એકદા તુ સુવર્ણાદ્રેઃ પાર્શ્વે દુર્વાસસો મુનેઃ
એક વખત, સુવર્ણ પર્વત પાસે, દુર્વાસા મુનિની આશ્રમમાં,
ક્રોશેદ્ધાં તપસસ્તસ્ય શિવારાધનસાધનીમ્
અમે ત્યાં જોરથી તપ કર્યાં, જે શિવની આરાધના માટે હતું.
વિનીતાવપ્યસંજાતૌ તત્ત્વોચિતસુધીગણૌ
શિસ્તબદ્ધ હોવા છતાં, સત્યની સમજ હોવા છતાં, અમે અહંકારમાં આવી ગયા.
સ્થલસ્ય તસ્ય સૌહાર્દાત્કાંતિશાલ્યતિગર્વિતઃ
તે સ્થળની પ્રેમ અને તેની તેજસ્વિતામાં વધારે ગર્વથી, અમે દંભી બની ગયા.
અહં તુ તત્ર પુષ્પાણાં ગંધાતિશયમોહિતઃ
હું તો ત્યાં એ ફૂલોની અદભુત સુગંધથી સંપૂર્ણ મગ્ન થઈ ગયો હતો.
તતઃ શાંડિલ્યમૂલસ્થો વ્યાઘ્રચર્માસને સ્થિતઃ
પછી, શાંડીલ્ય વૃક્ષની જડ પાસે, વાઘના ચામડાની આસન પર બેઠેલા,
અમર્ષોત્કર્ષનીરંધ્રસ્પંદમાનાધરચ્છદઃ 1.3.2.22.
તેના હોઠો ગુસ્સાથી કાંપતા હતા, મનમાં ઉગ્ર ક્રોધથી ભરાયેલા.
સરોષોઽભૂત્તેજસાઢ્યો ઘર્મદંતુરવિગ્રહઃ
તે ગુસ્સે ભરાયો, શરીરથી તીવ્ર ગરમી ફેલાતી હતી, આખું રૂપ તણાવમાં અને ઉગ્ર લાગતું હતું.
આઃ પાપૌ પ્રચ્યુતાચારૌ કૌ યુવામતિગર્વિતૌ
અરે! તમે બંને દુષ્ટ છો, તમારો વર્તન ખરાબ છે, કોણ છો તમે, એટલા અહંકારથી ભરેલા?
તપોવનમિદં મત્કં પાવનં ભૂતભાવનમ્
આ મારું આશ્રમ છે, પવિત્ર સ્થાન છે, જીવોના નિવાસસ્થાન છે, શુદ્ધ અને પવિત્ર છે.
પુરવૈરિસપર્યાયાઃ પર્યાયકમિદં વનમ્
આ જંગલ શહેરના દુશ્મનોનું બીજું નિવાસસ્થાન છે.
તદેતત્પાદસંચારૈર્દૂષયન્નેષ પાતકી
તમારા પગલાંથી આ સ્થળને અશુદ્ધ કરીને, આ વ્યક્તિ પાપી છે.
અપરોપ્યયમત્યુગ્રે પતત્વચલકંદરે। પ્રસૂનગંધલોભાદ્યો ગંધસારંગતાં ગતઃ
વિનાનુમતિ, આ અત્યંત ભયાનક અને ઊંડા ગુફામાં પ્રવેશી ગયો; ફૂલોની સુગંધની લાલચથી, તે સુગંધના મૂળ સુધી પહોંચી ગયો.
ઇતિ તેનોગ્રરોષેણ શાપવજ્રે નિપાતિતે
એ રીતે, તેની ઉગ્ર ગુસ્સાથી, શાપના વીજળીની જેમ, તે નીચે પડી ગયો.
અભિધાય ચ તં દેવમાહિતાંઘ્રિપરિગ્રહૈઃ
અને એ દેવને સંબોધીને, હાથ જોડીને વિનયપૂર્વક બોલ્યા,
અથાતિદીનમનસાવાવામાલોક્ય પાર્થિવ
પછી, અમને ખૂબ જ દુ:ખી મનથી જોઈને, હે રાજા,
અભાષત ચ મૈવં ભો ભવતોઃ ક્વાપિ દુર્ધિયોઃ 1.3.2.22.
તે બોલ્યો: 'એવું ન કરો, હે તમે બંને, જેમના મન ભટકેલા છે.'
પુરા ખલુ પુરારાતિરધ્યતિષ્ઠચ્છુભાં સભામ્
કયાંક પહેલાં, ખરેખર, શહેરના દુશ્મન શુભ સભામાં બેઠા હતા.
તદા ચ દેવદેવાય નંદનારણ્યદેવતા
તે સમયે, દેવોના દેવ માટે, નંદનવનના દેવતાઓ,
બાલ્યાત્કુતૂહલાક્રાન્તૌ ગજાનનષડાનનૌ
બાળપણ curiosityથી, ગજાનન અને શડાનન,
અથ તાવવદદ્દેવસ્તનયૌ ફલતર્ષિતૌ
પછી દેવએ એ બે પુત્રોને, જે ફળ માટે આતુર હતા, એમ કહ્યું,
ઇમાં સમસ્તાં પૃથિવીં લોકાલોકેન વેષ્ટિતામ્
આ આખી ધરતી, લોક અને પાતાળથી ઘેરાયેલી,
ઇત્યુક્તે પાર્વતીશેન સ્મયમાનમુખેંદુના
પાર્વતીપતિએ આવું કહ્યું ત્યારે, તેમના મુખ પર હળવી સ્મિતની ઝાંખી છવાઈ ગઈ.
લંબોદરસ્તુ દેવસ્ય શોણશૈલાકૃતેઃ પિતુઃ
પછી, લંબોદર, જે દેવ શોણપર્વત જેવો દેખાય છે, તેમના પુત્ર છે,
તદ્દૃષ્ટ્વા તસ્ય ચાતુર્યં હેરંબાય ત્રિયંવકઃ
તેની ચતુરાઈ જોઈને ત્ર્યંબકએ હેરંબને સંબોધન કર્યું.
અદ્યપ્રભૃતિ સર્વેષાં ફલાનામધિનાયકઃ
આજે પછી, તું બધા ફળોમાં મુખ્ય ગણાશે.
બભાષે ચ સભાસ્તારાન્સર્વાનપિ સુરાસુરાન્ 1.3.2.22.
અને તેમણે સભામાં બેઠેલા બધા દેવો અને અસુરોને કહ્યું.
સ્થાવરોયં મમાકારઃ શોણાદ્રિર્યોઽસ્ય ભક્તિતઃ
મારી આ મૂર્તિ, તેના ભક્તિથી, શોણપર્વત જેવી અડગ બની છે.
ગિરેઃ પ્રદક્ષિણેનાસ્ય યસ્ય ધત્તઃ પદે રુજમ્
જે કોઈ આ પર્વતની પરિક્રમા કરે અને પગમાં દુખાવો અનુભવે,
ઇતિ શાસનતઃ શંભોઃ શોણશૈલપ્રદક્ષિણમ્
આ રીતે શંભુના આદેશથી શોણપર્વતની પરિક્રમા શરૂ થઈ.