સાશીતિલક્ષં તસ્યાસન્કુમારા અર્કવર્ચસઃ
તેના અસ્સી હજાર પુત્રો હતા, જે સૌ સૂર્ય જેવી કાંતિ ધરાવતા,
અતીવરૂપસંપન્ના અતીવ સુમહાબલાઃ
તેઓ અતિ સુંદર અને અતિશય બલવાન હતા,
તાંદ્રષ્ટું માનસઃ પુત્રો બ્રહ્મણસ્તપસાંનિધિઃ । ઉરસ્થલસ્થ તુલસી માલયા સમલંકૃતઃ
તેમને જોવા માટે, બ્રહ્માના પુત્ર માનસ, જે તપસ્વીઓમાં શ્રેષ્ઠ છે, છાતી પર તુલસીની માળા પહેરીને આવ્યા,
ગોપીચંદનનિર્યાસ લસદંગવિલેપનઃ
તેના અંગો પર ગોપીચંદનનો તેજસ્વી લપસો લગાવેલો હતો,
આજગામાંબરચરો નારદો દ્વારકાપુરીમ્
આકાશમાં ફરતા મહર્ષિ નારદ દ્વારકા શહેરમાં આવ્યા.
તંદૃષ્ટ્વા નારદં સર્વે વિનમ્રતરકંધરાઃ
નારદજીને જોઈને બધા લોકોએ ખૂબ આદરપૂર્વક માથું ઝુકાવ્યું.
સાંબઃ સ્વરૂપસૌંદર્ય ગર્વસર્વસ્વમોહિતઃ 4.1.48.
સાંબ પોતાનાં રૂપ અને આકર્ષણ પર ગર્વથી મસ્ત થઈ ગયો હતો.
સાંબસ્ય તમભિપ્રાયં વિજ્ઞાય સ મહામુનિઃ
મહાન ઋષિએ સાંબના મનની ઈચ્છા જાણીને સમજ્યા.
કૃષ્ણોથ દૃષ્ટ્વાઽઽગચ્છંતં પ્રત્યુદ્ગમ્ય ચ નારદમ્
પછી કૃષ્ણે નારદજીને આવતાં જોઈને તેમને મળવા બહાર ગયા.
કૃત્વા કથા વિચિત્રાર્થાસ્તત એકાંતવર્તિનઃ
વિભિન્ન અર્થવાળી વાતો કર્યા પછી, બંને એકાંતમાં ગયા.
અવશ્યં કિંચિદત્રાઽસ્તિ યશોદાનંદવર્ધન
યશોદાના પુત્ર, અહીં ચોક્કસ કંઈક છે જે આનંદ વધારતું હોય છે.
યૂનાં ત્રિભુવનસ્થાનાં સાંબોઽતીવ સુરૂપવાન્
ત્રણે લોકના યુવાનોમાં સાંબ ખૂબ જ સુંદર છે.
અપેક્ષંતે ન મુગ્ધાક્ષ્યઃ કુલં શીલં શ્રુતં ધનમ્
મૂઢ આંખવાળી સ્ત્રીઓ કુળ, શીલા, શિક્ષા કે ધનની ચિંતા કરતી નથી.
અથવા વિદિતં નો તે વલ્લવીનાં વિચેષ્ટિતમ્
કેવું કે તમને ગોપીઓનું વર્તન પહેલેથી જ ખબર છે.
વામભ્રુવાં સ્વભાવાચ્ચ નારદસ્ય ચ વાક્યતઃ
સુંદર ભ્રૂવાળી સ્ત્રીઓના સ્વભાવ અને નારદજીના વચનથી,
તાવદ્ધૈર્યંચલાક્ષીણાં તાવચ્ચેતોવિવેકિતા
ચંચળ આંખવાળી સ્ત્રીઓમાં ધૈર્ય હોય ત્યાં સુધી, તેમના મનમાં વિવેક રહે છે.
ઇત્થં વિવેચયંશ્ચિત્તે કૃષ્ણઃ ક્રોધનદીરયમ્ 4.1.48.
કૃષ્ણે આ વાત મનમાં વિચારી, અને તેમના મનમાં ગુસ્સાની નદી વહેવા લાગી.
સાંબસ્ય વૈકૃતં કિંચિત્ક્વચિત્કૃષ્ણોનવૈક્ષત
કૃષ્ણે ક્યાંક સાંબમાં કોઈ ખામી જોઈ.
કિયત્યપિ ગતે કાલે પુનરપ્યાયયૌ મુનિઃ
થોડો સમય પસાર થયા પછી, ઋષિ ફરી પાછા આવ્યા.
બહિઃ ક્રીડંતમાહૂય સાંબમિત્યાહ નારદઃ
નારદજીએ બહાર રમતા સાંબને બોલાવીને તેમનું નામ કહ્યું.
સાંબોપિ યામિ નોયામિ ક્ષણમિત્થમચિંતયત્
સાંબે એક ક્ષણ વિચાર્યું, 'જાઉં કે ન જાઉં?'
ન યામિ ચ કથં વાક્યાદસ્યાહં બ્રહ્મચારિણઃ
'જો હું ન જાઉં, તો આ બ્રહ્મચારી ઋષિના શબ્દોને કેવી રીતે જવાબ આપું?'
પ્રણમત્સુકુમારેષુ વ્રીડિતોયં મયૈકદા
એક વખત, લજ્જાથી, તેણે નાજુક લોકોના પગે વંદન કર્યું.
અત્યાહિતં તદસ્તીહ તદાગોદ્વયદર્શનાત્
એ અતિશય કાર્ય અહીં, બે ગાયોને જોઈને, થયું હતું.
બ્રહ્મકોપાગ્નિનિર્દગ્ધાઃ પ્રરોહંતિ ન જાતુચિત્
બ્રહ્માના ગુસ્સાની આગમાં બળી ગયેલા, તેઓ ક્યારેય ફરી ઉગતા નથી.
ઇતિ ધ્યાત્વા ક્ષણં સાંબોઽવિશદંતઃપુરંપિતુઃ
આ રીતે થોડા સમય માટે વિચાર કરીને, સાંબ પોતાના પિતાના આંતરકક્ષામાં પ્રવેશ્યો.
દૂરાત્પ્રણમ્ય વિજ્ઞપ્તિં સ ચકાર સશંકિતઃ 4.1.48.
દૂરથી વંદન કરીને, સંકોચ સાથે તેણે પોતાની વિનંતી રજૂ કરી.
સસંભ્રમોથ કૃષ્ણોપિ દૃષ્ટ્વા સાંબં ચ નારદમ્
પછી, ઉલઝણમાં, કૃષ્ણે પણ સાંબ અને નારદને જોઈને,
ઉત્થિતે દેવકીસૂનૌ તાઃ સર્વા અપિ ગોપિકાઃ
જ્યારે દેવકીનો પુત્ર ઊભો થયો, ત્યારે બધી ગોપીઓ પણ ઊભી થઈ.
મહાર્હશયનીયે તં હસ્તે ધૃત્વા મહામુનિમ્
મહાન મૂનિને, સુંદર શયન પર, હાથ પકડીને બેસાડવામાં આવ્યો.