સ્વસ્ય ત્રિશૂલઘાતેન મ્રિયતે નાન્યથા રણે
યુદ્ધમાં એના પોતાના ત્રિશૂલના ઘા સિવાય બીજું કશું એને મારી શકે નહીં.
યદિ કોપિ કૃતજ્ઞો માં હત્વેમં દુષ્ટદાનવમ્
જો કોઈ ઋણસ્વીકાર વ્યક્તિ મારા માટે આ દુષ્ટ દાનવને મારે—
યદત્રોપચિકીર્ષુસ્ત્વં રક્ષ માં દુષ્ટદાનવાત્
હવે તું અહીં કંઈક કરવા માંગે છે, તો મને એ દુષ્ટ દાનવથી બચાવ.
વિષ્ણુભક્તો યુવા ધીમાન્પુત્રિ ત્વાં પરિણેષ્યતિ
પુત્રી, એક યુવાન અને બુદ્ધિશાળી વિષ્ણુભક્ત તારો વિવાહ કરશે.
તથા નિમિત્તમાત્રં ત્વં ભવ યત્નં સમાચર યુવાનં ચાપિ ધીમંતં ત્વામનુ પ્રાપ્તવાનહમ્
તેથી તું માત્ર પ્રસંગ મુજબ જ કાર્ય કરજે અને પુરુષાર્થ કરજે. એ યુવાન બુદ્ધિશાળી તારી પાસે આવી ગયો છે.
તદ્ગચ્છ કાર્યસિદ્ધ્યૈ ત્વં હત્વા તં દુષ્ટદાનવમ્
હવે તું એ દુષ્ટ દાનવને મારીને તારો કાર્ય સિદ્ધ કરવા જા.
સા તુ વિદ્યાધરી જીવેદ્વિલોક્ય ત્વાં નરેશ્વર
રાજા, એ વિદ્યાધરી તને જોઈને જીવતી રહેશે.
ઇતિ નારદવાક્યં સ નિશમ્યામિત્રજિન્નૃપઃ
નારદજીના આ વચન સાંભળી અમિત્રજિત રાજાએ—
ઉપાયં ચાપિ પપ્રચ્છ ગંતું તાં ચંપકાવતીમ્ 4.2.82.
—ચંપકાવતી પહોંચવા માટે માર્ગ પૂછ્યો.
તૂર્ણમર્ણવમાસાદ્ય પૂર્ણિમાદિવસે નૃપ
પછી પૂર્ણિમાના દિવસે રાજાએ ઝડપથી સમુદ્રના કિનારે પહોંચ્યો.
તત્ર દિવ્યાંગના કાચિદ્દિવ્યપર્યંક સંસ્થિતા
ત્યાં એક દિવ્ય અપરિચિત સ્ત્રી દિવ્ય શય્યાપર બેઠી હતી.
યત્કર્મવિહિતં યેન શુભં વાથ શુભેતરમ્
જે કાર્ય destined હોય, તે શુભ હોય કે અશુભ—
ગાથામિમાં સા સંગીય સરથા સ મહીરુહા
એ સ્ત્રીએ રથો અને વૃક્ષો સાથે આ ગાથા ગાઈ.
ભવાનપ્યવિશંકં ચ તતઃ પોતાન્મહાર્ણવે
તમે પણ નિર્ભય થઈને મહાસાગરમાં નૌકામાં ચઢો.
તતો દ્રક્ષ્યસિ પાતાલે નગરીં ચંપકાવતીમ્
પછી પાતાળમાં તું ચંપકાવતી નગરને જોઈશ.
ઇત્યુક્ત્વાંતર્હિતો દેવિ સ ચતુર્મુખનંદનઃ
આ રીતે કહી દેવી અદૃશ્ય થઈ ગઈ અને ચતુર્મુખના પુત્ર પણ.
વિવેશાંતઃસમુદ્રં ચ નગરીમાસસાદ તામ્
પછી એ સમુદ્રના અંદર ગયો અને એ નગરમાં પહોંચ્યો.
તેન રાજ્ઞા ત્રિજગતી સૌંદર્યશ્રીરિવૈકિકા
એ રાજાએ ત્રણેય લોકની અનન્ય સૌંદર્યમયતા જોઈ.
નિરણાયિ મધુદ્વેષ્ટ્રા સ્રષ્ટુઃ સૃષ્ટિવિલક્ષણા 4.2.82.
મધુના શત્રુએ એ નગર રચ્યું હતું, જે સૃષ્ટિકર્તાની રચના કરતાં જુદું હતું.
યોષિદ્રૂપં સમાશ્રિત્ય તિષ્ઠતેઽત્રાકુતોઽભયા
સ્ત્રીરૂપ ધારણ કરીને, એ અહીં નિર્ભય અને નિશ્ચિંત રહી છે.
સા વિલોક્યાથ તં બાલા નિતરાં મધુરાકૃતિમ્
પછી એ યુવાન કન્યાએ, જેનું રૂપ ખૂબ જ મોહક હતું, તેને જોયો.
શંખચક્રાંકસુભગ ભુજદ્વયવિરાજિતમ્
એના બે હાથોમાં શંખ અને ચક્રના ચિહ્નો ઝગમગતા હતા, જે તેને વધુ સુંદર બનાવતા હતા.
ભવાનીભક્તિબીજોત્થં ભૂરુહં પુરુષાકૃતિમ્
એ મનુષ્યાકાર વૃક્ષ, ભવાનીની ભક્તિના બીજથી ઉગેલું હતું.
દોલાપર્યંકમુત્સૃજ્ય હ્રીભરા નમ્રકંધરા
પલંગ પરની ઝૂલતી બેઠક છોડીને, લાજના ભારથી ગળું નમાવતી એ ઊભી રહી.
કસ્ત્વમત્ર કૃતાંતસ્ય ભવનં મધુરાકૃતે
'મીઠા રૂપાળિયા, તું કોણ છે અહીં, મૃત્યુના ઘરમા?'
યાવન્નાયાતિ સુભગ સ કઠોરતરાકૃતિઃ
'જ્યાં સુધી એ ભયાનક અને ભયંકર રૂપાળો અહીં પહોંચતો નથી—'
કંકાલકેતુર્દુર્વૃત્તસ્ત્વવધ્યઃ પરહેતિભિઃ
'દુષ્ટ કંકાલકેતુ, જે બીજાની શસ્ત્રોથી અજેય છે—'
ન મે કન્યાવ્રતં ભંક્તું સ સમર્થ ઉમા વરાત્
'ઉમાના આશીર્વાદથી, એ મારા કન્યાવ્રતને તોડવામાં અસમર્થ છે—'
સંચિકીર્ષતિ દુષ્ટાત્મા ગતાયુર્મમ શાપતઃ 4.2.82.
'એ દુષ્ટ મનવાળો, મારા શાપથી જીવન ગુમાવી ચૂક્યો છે, છતાં તોડવાનો પ્રયાસ કરે છે—'
વિદ્યાધર્યેતિ ચોક્તઃ સ શસ્ત્રાગારે નિગૂઢવત્
'એને વિદ્યાાધર કહે છે, અને એ શસ્ત્રગૃહમાં છુપાયો છે—'