તેન સર્વમિદં વ્યાપ્તં ત્રૈલોક્યં સચરાચરમ્ બ્રહ્મલોકમનુપ્રાપ્તો દેવૈઃ સર્વૈઃ સમન્વિતઃ
એ દાનવે આખું ત્રિલોક, ચર અને અચર બધું વ્યાપી લીધું; એ બધા દેવતાઓ સાથે બ્રહ્મલોક સુધી પહોંચી ગયો.
તેન દૈત્યેન સર્વેઽપિ ત્રાસિતાઃ સુરમાનવાઃ
એ દાનવથી બધા દેવતાઓ અને મનુષ્યો ડરી ગયા.
વસવો મરુતઃ સાધ્યા વિશ્વેદેવાઃ સુરર્ષયઃ
વસુઓ, મરુતો, સાધ્ય, વિશ્વદેવો અને દેવ ઋષિઓ—
યજ્ઞભાગાન્સ્વયં સર્વે બુભુજુસ્તે ચ દાનવાઃ
એ બધા દાનવો પોતે જ યજ્ઞના ભાગ ભોગવતા હતા.
અદ્યાપિ દેવતાખાતં ત્રૈલોક્યે ખ્યાતિમાગતમ્
આજે પણ દેવતાઓ પાસેથી જે લીધું તેની ખ્યાતિ ત્રિલોકમાં પ્રસિદ્ધ છે.
અવ્યક્તાઃ પરમત્રાસાદ્ધ્યાયંતસ્તે ચ સંસ્થિતાઃ
મોટા ભયથી તેઓ અદૃશ્ય થઈ ગયા અને ત્યાં જ રહી ગયા.
એકાહારા નિરાહારા વાયુભક્ષાસ્તથા પરે 7.3.22.
કેટલાંક એક જ વાર ભોજન કરતા, કેટલાંક ઉપવાસ કરતા અને કેટલાક તો ફક્ત વાયુ પર જીવતા.
કૃચ્છ્રસાંતપને નિષ્ઠા મહાપારાકિણઃ પરે
કેટલાંક કઠિન તપસ્યા કરતા અને ભારે કષ્ટ સહન કરતા.
જપહોમપરાશ્ચાન્યે ધ્યાનાસક્તાસ્તથા પરે
કેટલાંક જપ અને હોદાનમાં તલીન હતા, તો કેટલાક ધ્યાનમાં લીન હતા.
પૂજયંતઃ પરાં શક્તિં દેવીં સ્વકાર્યહેતવે વિમુક્તિરભવદ્રાજન્સર્વેષાં કર્મબન્ધનાત્
તેમણે પોતાના કાર્ય માટે પરા શક્તિ સ્વરૂપે દેવીની પૂજા કરી અને બધા કર્મબંધનમાંથી મુક્તિ પામી.
તતઃ પૂર્ણે સહસ્રાંતે વર્ષાણાં નૃપસત્તમ
પછી, રાજાઓમાં શ્રેષ્ઠ, આખા હજાર વર્ષ પૂરા થયા પછી,
પૂર્વં જાતા મહારાજ ધૂમમૂર્તિર્ભયાવહા દૃષ્ટ્વા તાં તુષ્ટુવુર્દેવાઃ કૃતાંજલિપુટાસ્તતઃ
પહેલાં, મહારાજા, ધૂમથી બનેલી ભયાનક રૂપાવાળી એક સ્ત્રી જન્મી હતી. તેને જોઈને દેવતાઓએ હાથ જોડીને તેની સ્તુતિ કરી.
નમોઽસ્તુ સર્વગે દેવિ નમસ્તે સર્વપૂજિતે
હે સર્વત્ર વ્યાપક દેવી, તમને વંદન. હે સર્વેના પૂજ્ય, તમને વંદન.
નમસ્તે પરમાદેવિ બ્રહ્મયોને નમોનમઃ
હે સર્વોચ્ચ દેવી, તમને repeatedly વંદન. હે બ્રહ્માના મૂળ, તમને ફરીથી વંદન.
