા નાગર ખંડમાં, હાટકેશ્વર ક્ષેત્ર મહાત્મ્યમાં, સિદ્ધેશ્વર ઉત્પત્તિ વર્ણન નામે ત્રીસમો અધ્યાય પૂર્ણ થાય છે.
યત્ર સ્નાતસ્ય સર્પાણાં ન ભયં જાયતે ક્વચિત્
જે સ્થળે સ્નાન કર્યા પછી ક્યારેય સાપનો ભય રહેતો નથી,
તત્ર શ્રાવણપઞ્ચમ્યાં યો નરઃ સ્નાનમાચરેત્
ત્યાં શ્રાવણની પાંચમીએ જે મનુષ્ય સ્નાન કરે છે,
તત્ર પૂર્વં તપસ્તપ્તં માતુઃ શાપપ્રપીડિતૈઃ
ત્યાં પહેલાં માતાના શાપથી પીડિત લોકોએ તપ કરેલું હતું.
કમ્બલાશ્વતરૌ નાગૌ તથા ખ્યાતૌ ધરાતલે
કંબલ અને અશ્વતર નામના અજગરો ધરા પર જાણીતા હતા.
અનંતો વાસુકિશ્ચૈવ તક્ષકશ્ચ મહાવલઃ
અનંત, વાસુકિ અને મહાશક્તિશાળી તક્ષક પણ હતા.
ઐરાવતસ્તથા શંખઃ પુણ્ડરીકો મહાવિષઃ
એરાવત, શંખ, પુણ્ડરીક અને મહાવિષ પણ હતા.
એતેષાં પુત્રપૌત્રાશ્ચ તેષામપિ વિભૂતિભિઃ
આ બધાના પુત્રો અને પૌત્રો, અને તેમની વિવિધ શક્તિઓ,
અથ તે કુટિલા દુષ્ટા ભક્ષયંતિ સદા જનાન્
પછી એ વાંકાળાં અને દુષ્ટ લોકો હંમેશા મનુષ્યોને ખાઈ જતા.
તતઃ પ્રજા ઇમાઃ સર્વા બ્રહ્માણં શરણં ગતાઃ
એથી બધા જીવોએ બ્રહ્માને આશ્રય લીધો.
યાવન્ન શૂન્યતાં યાતિ સકલં વસુધાતલમ્ ૬.૩૧.
પૃથ્વી પર બધું ખાલી થાય એ પહેલાં,
અથ તાનબ્રવીદ્બ્રહ્મા શેષાદ્યાન્નવનાયકાન્
પછી બ્રહ્માએ શેષથી શરૂ કરીને સર્વ અજગરના નેતાઓને કહ્યું.
અથ તેષાં બહુત્વાચ્ચ નૈવ રક્ષા પ્રજાયતે
પણ એમની સંખ્યા બહુ હોવાથી રક્ષણ શક્ય નહોતું.