ઉદિતેઽત્રોદિમો નિત્યમસ્તં યાત્યસ્તમાપ્નુમઃ
જ્યારે એ ઉગે છે, ત્યારે આપણે પણ રોજ ઉગીએ છીએ; જ્યારે એ અસ્ત થાય છે, ત્યારે આપણે પણ અસ્ત પામીએ છીએ.
ઇતિ વ્યાકુલિતં વિશ્વં પશ્યન્વિશ્વેશ્વરઃ સ્વયમ્
આ રીતે, વિશ્વમાં વ્યાકુળતા જોઈને, વિશ્વના સ્વામી પોતે,
મયૂખમાલિનં શંભુરાલોક્યાતિ સુનિશ્ચલમ્
શંભુએ કિરણોથી શોભિત, ખૂબ સ્થિર એવા સૂર્યને જોયો.
ઉવાચ ચ પ્રસન્નાત્મા શ્રીકંઠઃ પ્રણતાર્તિહૃત્ 4.1.49.
પ્રસન્ન હૃદયવાળા શ્રીકંઠ, નમેલા લોકોની પીડા દૂર કરનાર, બોલ્યા.
નિરુદ્ધેંદ્રિયવૃત્તિત્વાદ્બ્રધ્નો ધ્યાનસમાધિના
ધ્યાન અને સમાધિથી તેની ઇન્દ્રિયોની પ્રવૃત્તિઓ રોકાઈ ગઈ હતી.
કાષ્ઠીભૂતં તુ તં જ્ઞાત્વા શિવઃ પસ્પર્શ પાણિના
શિવે તેને કાઠ જેવી સ્થિતિમાં જોઈ, પોતાના હાથથી સ્પર્શ કર્યો.
તત ઉન્મીલયાંચક્રે લોચને વિશ્વલોચનઃ
પછી વિશ્વલોચનાએ પોતાની આંખો ખોલી.
પરિવ્યપેતસંતાપસ્તપનઃ સ્પર્શનાદ્વિભોઃ
પ્રભુના સ્પર્શથી તેની પીડા અને તાપ દૂર થઈ ગયા.
મિત્રો નેત્રાતિથીકૃત્ય ત્ર્યક્ષં પ્રત્યક્ષમગ્રતઃ
મિત્રે ત્રિનેત્ર શિવને આંખોથી અતિથિ સમાન સન્માન આપીને, સામે ઊભો રહ્યો.
ભૂતનાથ ભવભીતિહારક ત્વાં નતોસ્મિ નતવાંછિતપ્રદ
ભૂતના સ્વામી, ભવભય દૂર કરનાર, નમનારની ઈચ્છા પૂરી કરનાર, હું તમને નમું છું.
ચંદ્રચૂડમૃડ ધૂર્જટે હર ત્ર્યક્ષ દક્ષ શતતંતુશાતન
ચાંદ્રકળી ધારણ કરનાર, દયાળુ, જટાધારી હર, ત્રિનેત્ર, દક્ષને વિજય કરનાર, અનેક બંધન નાશ કરનાર,
નીલલોહિત સમીહિતાર્થ દહે(?)દ્વ્યેકલોચન વિરૂપલોચન
નીલ અને લાલ રંગના, ઈચ્છા પૂરી કરનાર, જ્વલંત, એક અને ત્રણ આંખવાળા, અનોખી આંખ ધરાવનાર,
વામદેવશિતિકંઠશૂલભૃચ્ચંદ્રશેખર ફણીંદ્રભૂષણ
વામદેવ, શ્યામ ગળાવાળા, ત્રિશૂલ ધારણ કરનાર, ચાંદ્ર શિરોમણિ, સાપોના રાજા સાથે શોભિત,
ત્ર્યંબક ત્રિપુરસૂદનેશ્વર ત્રાણકૃત્ત્રિનયનત્રયીમય 4.1.49.
ત્રિનેત્ર, ત્રિપુરનો વિનાશક, ઈશ્વર, રક્ષક, ત્રણ આંખનું સ્વરૂપ ધરાવનાર,
શર્વરીરહિતશર્વસર્વગસ્વર્ગમાર્ગસુખદાપવર્ગદ
રાતથી મુક્ત, સર્વત્ર વ્યાપી શર્વ, સ્વર્ગના માર્ગ પર અને મોક્ષમાં સુખ આપનાર,
શંકરોગ્રગિરિજાપતે પતે વિશ્વનાથવિધિવિષ્ણુ સંસ્તુત
શંકર, ઉગ્ર, ગિરિજાના પતિ, સર્વના સ્વામી, વિશ્વનાથ, વિધિ અને વિષ્ણુ દ્વારા સ્તુતિ થયેલા,
વિશ્વરૂપપરરૂપ વર્જિતબ્રહ્મજિહ્મરહિતામૃતપ્રદ
વિશ્વરૂપ, પરારૂપ, વાંકડાપણથી મુક્ત, અમૃત આપનાર,
ઇત્થં પરીત્ય માર્તંડો મૃડં દેવં મૃડાનિકામ્
માર્તંડે આ રીતે દયાળુ દેવ મૃડાની સ્તુતિ કરી.