નમસ્તે પદ્મપત્રાક્ષિ વિશ્વમાતર્નમોનમઃ
હે કમળની આંખવાળી, તમને વંદન. હે જગતની માતા, તમને પુનઃ પુનઃ વંદન.
સ્વસ્વરૂપસ્થિતે દેવિ ત્વં ચ સંસારલક્ષણમ્
હે દેવી, તમે તમારા સ્વરૂપમાં સ્થિર છો અને એ જ સંસારનું લક્ષણ પણ છો.
ત્વં વૃદ્ધિસ્ત્વં ગતિઃ કર્ત્રી શચી લક્ષ્મીશ્ચ પાર્વતી 7.3.22.
તમે વૃદ્ધિ છો, તમે માર્ગ છો, તમે કરનાર છો. તમે શચી, લક્ષ્મી અને પાર્વતી છો.
યચ્ચાન્યદત્ર દેવેશિ ત્રૈલોક્યેઽસ્તીતિસંજ્ઞિતમ્
અને હે દેવતાઓની દેવી, ત્રણેય લોકમાં જે કંઈ 'અસ્તિત્વ' તરીકે ઓળખાય છે,
વહ્નિના ચ યથા કાષ્ઠં તંતુના ચ યથા પટઃ
જેમ લાકડું અગ્નિથી અને કપડું દોરાથી બને છે,
વરો મે યાચ્યતાં શીઘ્રમભીષ્ટઃ સુરસત્તમાઃ
હે દેવોમાં શ્રેષ્ઠ, તમે જે ઈચ્છો તે વર ઝડપથી માગો.
કિમત્ર ગુપ્તભાવેન તિષ્ઠથ શ્વભ્રમધ્યગાઃ
તમે બધા ગુપ્ત રીતે અહીં ગુફાની અંદર કેમ રહો છો?
દેવા ઊચુઃ તેન વ્યાપ્તમિદં સર્વં ત્રૈલોક્યં સચરાચરમ્
દેવતાઓએ કહ્યું: એના કારણે આખું ત્રિલોક, ચાલતું અને અચળ, બધું વ્યાપી ગયું છે.
યજ્ઞભાગો હૃતોઽસ્માકં દૈત્યાનાં સ પ્રકલ્પિતઃ
અમારો યજ્ઞનો ભાગ છીનવાઈ ગયો છે; હવે તે દૈત્યોએ લઈ લીધો છે.
હત્વા દૈત્યાન્યથા ભૂયઃ શક્રઃ સ્વપદમાપ્નુયાત્
દૈતોને મારીને, શક્ર ફરીથી પોતાનું સ્થાન મેળવે.
વિશેષો નાસ્તિ મે કશ્ચિદુભયોઃ સુરસત્તમાઃ
હે દેવોમાં શ્રેષ્ઠ, મારા માટે બંનેમાં કોઈ વિશેષ ભેદ નથી.
તસ્માત્તાન્વારયિષ્યામિ શક્રાદ્યાંસ્ત્રિદિવાત્પુનઃ
માટે, હું તેમને અટકાવીશ અને શક્ર અને અન્ય દેવતાઓને ફરી સ્વર્ગમાં પરત મોકલીશ.
દૂતં કલિંગદૈત્યાય ત્યજ ત્વં ત્રિદિવં દ્રુતમ્ 7.3.22.
દૂત, તું ઝડપથી કળિઙ્ગ દૈત્ય પાસે જઈને કહેજે: 'તુ તરત સ્વર્ગ છોડ.'
શ્રીમાતા જગતાં માતા દેવૈરારાધિતા પરા
શ્રીમાતા, જગતની માતા, દેવતાઓ દ્વારા પૂજિત, સર્વોપરી છે.
સ્વસ્થાનં ગચ્છ શીઘ્રં ત્વં શક્રો યાતુ ત્રિવિષ્ટપમ્
તું તારા સ્થાન પર જલદી પાછો જા; અને ઇન્દ્રે સ્વર્ગમાં ચાલવું જોઈએ.
અહં લોકેશ્વરો મત્વા સગર્વમિદમબ્રવીત્
હું પોતાને જગતનો સ્વામી માનીને, અહંકારથી આ શબ્દો કહ્યા હતા.