ગચ્છામઃ સંનિધૌ તેષાં યદિ પાર્થિવસતમ
હે શ્રેષ્ઠ રાજા, તમારી આજ્ઞા હોય તો, શું આપણે તેમના નજીક જઈએ?
તથા રસવતી સિદ્ધાઃ પશ્યામો દૂરસંસ્થિતાઃ ૬.૧૮.
એ જ રીતે, અમે દૂરથી એવા સિદ્ધોને પણ જોયા છે, જેમને રસ પ્રાપ્ત થયો છે.
તથા સુફલિનો વૃક્ષાન્કલપક્ષિભિરાવૃતાન્
તેમજ, અમારે ફળથી ભરેલા વૃક્ષો પર પક્ષીઓના ઝુંડ બેઠા છે.
કિંવા તે બહુનોક્તેન યદ્યત્કર્મ વિગર્હિતમ્
પણ, હે રાજા, વધુ શું કહું? જે પણ કર્મ નિંદનીય છે—
ન ચ્છિદ્રેણ વિનાઽસ્માકં પ્રાણયાત્રા પ્રજાયતે
કોઈ ખોટા વિના અમારું જીવન ચાલતું નથી.
એતસ્માત્કારણાન્નિત્યં ભ્રમામશ્છિદ્રહેતવે
આ કારણથી, અમે હંમેશાં ખોટ શોધવા માટે ભટકીએ છીએ.
યત્ત્વં શંસસિ ચાઽસ્માકં ખેચરત્વં મહીપતે
અને, હે રાજા, તમે અમારું આકાશમાં ફરવું જે કહ્યું છે,
ક્રિયતે ખેચરત્વેન કિંકિં ધર્મં વિનિશ્ચયૈઃ
આકાશમાં ફરવાથી કયો સાચો ધર્મ સિદ્ધ થાય છે?
તસ્માદ્દોષાદિમે રાજન્ગુણા યદ્યપિ કીર્તિતાઃ
મહારાજ, આ ગુણો ભલે વર્ણવાયા છે, પણ એ બધાં એક દોષમાંથી જ ઉત્પન્ન થયા છે.
વિષાદો જાયતે ભૂયો ગુણૈરેતૈર્નરાધિપ
માણસોના રાજા, આ ગુણોના કારણે વારંવાર દુઃખ જ જન્મે છે.
રાજોવાચ । તત્કરિષ્યામિ સર્વેષાં ગયાશ્રાદ્ધમસંશયમ્
રાજાએ કહ્યું: હું નિશ્ચયપૂર્વક સૌના માટે ગયામાં શ્રાદ્ધ કરીશ, એમાં કોઈ શંકા નથી.
તારયિષ્યામિ સર્વાંશ્ચ સર્વપાપૈઃ પ્રયત્નતઃ ॥ ૬.૧૮.
હું સર્વેને તમામ પાપોથી છૂટકારો અપાવવાનો પુરેપુરો પ્રયત્ન કરીશ.
યસ્માદ્ધૃદ્ગતશંકા મે હૃતા યુષ્માભિરદ્ય વૈ
કારણ કે આજે તમે મારા હૃદયની શંકા સાચે દૂર કરી છે.
ઇતઃ સ્થાનાન્મહારાજ નાતિદૂરે જલાશયઃ । અસ્તિ નાનાદ્રુમોપેતશ્ચિત્તાહ્લાદકરઃ પરઃ
મહારાજ, અહીંથી બહુ દૂર નથી, વિવિધ વૃક્ષોથી શોભિત અને મનને આનંદ આપતું એક સરોવર છે.
તસ્માદુદઙ્મુખો ગચ્છ યત્ર તે જલપક્ષિણઃ
તેથી, ઉત્તર દિશામાં જા, જ્યાં તારા જળપંખીઓ છે.
સૌમ્યાં દિશં સમુદ્દિશ્ય પ્રતસ્થે સ તુ દુઃખિતઃ
એ દુઃખી મનથી શાંત દિશા તરફ આગળ વધ્યો.
એવં પ્રગચ્છતા તેન ક્ષુત્પિપાસાકુલેન ચ । અદૂરાદેવ સંદૃષ્ટં નીલં દ્રુમકદંબકમ્
એ રીતે, ભૂખ અને તરસથી પીડાતો, થોડું દૂર જ એણે ઘાટા વૃક્ષોનો જૂથ જોયો.
અથાઽપશ્યન્મનોહારિ સૌમ્યસત્ત્વનિષેવિતમ્
પછી એણે મનોહર અને સૌમ્ય પ્રાણીઓથી ભરેલું સ્થાન જોયું.
પુષ્પિતૈઃ ફલિતૈર્વૃક્ષૈઃ સમંતાત્પરિવેષ્ટિતમ્
તે ચારે બાજુ ફૂલો અને ફળોથી ભરેલા વૃક્ષોથી ઘેરાયેલું હતું.
તત્રાપશ્યન્નગાધસ્તાત્તપસ્વિગણસેવિતમ્
ત્યાં એણે વૃક્ષોની નીચે તપસ્વીઓના સમૂહો રહેતા જોયા.
અથ ગત્વા સ રાજેંદ્રઃ પ્રણિપત્ય મુનીશ્વરમ્ ૬.૧૮.
પછી રાજાએ ત્યાં જઈને મુનિશ્રેષ્ઠને વંદન કર્યું.
તે દૃષ્ટ્વાઽદૃષ્ટપૂર્વં તં રાજલક્ષણલક્ષિતમ્
એમણે, રાજાશ્રી લક્ષણોથી યુક્ત અને પહેલાં ક્યારેય ન જોયેલા તેને જોયો.
મન્યમાના મહીપાલં વિસ્મયોત્ફુલ્લલોચનાઃ
એમણે તેને રાજા માન્યો અને આશ્ચર્યથી આંખો પહોળી કરીને જોયો.
કુતસ્ત્વમનુસંપ્રાપ્તો વનેઽસ્મિઞ્જનવર્જિતે
તમે લોકો વિનાના આ જંગલમાં કેમ અને કઈ રીતે આવ્યા છો?
પાર્થિવસ્યેવ લિંગાનિ દૃશ્યંતે તવ ભૂરિશઃ
તમામાં રાજાના લક્ષણો સ્પષ્ટપણે ઘણી રીતે દેખાય છે.
અથોવાચ નૃપઃ કૃચ્છ્રાત્પિપાસા માં પ્રબાધતે
પછી રાજાએ કહ્યું: મને ભારે તરસ સતાવે છે.
તતસ્તૈર્દર્શિતં તોયં સમીપે યન્મહીપતેઃ
પછી તેમણે રાજાને નજીકનું પાણી બતાવ્યું.
તતઃ ફલાનિ પક્વાનિ તરૂણાં પતિતાન્યધઃ
પછી વૃક્ષો નીચે પક્વ ફળો પડેલા હતા.
તતસ્તૃપ્તિં પરાં પ્રાપ્ય ગત્વા જૈમિનિસંનિધૌ
પછી સંતોષ પામી, તે જયમિનીની પાસે ગયો.
ઉવાચ ચ નિજાં વાર્તાં કૃતાંજલિપુટઃ સ્થિતઃ
હાથ જોડીને ઊભો રહી, તેણે પોતાની વાત કહી.