ન તાં જાનામિ તાંશ્ચૈવ ગત્વા બ્રૂહિ મમાજ્ઞયા
હું એને કે એમને ઓળખતો નથી; તું મારી આજ્ઞાથી જઈને એમને આ વાત કહેજે.
ન ભવદ્ભ્યસ્વહં સ્વર્ગં પ્રયચ્છામિ કથંચન એતસ્માત્કારણાદ્દૂત ન ત્વાં પ્રાણૈર્વિયોજયે
હું તમને કદી પણ સ્વર્ગમાં પ્રવેશ આપતો નથી; પણ આ કારણથી, દૂત, હું તારો પ્રાણ નથી લેતો.
શ્રીમાતાં યદિ મે દૂત દર્શયિષ્યસિ ચેત્તતઃ
દૂત, જો તું મને મારી પૂજનીય માતાને બતાવશે તો—
અહં ત્વયા સમં તત્ર યાસ્યે યત્ર સ્થિતા ચ સા
હું તારી સાથે એ સ્થળે જઈશ, જ્યાં મારી માતા રહે છે.
અર્બુદં પ્રયયૌ તૂર્ણં રોષેણ મહતા વૃતઃ
અર્બુદ ખૂબ ગુસ્સાથી તરત જ ત્યાં ગયો.
દૃષ્ટ્વા બાષ્કલિમાયાંતં દેવાઃ શક્રપુરોગમાઃ
બાષ્કલિ આવે છે એ જોઈને, ઇન્દ્ર સહિત બધા દેવતાઓ—
ભયેન મહતાવિષ્ટા દિશો ભેજુઃ સમંતતઃ 7.3.22.
મોટા ભયથી ભરાઈને, ચારેય દિશામાં ફાટી પડ્યા.
શ્રીમાતા તિષ્ઠતે યત્ર પર્વતેર્બુદસંજ્ઞકે
મારી પૂજનીય માતા એ અર્બુદ નામના પર્વત પર રહે છે.
ભાર્યા મે ભવ સુશ્રોણિ અહં તે વશગઃ સદા
હે સુંદર કટિવાળી, તું મારી પત્ની બન; હું હંમેશા તારા વશમાં છું.
ભવિષ્યતિ હિ મે રાજ્યં સર્વં વશગતં તવ
મારું આખું રાજ્ય ખરેખર તારા વશમાં રહેશે.
કિમિંદ્રેણાલ્પવીર્યેણ કિમન્યૈશ્ચ વરાનને
હે સુંદર મુખવાળી, એ ઇન્દ્ર કે બીજા કમજોર લોકોનો શું ઉપયોગ છે?
તસ્ય સર્વં યથાવાક્યં તેનોક્તં ચ મહીપતે
હે રાજા, તેણે જે કહ્યું એ બધું એ સ્ત્રીને કહ્યું, જેમ તમે સાંભળ્યું છે.
તતઃ શ્રુત્વા સ્મિતં કૃત્વા ચિંતયામાસ ભામિની
પછી એ સુંદર સ્ત્રીએ આ સાંભળીને સ્મિત કર્યું અને વિચારવા લાગી.
કથમસ્ય મયા કાર્યો નિગ્રહો દેવતાકૃતે તાવત્તત્રાગતઃ શીઘ્રં સ કામેન પરિપ્લુતઃ
દેવતાઓ માટે એને કેવી રીતે રોકવું એ હું વિચારી રહી હતી; એટલામાં, તે કામથી ભરેલો ત્યાં જલદી આવી ગયો.
અથ દૃષ્ટિનિપાતેન સા દેવી દાનવાધિપમ્
પછી એ દેવીએ એક નજરથી દાનવોના રાજાને જોયો.
તતો જહાસ સા દેવીશનકૈર્વૃપસત્તમ
પછી એ દેવી ધીમે હસી, હે શ્રેષ્ઠ પુરુષ.
હસ્તિનો હયવર્યાશ્ચ પાદાતાશ્ચ પૃથગ્વિધાઃ 7.3.22.
