તતઃ પૂર્ણે સહસ્રાંતે વર્ષાણાં નૃપસત્તમ
પછી, રાજાઓમાં શ્રેષ્ઠ, આખા હજાર વર્ષ પૂરા થયા પછી,
પૂર્વં જાતા મહારાજ ધૂમમૂર્તિર્ભયાવહા દૃષ્ટ્વા તાં તુષ્ટુવુર્દેવાઃ કૃતાંજલિપુટાસ્તતઃ
પહેલાં, મહારાજા, ધૂમથી બનેલી ભયાનક રૂપાવાળી એક સ્ત્રી જન્મી હતી. તેને જોઈને દેવતાઓએ હાથ જોડીને તેની સ્તુતિ કરી.
નમોઽસ્તુ સર્વગે દેવિ નમસ્તે સર્વપૂજિતે
હે સર્વત્ર વ્યાપક દેવી, તમને વંદન. હે સર્વેના પૂજ્ય, તમને વંદન.
નમસ્તે પરમાદેવિ બ્રહ્મયોને નમોનમઃ
હે સર્વોચ્ચ દેવી, તમને repeatedly વંદન. હે બ્રહ્માના મૂળ, તમને ફરીથી વંદન.
નમસ્તે પદ્મપત્રાક્ષિ વિશ્વમાતર્નમોનમઃ
હે કમળની આંખવાળી, તમને વંદન. હે જગતની માતા, તમને પુનઃ પુનઃ વંદન.
સ્વસ્વરૂપસ્થિતે દેવિ ત્વં ચ સંસારલક્ષણમ્
હે દેવી, તમે તમારા સ્વરૂપમાં સ્થિર છો અને એ જ સંસારનું લક્ષણ પણ છો.
ત્વં વૃદ્ધિસ્ત્વં ગતિઃ કર્ત્રી શચી લક્ષ્મીશ્ચ પાર્વતી 7.3.22.
તમે વૃદ્ધિ છો, તમે માર્ગ છો, તમે કરનાર છો. તમે શચી, લક્ષ્મી અને પાર્વતી છો.
યચ્ચાન્યદત્ર દેવેશિ ત્રૈલોક્યેઽસ્તીતિસંજ્ઞિતમ્
અને હે દેવતાઓની દેવી, ત્રણેય લોકમાં જે કંઈ 'અસ્તિત્વ' તરીકે ઓળખાય છે,
વહ્નિના ચ યથા કાષ્ઠં તંતુના ચ યથા પટઃ
જેમ લાકડું અગ્નિથી અને કપડું દોરાથી બને છે,
વરો મે યાચ્યતાં શીઘ્રમભીષ્ટઃ સુરસત્તમાઃ
હે દેવોમાં શ્રેષ્ઠ, તમે જે ઈચ્છો તે વર ઝડપથી માગો.
કિમત્ર ગુપ્તભાવેન તિષ્ઠથ શ્વભ્રમધ્યગાઃ
તમે બધા ગુપ્ત રીતે અહીં ગુફાની અંદર કેમ રહો છો?
દેવા ઊચુઃ તેન વ્યાપ્તમિદં સર્વં ત્રૈલોક્યં સચરાચરમ્
દેવતાઓએ કહ્યું: એના કારણે આખું ત્રિલોક, ચાલતું અને અચળ, બધું વ્યાપી ગયું છે.
યજ્ઞભાગો હૃતોઽસ્માકં દૈત્યાનાં સ પ્રકલ્પિતઃ
અમારો યજ્ઞનો ભાગ છીનવાઈ ગયો છે; હવે તે દૈત્યોએ લઈ લીધો છે.
હત્વા દૈત્યાન્યથા ભૂયઃ શક્રઃ સ્વપદમાપ્નુયાત્
દૈતોને મારીને, શક્ર ફરીથી પોતાનું સ્થાન મેળવે.
