બ્રહ્મંસ્ત્વમેવ તદ્વેત્સિ કાશી ત્યજનકારણમ્
તમે જ બ્રહ્મ છો અને કાશી છોડવાનો કારણ પણ તમે જાણો છો.
અદ્યૈવ કિં ન ગચ્છેયં કાશીં બ્રહ્મન્સ્વમાયયા
હે બ્રહ્મ, હું આજે જ મારી શક્તિથી કાશી કેમ ન જઉં?
વિધે સર્વવિધેયાનિ ત્વમેવ વિદધાસિ યત્
હે સર્જનહાર, જગતમાં જે કંઈ થવાનું હોય તે બધું તમે જ કરો છો.
અરિષ્ટં ગચ્છ પંથાસ્તે શુભોદર્કો ભવત્વલમ્
સલામત જાઓ, તમારો માર્ગ શુભ અને નિર્વિઘ્ન રહે.
સિતહંસરથસ્તૂર્ણં પ્રાપ્ય વારાણસીં પુરીમ્
સફેદ હંસો વાળું રથ લઈને તમે ઝડપથી વારાણસી પહોંચ્યા.
હંસયાનફલં મેદ્ય જાતં કાશીસમાગમે
હંસરથનું ફળ કાશી પહોંચતાં જ પ્રગટ થયું.
દૃશિ ધાતુરભૂદ્ય મદૃશો પ્રાપ્ય સાન્વયઃ
તત્વના દર્શનમાં, ત્યાં પહોંચીને તેણીએ વંશ પરંપરા પ્રાપ્ત કરી.
સ્વયં સિંચતિ યા મદ્ભિઃ સ્વાભિઃ સ્વર્ગતરંગિણી 4.2.52.
તે પોતે અને હું મળીને સ્વર્ગની ગંગામાં પોતાના જળથી સિંચન કરીએ છીએ.
નિર્વિશંતિ સદા કાશ્યાં ફલાન્યાનંદવંત્યપિ
કોઈ પણ આનંદથી ભરપૂર ફળો હંમેશા કાશીમાં પ્રવેશ કરે છે.
આનંદરૂપા જાયંતે તેન કાશ્યાં હિ જંતવઃ
એથી, કાશીમાં જન્મેલા જીવ આનંદરૂપ બની જાય છે.
ચરણૌ વિચરેતાંયૌ વિશ્વભર્તૃ પુરી ભુવિ
વિશ્વના પાલકના પગ પૃથ્વી પરની આ નગરીમાં ફરતા રહે.
ઇહ શ્રુતિમતાં પુંસાં યાભ્યાં કાશી શ્રુતા સકૃત્
અહીં, જેઓને જ્ઞાન પ્રાપ્ત છે એવા પુરુષો માટે કાશીનું નામ એકવાર સાંભળવું પણ મહત્વપૂર્ણ છે.
યેનાનુમન્યતે ચૈષા કાશી સર્વપ્રમાણભૂઃ યયૈતદ્ધૂર્જટેર્ધામ ધૃતં સ્વ વિષયીકૃતમ્
જેની મંજૂરીથી આ કાશી, સર્વ શ્રેષ્ઠ સ્થાન, અને આ જટાધારીનું નિવાસ સ્થાન, પોતાના અધિકારમાં લેવામાં આવ્યું છે—
વરં તૃણાનિ ધાન્યાનિ તાનિ વાત્યાહતાન્યપિ
પવનથી પડેલી ઘાસ અને અનાજ પણ વધુ સારાં છે—
અદ્ય મે સફલં ચાયુઃ પરાર્ધદ્વય સંમિતમ્
આજે મારું જીવન, જે બે પરાર્ધ જેટલું લાંબું છે, તે ફળદાયી બન્યું છે—
અહો મે ધર્મસંપત્તિરહોમે ભાગ્યગૌરવમ્
અરે, મારી ધર્મની સંપત્તિ! અરે, મારા ભાગ્યનું મહાત્મ્ય!
અદ્ય મે સ્વતપો વૃક્ષો મનોરથફલૈરલમ્
આજે મારા પોતાના તપનો વૃક્ષ, મનના ઇચ્છિત ફળોથી ભરપૂર થયો છે—
મયા વ્યધાયિ બહુધા સૃષ્ટિઃ સૃષ્ટિં વિતન્વતા 4.2.52.
મારે અનેક રીતે સર્જન કરીને, સર્જન પૂર્ણ કર્યું છે—
ઇતિ હૃષ્ટમના વેધા દૃષ્ટ્વા વારાણસીં પુરીમ્
આ રીતે આનંદિત મનથી વિધાતા, વારાણસી શહેરને જોઈને—
જલાર્દ્રાક્ષતપાણિશ્ચ સ્વસ્ત્યુક્ત્વા પૃથિવીભુજે
જળ અને અક્ષતથી ભીંજાયેલા હાથથી, પૃથ્વીના રાજાને આશીર્વાદ આપ્યા—
કૃતમાનો નૃપતિના સોભ્યુત્થાનાસનાદિભિઃ
રાજાએ યોગ્ય રીતે ઊભા રહી, આસન વગેરે આપી, તેમનું સન્માન કર્યું—
ત્વં તુ માં નૈવ જાનાસિ જાને ત્વાં હિ રિપુંજયમ્
પણ તું મને ઓળખતો નથી; હું તને ઓળખું છું, હે શત્રુવિજયી—
પરઃશતા મયા દૃષ્ટા રાજાનો ભૂરિદક્ષિણાઃ
હું અનેક રાજાઓને જોયા છે, જે દાનમાં ઉદાર હતા—
વિનિષ્કૃતારિષડ્વર્ગાઃ સુશીલાઃ સત્ત્વશાલિનઃ
જેઓએ છ દુશ્મનોને જીત્યા છે, સારા સ્વભાવના અને ગુણવાન છે—
દયાદાક્ષિણ્યનિપુણાઃ સત્યવ્રતપરાયણાઃ
દયા અને દાનમાં કુશળ, અને સત્યના વ્રતને પાળનારા છે—
જિતરોષરયાઃ શૂરાઃ સૌમ્યસૌંદર્યભૂમયઃ
જેઓએ ક્રોધ અને કામને જીત્યા છે, શૂરવીર છે અને સૌમ્ય સૌંદર્ય ધરાવે છે—
પરં દ્વિત્રાઃ પવિત્રા યે રાજર્ષે તવ સદ્ગુણાઃ
પણ એમાં પણ, હે રાજર્ષિ, તારા જેવા સારા ગુણવાળા માત્ર બે-ત્રણ જ ખરેખર પવિત્ર છે—
પ્રજાનિજકુટુંબસ્ત્વં ત્વં તુ ભૂદેવદૈવતઃ 4.2.52.
તું પ્રજાનો અને કુટુંબનો રક્ષક છે; તું ખરેખર રાજાઓમાં દેવતા છે—
ધન્યો માન્યોસિ ચ સતાં પૂજનીયોસિ સદ્ગુણૈઃ
તું ધન્ય છે, માન્ય છે અને સારા ગુણોથી સજ્જ સજ્જનો દ્વારા પૂજનીય છે—
કિં નઃ સ્તુત્યા તવ નૃપ દ્વિજાનામસ્પૃહાવતામ્
હે રાજા, જ્યારે દ્વિજોને કોઈ ઈર્ષ્યા નથી, ત્યારે તારી સ્તુતિ કરવાની અમને શું જરૂર છે?