સુખસંતાનપીયૂષ હ્રદે પરિનિમજ્ય વૈ
સુખ અને આનંદના સરોવરમાં હું પૂરી રીતે ડૂબી ગઈ હતી.
કિંકુલીયઃ સ નો વેદ્મિ કિંદેશીયઃ કિમાખ્યકઃ 4.2.67.
મને ખબર નથી—એ કોણ છે, કયા પ્રદેશનો છે, અને તેનું નામ શું છે?
અનલ્પોત્કલિતં ચેતઃ પુનસ્તત્સંગમાશયા
મારું મન ખૂબ ઉથલપાથલ થઈને ફરી એના મિલન માટે તરસે છે.
વયસ્યા નિશિભુક્તસ્ય તસ્યૈવ પુનરીક્ષણમ્
જે મિત્રોએ એના સાથે રાત પસાર કરી હતી, તેઓ ફરી એને જોઈ રહ્યા હતા.
કાઽલીકમાલયો વક્તિ સ્નિગ્ધમુગ્ધેસખીજને
કાલિકા માલયાએ પ્રેમથી, નિર્દોષ સખીઓ વચ્ચે મીઠા શબ્દો કહ્યા.
દશમ્યવસ્થા સન્નહ્યેદ્બાધિતું માધુના ભૃશમ્
દસમી અવસ્થા ખૂબ સંભાળીને રોકવી જોઈએ, કારણ કે પ્રેમ બહુ પીડા આપે છે.
પ્રવેપમાનહૃદયાઃ પ્રોચુર્વીક્ષ્ય પરસ્પરમ્
હૃદય ધબકતું હતું, અને તેઓ એકબીજાને જોઈને વાતો કરતા હતા.
સ કથં પ્રાપ્યતે ભદ્રે ક ઉપાયો વિધીયતામ્
એને કેવી રીતે મેળવી શકાય, સખી? કોઈ ઉપાય શોધવો જોઈએ.
ઇતિ રત્નાવલી શ્રુત્વા સસંદેહાં ચ તદ્ગિરમ્
રત્નાવલીના શબ્દો અને એની અનિશ્ચિતતા સાંભળી,
ઇત્યર્ધોક્તેન સા બાલા યૂયં કુંઠિતશક્તયઃ
આ રીતે, અધૂરા શબ્દોમાં એ બાળાએ કહ્યું, 'તમે બધા અશક્ત છો.'
તતસ્તાસ્ત્વરિતાઃ સખ્યઃ પરિતાપોપહારકાન્
પછી એ સખીઓ ઝડપથી આવી અને એની પીડા દૂર કરવા માટે ઉપાય લાવ્યા.
વ્યપૈતિ ન યદા મૂર્છા તત્તચ્છીતોપચારતઃ 4.2.67.
જ્યારે ઠંડા ઉપચારથી બેહોશી દૂર ન થઈ,
તદુક્ષણાત્ક્ષણાદેવ તન્મૂર્છા વિરરામ હ
એ છાંટવાથી, થોડા જ પળોમાં એની બેહોશી દૂર થઈ ગઈ.
શ્રદ્ધાવતાં સ્વભક્તાનામુપસર્ગે મહત્યપિ
વિશ્વાસપૂર્વક ભક્તિ કરનારને, મોટી મુશ્કેલીમાં પણ,
યે વ્યાધયોપિ દુઃસાધ્યા બહિરંતઃ શરીરગાઃ
જે દુર્લભ અને અતિ કઠિન રોગો શરીરમાં અંદરથી કે બહારથી થાય છે,
સેવિતં યેન સતતં ભગવચ્ચરણોદકમ્
જે કોઈ ભગવાનના પાવન ચરણામૃતને સતત શ્રદ્ધાપૂર્વક સેવન કરે છે,
આધિભૌતિકતાપં ચ તાપં વાપ્યાધિદૈવિકમ્
દૈહિક દુઃખ કે દેવો તરફથી થતો દુઃખ પણ,
વ્યપેતસંજ્વરા ચાથ ગંધર્વતનયા મુને
હે મુનિ, એ બધું દૂર થઈ જાય છે, અને સાથે ગંધર્વ કન્યાઓનું તાવ પણ શમાઈ જાય છે.
યૂયં કુંઠિતસામર્થ્યાઃ કુતો વસ્તાઃ કલાઃ ક્વ વા
તમારી શક્તિ હવે નબળી પડી ગઈ છે—પછી તમારી કળાઓ અને કૌશલ્ય ક્યાં છે?
મત્પ્રિયપ્રાપ્તયે સમ્યગુપાયોઽસ્તિ મયેક્ષિતઃ
મારી કૃપા મેળવવા માટે યોગ્ય ઉપાય છે, જે મેં બતાવ્યો છે.
શશિલેખેભિલષિતપ્રાપ્ત્યૈ લેખાંસ્ત્વમાલિખ
ચાંદનીની ઇચ્છિત પ્રાપ્તિ માટે, તું તે નિશાનીઓ લખ.
ચિત્રગે ચિત્રલેખે ત્વં પાતાલતલશાયિનઃ 4.2.67.
હે ચિત્રલેખા, ચિત્રોમાં તું પાતાળલોકમાં વસે છે.
અથાકણ્યેતિ તાઃ સખ્યસ્તચ્ચાતુર્યં પ્રવર્ણ્ય ચ
પછી અકન્યા અને તેની સાથિનીઓએ એ ચતુરાઈનું વર્ણન કર્યું.
નિર્યત્કૌમારલક્ષ્મીકાન્પુંવત્ત્વ શ્રીસમાવૃતાન્
જે કુમારીઓએ કૌમાર્યનો ત્યાગ કર્યો હતો અને પુરુષત્વની ભવ્યતા ધારણ કરી હતી,
સર્વાન્સુરનિકાયાન્સા વ્યલોકત શુભેક્ષણા
એ શુભદૃષ્ટિ ધરાવનારી એણે બધા દેવસમૂહોને નિહાળ્યા.
તતો મધ્યમલોકસ્થાન્મુનિરાજકુમારકાન્
પછી મધ્યલોકમાં વસતા રાજકુમારો અને મુનિઓને પણ તેણે જોયા.
અથ રત્નાવલી બાલા કર્ણાભ્યર્ણવિલોચના
અને રત્નાવલી, એ યુવાન કન્યા, જેના નેત્રો કાનની નજીક હતા,
દિતિજાન્દનુજાન્વીક્ષ્ય સા ગંધર્વી કુમારકાન્
એ ગંધર્વ કન્યાએ દિતિ અને દાનવોના પુત્રોને જોયા.
સુધાકર કરસ્પૃષ્ટાપ્યતિદૂનાંગયષ્ટિકા
સુધાકર even હાથથી સ્પર્શ કરે ત્યારે પણ, એની દેહરેખા ખૂબ જ નાજુક હતી.
ભોગિનસ્તાન્વિલોક્યાપિ ચિત્રંચિત્રગતાનથ
એણે ભોગી (સર્પો) અને ચિત્રોમાં રહેલા લોકો પણ જોયા.