હાથીઓ, ઉત્તમ ઘોડાઓ અને વિવિધ પ્રકારના પદાતી સૈનિકો હતા.
તૈઃ સૈન્યં દાનવેશસ્ય સર્વં શસ્ત્રૈર્નિપાતિતમ્
એમના દ્વારા દૈત્યપતિની આખી સેના શસ્ત્રોથી પરાજિત કરવામાં આવી.
હતે સૈન્ય બલે તસ્મિન્નિંદ્રાદ્યાસ્ત્રિદિવૌકસઃ નાસ્મિઞ્જીવતિ નો રાજ્યં સ્વર્ગે દેવિ ભવિષ્યતિ
જ્યારે એ શક્તિશાળી સેના વિનાશ પામી, ત્યારે ઇન્દ્ર અને બીજા દેવતાઓએ કહ્યું: 'એના જીવતા ન હોય તો, હે દેવી, સ્વર્ગમાં અમારું રાજ્ય રહેતું નથી.'
પર્વતસ્ય મહાશૃંગં દત્ત્વા તસ્યોપરિ સ્વયમ્
એ દેવીએ પોતે જ પર્વતનું મહાન શિખર આપી, તેના પર બેઠી.
નિવિષ્ટા સા જગન્માતા શ્રીમાતા કામરૂપિણી તત્રૈવ વસતે સાક્ષાન્નૃણાં કામપ્રદાયિની
ત્યાં જ જગતની માતા, શ્રીમંત, ઇચ્છા રૂપણી દેવી, સ્પષ્ટ રીતે મનુષ્યોને ઇચ્છિત ફળ આપતી, વસે છે.
એતસ્મિન્નેવ કાલે તુ સર્વે દેવાઃ સવાસવાઃ
એ જ સમયે બધા દેવતાઓ ઇન્દ્ર સહિત હાજર હતા.
પ્રસન્નાઽભૂત્તતો દેવી તેષાં તત્ર નરાધિપ ગત્વા સ્થાનં સ્વકં સર્વે પરિપાંતુ ગતવ્યથાઃ
પછી દેવી એમની પર પ્રસન્ન થઈ, રાજા, અને કહ્યું: 'તમારા પોતાના સ્થાન પર જાઓ, બધા દુઃખમુક્ત થાઓ.'
વરં વરય દેવેન્દ્ર બ્રૂહિ યત્તે મનોગતમ્
'વરો, હે ઇન્દ્ર, જે તારા મનમાં છે તે કહો.'
ઇન્દ્ર ઉવાચ યદિ તુષ્ટાસિ મે દેવિ શાશ્વતે ભક્તિવત્સલે
ઇન્દ્ર બોલ્યા: 'જો તમે મારે પર પ્રસન્ન હોવ, હે દેવી, હંમેશાં ભક્તોને પ્રેમ કરતી—'
પ્રશાસ્મિ રાજ્યં દેવેશિ શાશ્વતે ભક્તવત્સલે
'હું રાજ્ય કરું, હે દેવતાઓની દેવી, હંમેશાં ભક્તોને પ્રેમ કરતી.'
હરેણ નિર્મિતઃ પૂર્વં યેન તિષ્ઠતિ નિશ્ચલઃ 7.3.22.
'જે હરિએ પહેલાં રચ્યું હતું, જેના દ્વારા આ અડગ રહે છે.'
અત્ર ત્વાં પૂજયિષ્યામો વયં સર્વે સમેત્ય ચ
'અહીં અમે બધા ભેગા થઈને તારી પૂજા કરીશું.'
હૃષ્ટસ્ત્રિવિષ્ટપં પ્રાપ્તો દેવ્યાસ્તસ્યાઃ પ્રભાવતઃ
દેવીની શક્તિથી આનંદિત થઈને ઇન્દ્ર સ્વર્ગમાં પહોંચ્યા.
સાપિ તત્ર સ્થિતા દેવી દેવાનાં હિતકામ્યયા
એ દેવી ત્યાં રહી, દેવતાઓના કલ્યાણની ઇચ્છાથી.