પ્રતિષ્ઠાપ્ય મહાલિંગં ગભસ્તીશ્વર સંજ્ઞિતમ્
મહાન લિંગ, જે ગભસ્તીશ્વર તરીકે ઓળખાય છે, સ્થાપિત કર્યું હતું.
દિવ્યવર્ષસહસ્રં તુ શતેન ગુણિતં મુને
મુનિ, ત્યાં દૈવી હજાર વર્ષ, જે સો ગણીને થાય છે, માટે,
સ્વરૂપતસ્તુ તપનસ્ત્રિલોકીતાપનક્ષમઃ
સૂર્યએ પોતાના સ્વરૂપમાં ત્રણેય લોકને દહન કરવા યોગ્ય તેજથી પ્રકાશિત કર્યું.
મયૂખૈસ્તત્ર સવિતુસ્ત્રૈલોક્યદહનક્ષમૈઃ 4.1.49.
ત્યાં, સવિતૃના કિરણો દ્વારા, જે ત્રણેય લોકને દહન કરવા સક્ષમ છે,
વૈમાનિકૈર્વિષ્ણુપદે તત્યજે ચ ગતાગતમ્
વિષ્ણુના ધામમાં, વૈમનિકો એ આવવું-જવુંનો ચક્ર છોડ્યો.
મયૂખા એવ દૃશ્યંતે તિર્યગૂર્ધ્વમધોપિ ચ
ત્યાં માત્ર કિરણો જ દેખાય છે—આડાં, ઉપર અને નીચે.
તસ્યવૈ મહસાં રાશેસ્તપોરાશેસ્તપોર્ચિષામ્
તે તેજના સમૂહ, તપના ઢગલા અને તપની જ્યોતિઓ,
સૂર્ય આત્માસ્ય જગતો વેદેષુ પરિપઠ્યતે
સૂર્યને વેદોમાં આ જગતના આત્મા તરીકે વર્ણવવામાં આવ્યો છે.
જગચ્ચક્ષુરસૌ સૂર્યો જગદાત્મૈષ ભાસ્કરઃ
આ સૂર્ય જગતની આંખ છે; આ ભાસ્કર જગતનો આત્મા છે.
તમોંધકૂપપતિતમુદ્યન્નેષ દિનેદિને
દિવસે દિવસે, ઉગતાં, એ અંધકારના કૂવામાં પડેલા લોકોને ઉઠાવે છે.
ઉદિતેઽત્રોદિમો નિત્યમસ્તં યાત્યસ્તમાપ્નુમઃ
જ્યારે એ ઉગે છે, ત્યારે આપણે પણ રોજ ઉગીએ છીએ; જ્યારે એ અસ્ત થાય છે, ત્યારે આપણે પણ અસ્ત પામીએ છીએ.
ઇતિ વ્યાકુલિતં વિશ્વં પશ્યન્વિશ્વેશ્વરઃ સ્વયમ્
આ રીતે, વિશ્વમાં વ્યાકુળતા જોઈને, વિશ્વના સ્વામી પોતે,
મયૂખમાલિનં શંભુરાલોક્યાતિ સુનિશ્ચલમ્
શંભુએ કિરણોથી શોભિત, ખૂબ સ્થિર એવા સૂર્યને જોયો.
ઉવાચ ચ પ્રસન્નાત્મા શ્રીકંઠઃ પ્રણતાર્તિહૃત્ 4.1.49.
પ્રસન્ન હૃદયવાળા શ્રીકંઠ, નમેલા લોકોની પીડા દૂર કરનાર, બોલ્યા.
નિરુદ્ધેંદ્રિયવૃત્તિત્વાદ્બ્રધ્નો ધ્યાનસમાધિના
ધ્યાન અને સમાધિથી તેની ઇન્દ્રિયોની પ્રવૃત્તિઓ રોકાઈ ગઈ હતી.
કાષ્ઠીભૂતં તુ તં જ્ઞાત્વા શિવઃ પસ્પર્શ પાણિના
શિવે તેને કાઠ જેવી સ્થિતિમાં જોઈ, પોતાના હાથથી સ્પર્શ કર્યો.