વિશેષો નાસ્તિ મે કશ્ચિદુભયોઃ સુરસત્તમાઃ
હે દેવોમાં શ્રેષ્ઠ, મારા માટે બંનેમાં કોઈ વિશેષ ભેદ નથી.
તસ્માત્તાન્વારયિષ્યામિ શક્રાદ્યાંસ્ત્રિદિવાત્પુનઃ
માટે, હું તેમને અટકાવીશ અને શક્ર અને અન્ય દેવતાઓને ફરી સ્વર્ગમાં પરત મોકલીશ.
દૂતં કલિંગદૈત્યાય ત્યજ ત્વં ત્રિદિવં દ્રુતમ્ 7.3.22.
દૂત, તું ઝડપથી કળિઙ્ગ દૈત્ય પાસે જઈને કહેજે: 'તુ તરત સ્વર્ગ છોડ.'
શ્રીમાતા જગતાં માતા દેવૈરારાધિતા પરા
શ્રીમાતા, જગતની માતા, દેવતાઓ દ્વારા પૂજિત, સર્વોપરી છે.
સ્વસ્થાનં ગચ્છ શીઘ્રં ત્વં શક્રો યાતુ ત્રિવિષ્ટપમ્
તું તારા સ્થાન પર જલદી પાછો જા; અને ઇન્દ્રે સ્વર્ગમાં ચાલવું જોઈએ.
અહં લોકેશ્વરો મત્વા સગર્વમિદમબ્રવીત્
હું પોતાને જગતનો સ્વામી માનીને, અહંકારથી આ શબ્દો કહ્યા હતા.
ન તાં જાનામિ તાંશ્ચૈવ ગત્વા બ્રૂહિ મમાજ્ઞયા
હું એને કે એમને ઓળખતો નથી; તું મારી આજ્ઞાથી જઈને એમને આ વાત કહેજે.
ન ભવદ્ભ્યસ્વહં સ્વર્ગં પ્રયચ્છામિ કથંચન એતસ્માત્કારણાદ્દૂત ન ત્વાં પ્રાણૈર્વિયોજયે
હું તમને કદી પણ સ્વર્ગમાં પ્રવેશ આપતો નથી; પણ આ કારણથી, દૂત, હું તારો પ્રાણ નથી લેતો.
શ્રીમાતાં યદિ મે દૂત દર્શયિષ્યસિ ચેત્તતઃ
દૂત, જો તું મને મારી પૂજનીય માતાને બતાવશે તો—
અહં ત્વયા સમં તત્ર યાસ્યે યત્ર સ્થિતા ચ સા
હું તારી સાથે એ સ્થળે જઈશ, જ્યાં મારી માતા રહે છે.
અર્બુદં પ્રયયૌ તૂર્ણં રોષેણ મહતા વૃતઃ
અર્બુદ ખૂબ ગુસ્સાથી તરત જ ત્યાં ગયો.
દૃષ્ટ્વા બાષ્કલિમાયાંતં દેવાઃ શક્રપુરોગમાઃ
બાષ્કલિ આવે છે એ જોઈને, ઇન્દ્ર સહિત બધા દેવતાઓ—
ભયેન મહતાવિષ્ટા દિશો ભેજુઃ સમંતતઃ 7.3.22.
મોટા ભયથી ભરાઈને, ચારેય દિશામાં ફાટી પડ્યા.
શ્રીમાતા તિષ્ઠતે યત્ર પર્વતેર્બુદસંજ્ઞકે
મારી પૂજનીય માતા એ અર્બુદ નામના પર્વત પર રહે છે.
ભાર્યા મે ભવ સુશ્રોણિ અહં તે વશગઃ સદા
હે સુંદર કટિવાળી, તું મારી પત્ની બન; હું હંમેશા તારા વશમાં છું.
ભવિષ્યતિ હિ મે રાજ્યં સર્વં વશગતં તવ
મારું આખું રાજ્ય ખરેખર તારા વશમાં રહેશે.