તતઃ પ્રોવાચ માં હૃષ્ટઃ સ નરઃ પ્રશ્રયાન્વિતઃ
પછી એ મનુષ્ય આનંદિત અને વિનમ્ર થઈને મને કહ્યું:
અહમાસં પુરા વિપ્ર ચમત્કારપુરોત્તમે
હું પહેલાં, હે બ્રાહ્મણ, ચમત્કારપુરમાં હતો, એ શ્રેષ્ઠ શહેરમાં.
કસ્યચિત્ત્વથ કાલસ્ય તત્ર યાત્રા વ્યજાયત
કેટલાંક સમય પછી ત્યાં યાત્રા નીકળી.
અથ તત્ર સમાયાતા મુનયઃ સંશિતવ્રતાઃ
પછી ત્યાં દૃઢ વ્રત ધરાવતા ઋષિઓ આવ્યા.
શૈવાઃ પાશુપતાશ્ચૈવ તથા કાપાલિકાશ્ચ યે ૬.૨૯.
શિવભક્તો, પાશુપત અને કાપાલિક પણ આવ્યા.
એકાહારા નિરાહારા વાયુભક્ષાસ્તથાપરે
કેટલાંક એક વખત જ ખાવા, કેટલાંક ઉપવાસ કરતા, અને કેટલાંક હવા પર જીવતા.
તેઽભિવન્દ્ય યથાન્યાયં દેવદેવં મહેશ્વરમ્
તેમણે યોગ્ય રીતે દેવોના દેવ મહેશ્વરને વંદન કર્યું.
રાજર્ષીણાં પુરાણાનાં દેવેન્દ્રાણાં ચ હર્ષિતાઃ
એ રીતે, રાજઋષિઓ અને દેવોના વડાઓ પણ આનંદિત થયા.
એવં મહોત્સવે તત્ર વર્તમાને મહોદયે
એ રીતે, ત્યાં મહોત્સવ અને મહાસંપત્તિ ચાલી રહી હતી.
શિવદર્શનવિદ્વેષી તમસા સંવૃતાશયઃ
જેનું મન અંધકારથી ઢંકાયેલું હતું અને શિવદર્શનનો દ્વેષી હતો—
જલસર્પં સમાદાય સુદીર્ઘં ભીષણાકૃતિમ્
એણે લાંબો અને ભયાનક દેખાવ ધરાવતો જલસાપ પકડી લીધો.
તતશ્ચ ક્ષિપ્તવાંસ્તત્ર મહાજનસમાગમે
પછી એણે એ મહાજનસમૂહ વચ્ચે ફેંકી દીધો.
તત્રાસીત્તાપસો નામ્ના સુપ્રભઃ શંસિતવ્રતઃ ૬.૨૯.
ત્યાં સુપ્રભા નામનો એક તપસ્વી હતો, જે દૃઢ વ્રત માટે પ્રસિદ્ધ હતો.
નિષ્કંપાં સુદૃઢામૃજ્વીં નાતિસ્તબ્ધાં ન કુંચિતામ્
એ અડગ, ખૂબ મજબૂત, સીધો, ન તો વધારે કઠોર, ન તો વાંકો હતો.
સંપશ્યન્નાસિકાગ્રં સ્વં દિશશ્ચાનવલોકયન્
પોતાની નાકની ટોચ પર નજર રાખી, કોઈ દિશામાં નજર ન ફેરવી.
આવર્તપંકજાંતઃસ્થમષ્ટપત્ર મધોમુખમ્
કમળના ગોળ ભાગમાં, આઠ પાંખડીઓના મધ્યમાં, નીચે તરફ મુખ રાખીને.
પશ્યન્પદ્માસનસ્થં ચ વૈદનાથં મહેશ્વરમ્
પદ્માસનમાં બેઠેલા વૈદ્યનાથ મહેશ્વરને જોઈ રહ્યો.
અનિંદ્યં ચાપ્યભેદ્યં ચ જરામરણવર્જિતમ્
જે નિર્દોષ છે, જેને કોઈ નુકસાન કરી શકતું નથી, અને જે વૃદ્ધાવસ્થા તથા મૃત્યુથી મુક્ત છે.
અંગુષ્ઠતર્જનીયોગં કૃત્વા હૃદયસંગતમ્
અંગૂઠા અને તर्जનીને જોડીને, હૃદય પાસે રાખ્યું.
વેષ્ટયામાસ ભોગેન નિશ્ચલસ્ય મહાત્મનઃ
તે અડગ મહાત્માને પોતાના પાંખથી ઘેરી લીધો.
શ્રીવર્ધનઇતિખ્યાતો નાનાશાસ્ત્રકૃતશ્રમઃ ૬.૨૯.
શ્રીવર્ધન તરીકે ઓળખાતા, અનેક શાસ્ત્રોના અભ્યાસથી થાકી ગયેલા.
નાતિદૂરસ્થિતં માં ચ જ્ઞાત્વા તત્કર્મકારિણમ્
મને, જે દૂર નથી, અને એ કાર્ય કરનાર તરીકે ઓળખી.
સ્ફુરતાધરયુગ્મેન બાષ્પગદ્ગદયા ગિરા
કાંપતા હોઠ અને આંસુથી ભરેલી અવાજ સાથે.
નિર્વિકલ્પેન ચિત્તેન યદિ ધ્યાતો મહેશ્વરઃ ઈદૃક્કાયો ભવત્વાશુ ગુરુર્મે યેન ધર્ષિતઃ
જો મહેશ્વરનું નિશ્ચલ મનથી ધ્યાન કરવામાં આવે, તો એવો શરીર જલદી મને મળે, જેના કારણે મારા ગુરુને દુઃખ થયું.
અથાહં સર્પતાં પ્રાપ્તસ્તત્ક્ષણાદેવ દારુણામ્
પછી, એ જ ક્ષણે, હું કઠોર સાપનું રૂપ ધારણ કર્યું.
અથ ગત્વા સમાધેઃ સ પર્યંતં સંયતો મુનિઃ
પછી, સંયમિત મુનિ સમાધિનો અંત પહોંચ્યો.
અથ સર્પાકૃતિં માં ચ દુઃખેન મહતાન્વિતમ્ તટસ્થં ભયસંત્રસ્તં તથા સર્વજનં તદા
પછી, મને સાપના રૂપમાં, ભારે દુઃખ સાથે, કિનારે ઊભેલા, ભયથી કાંપતા, અને ત્યાંના બધા લોકો પણ ડરાયેલા જોઈ.
શપતા બ્રાહ્મણં દીનં નૈષ ધર્મસ્તપસ્વિનામ્
દુઃખી બ્રાહ્મણને શાપ આપતા કહ્યું, 'આ તપસ્વીઓનો ધર્મ નથી.'
સમો માનેઽપમાને ચ સમલોષ્ટાશ્મકાંચનઃ
માન-અપમાનમાં સમ, અને માટી, પથ્થર, સોનામાં પણ સમતા રાખે છે.
તસ્માદજાનતા વત્સ શપ્તોઽયં બ્રાહ્મણસ્ત્વયા ૬.૨૯.
એથી, બાલક, અજાણતાં, તું આ બ્રાહ્મણને શાપ આપ્યો છે.