રવિરુવાચ દેવિ ત્વદીયચરણાંબુજરેણુગૌરીં ભાલસ્થલીં વહતિ યઃ પ્રણતિપ્રવીણઃ
રવિ બોલ્યા: દેવી, જે શ્રદ્ધાપૂર્વક તમારા પદપદ્મની ધૂળી પોતાના ભાળ પર ધારણ કરે છે, હે ગૌરી,
શ્રીમંગલે સકલમંગલજન્મભૂમે શ્રીમંગલે સકલકલ્મષતૂલવહ્ને
હે શુભ, સર્વ શુભતાની જન્મભૂમિ, હે શુભ, સર્વ પાપને ભસ્મ કરનાર અગ્નિ,
વિશ્વેશ્વરિ ત્વમસિ વિશ્વજનસ્ય કર્ત્રી ત્વં પાલયિત્ર્યસિ તથા પ્રલયેપિહંત્રી
વિશ્વેશ્વરી, તમે સર્વ જીવોની સર્જનહાર છો, તેમનો રક્ષણ કરો છો, અને પ્રલય સમયે તેમનો વિનાશ કરો છો.
માતર્ભવાનિ ભવતી ભવતીવ્રદુઃખસંભારહારિણિ શરણ્યમિહાસ્તિ નાન્યા
માતા ભવાની, તમે ભયંકર દુઃખનો ભાર દૂર કરો છો; અહીં તમારાથી વિના બીજું આશ્રય નથી.
યે ત્વા સ્મરંતિ સતતં સહજપ્રકાશાં કાશીપુરીસ્થિતિમતીં નતમોક્ષલક્ષ્મીમ્
જે લોકો તને, કાશીપુરીની સ્વાભાવિક તેજસ્વિતા અને વંદનાથી મોક્ષ આપતી સ્થિર ભૂમિ તરીકે, સતત યાદ કરે છે—
માતસ્તવાંઘ્રિયુગલં વિમલં હૃદિસ્થં યસ્યાસ્તિ તસ્ય ભુવનં સકલં કરસ્થમ્ 4.1.49.
માતા, જેના હૃદયમાં તારા નિર્મળ પગલાં વસે છે, એના હાથમાં આખું જગત છે.
ત્વં દેવિ વેદજનની પ્રણવસ્વરૂપા ગાયત્ર્યસિ ત્વમસિ વૈ દ્વિજકામધેનુઃ
તું દેવી, વેદોની માતા, પ્રણવ સ્વરૂપ, તું ગાયત્રી છે, અને તું બ્રાહ્મણો માટે સાચી ઇચ્છાપૂર્તિ ગાય છે.
ગૌરિ ત્વમેવ શશિમૌલિનિ વેધસિ ત્વં સાવિત્ર્યસિ ત્વમસિ ચક્રિણિ ચારુલક્ષ્મીઃ
ગૌરી, તું ચંદ્રમુકુટ ધરાવનાર બ્રહ્મામાં છે, તું સાવિત્રી છે, અને ચક્રધારીમાં તું સુંદર લક્ષ્મી છે.
સ્તુત્વેતિ તાં સ્મરહરાર્ધશરીરશોભાં શ્રીમંગલાષ્ટક મહાસ્તવનેન ભાનુઃ
આ રીતે, કામના વિનાશકના અર્ધ શરીરમાં ઝળહળતી, શ્રીમંગલાષ્ટકના મહા સ્તવનથી ભાનુએ તેની સ્તુતિ કરી—
મિત્રમન્નેત્રગો નિત્યં પ્રપશ્યે તચ્ચરાચરમ્
હું, મિત્ર, મારી આંખે સતત આખું ચર અને અચર જગત જોઈ રહ્યો છું.
મમ મૂર્તિર્ભવાન્સૂર્ય સર્વજ્ઞો ભવ સર્વગઃ
હે સૂર્ય, તું મારી મૂર્તિ છે; તું સર્વજ્ઞ અને સર્વવ્યાપી બની જા.
સર્વેષાં સર્વદુઃખાનિ ભક્તાનાં ત્વં નિરાકુરુ
તુ બધા ભક્તોના બધા દુઃખો દૂર કર.