તત ઉન્મીલયાંચક્રે લોચને વિશ્વલોચનઃ
પછી વિશ્વલોચનાએ પોતાની આંખો ખોલી.
પરિવ્યપેતસંતાપસ્તપનઃ સ્પર્શનાદ્વિભોઃ
પ્રભુના સ્પર્શથી તેની પીડા અને તાપ દૂર થઈ ગયા.
મિત્રો નેત્રાતિથીકૃત્ય ત્ર્યક્ષં પ્રત્યક્ષમગ્રતઃ
મિત્રે ત્રિનેત્ર શિવને આંખોથી અતિથિ સમાન સન્માન આપીને, સામે ઊભો રહ્યો.
ભૂતનાથ ભવભીતિહારક ત્વાં નતોસ્મિ નતવાંછિતપ્રદ
ભૂતના સ્વામી, ભવભય દૂર કરનાર, નમનારની ઈચ્છા પૂરી કરનાર, હું તમને નમું છું.
ચંદ્રચૂડમૃડ ધૂર્જટે હર ત્ર્યક્ષ દક્ષ શતતંતુશાતન
ચાંદ્રકળી ધારણ કરનાર, દયાળુ, જટાધારી હર, ત્રિનેત્ર, દક્ષને વિજય કરનાર, અનેક બંધન નાશ કરનાર,
નીલલોહિત સમીહિતાર્થ દહે(?)દ્વ્યેકલોચન વિરૂપલોચન
નીલ અને લાલ રંગના, ઈચ્છા પૂરી કરનાર, જ્વલંત, એક અને ત્રણ આંખવાળા, અનોખી આંખ ધરાવનાર,
વામદેવશિતિકંઠશૂલભૃચ્ચંદ્રશેખર ફણીંદ્રભૂષણ
વામદેવ, શ્યામ ગળાવાળા, ત્રિશૂલ ધારણ કરનાર, ચાંદ્ર શિરોમણિ, સાપોના રાજા સાથે શોભિત,
ત્ર્યંબક ત્રિપુરસૂદનેશ્વર ત્રાણકૃત્ત્રિનયનત્રયીમય 4.1.49.
ત્રિનેત્ર, ત્રિપુરનો વિનાશક, ઈશ્વર, રક્ષક, ત્રણ આંખનું સ્વરૂપ ધરાવનાર,
શર્વરીરહિતશર્વસર્વગસ્વર્ગમાર્ગસુખદાપવર્ગદ
રાતથી મુક્ત, સર્વત્ર વ્યાપી શર્વ, સ્વર્ગના માર્ગ પર અને મોક્ષમાં સુખ આપનાર,
શંકરોગ્રગિરિજાપતે પતે વિશ્વનાથવિધિવિષ્ણુ સંસ્તુત
શંકર, ઉગ્ર, ગિરિજાના પતિ, સર્વના સ્વામી, વિશ્વનાથ, વિધિ અને વિષ્ણુ દ્વારા સ્તુતિ થયેલા,
વિશ્વરૂપપરરૂપ વર્જિતબ્રહ્મજિહ્મરહિતામૃતપ્રદ
વિશ્વરૂપ, પરારૂપ, વાંકડાપણથી મુક્ત, અમૃત આપનાર,
ઇત્થં પરીત્ય માર્તંડો મૃડં દેવં મૃડાનિકામ્
માર્તંડે આ રીતે દયાળુ દેવ મૃડાની સ્તુતિ કરી.
રવિરુવાચ દેવિ ત્વદીયચરણાંબુજરેણુગૌરીં ભાલસ્થલીં વહતિ યઃ પ્રણતિપ્રવીણઃ
રવિ બોલ્યા: દેવી, જે શ્રદ્ધાપૂર્વક તમારા પદપદ્મની ધૂળી પોતાના ભાળ પર ધારણ કરે છે, હે ગૌરી,
શ્રીમંગલે સકલમંગલજન્મભૂમે શ્રીમંગલે સકલકલ્મષતૂલવહ્ને
હે શુભ, સર્વ શુભતાની જન્મભૂમિ, હે શુભ, સર્વ પાપને ભસ્મ કરનાર અગ્નિ,