ગૌરીં સ્વકીય એવાંગે ગૂહમાનામિવ હ્રિયા 1.3.2.21.
ગૌરીએ, લાજે પોતાના જ શરીરમાં છુપાઈ ગઈ.
અર્થદ્વયમિવાહ્નાય સંનિકર્ષોપલંભતઃ
જેમ બે અર્થો નજીક આવતા એક થાય છે, એમ તેઓ એક થઈ ગયા.
તદ્વિચિત્રમભૂદંગં શિવયોરેકતાં ગતમ્
એ અદભુત રૂપ દેખાયું, શિવ અને શિવાની એકતા.
અંગાદર્ધેંદુચૂડસ્ય વપુરર્ધેન્દુકૂલિતમ્
શરીરનો અર્ધ ભાગ ચાંદનીથી સજાયેલો હતો, અને અર્ધ ભાગ પર ચાંદનીની છાંય હતી.
એકપિંગલસધ્રીચો ગાત્રમેકસ્તનં બભૌ
શરીર એક જ પીળા રંગથી ઝળહળતું હતું, અને એક સ્તન દેખાતો હતો.
અવકાશો રુષો દેવિ મા ભૂરતઃ પરં તવ
દેવી, હવે તારા મનમાં ગુસ્સાનો કોઈ સ્થાન ન રહે.
તદપીતસ્તનીનામ્ના નિવસાત્ર મમાંતિકે
એવું હોવા છતાં, ઓ સ્તનવાળી, મારા પાસે જ રહી.
જનાઃ સર્વે સમારાધ્ય રમંતાં ભોગમોક્ષયોઃ
બધા લોકો ભોગ અને મોક્ષ બંનેમાં આરાધના કરીને આનંદ માણે.
અત્રૈવ સન્નિધત્તાં તુ મંત્રસિદ્ધિપ્રદા નૃણામ્
મંત્રોની સિદ્ધિ આપનાર એ દેવીએ અહીં હાજરી આપવી જોઈએ.
સર્વરોગહરં પુંસામસ્તુ સર્વાઘનાશનમ્
આ બધાં રોગો દૂર કરે અને બધાં દુઃખોનો નાશ કરે.
ભક્તિશ્રદ્ધાવતાં નૄણાં ભૂયાસ્તાં ભૂતયે ભૃશમ્ ।।1.3.2.21.
ભક્તિ અને શ્રદ્ધા ધરાવનાર લોકો માટે આ ખૂબ લાભદાયી બને.
તપોનુરૂપં ભજતાં લોકેષ્વાચંદ્રતારકમ્
જે લોકો તપ કરે છે, તેમના તપ પ્રમાણે, ચાંદ્ર અને તારાઓ સુધી, આ લાભ મળે.
અદ્યપ્રભૃતિ કુર્વંતુ સાન્નિધ્યં જગતાં શ્રિયૈ
આજેથી તેઓ જગતની સમૃદ્ધિ માટે હંમેશા હાજરી આપે.
અરુણક્ષેત્ર એવાત્ર નિત્યં કુર્વંતુ સંનિધિમ્
અરુણક્ષેત્રમાં તેઓ સતત હાજર રહે.
ત્વયાપ્યરુણયા દેવ્યા સ્થાતવ્યં કરુણાર્દ્રયા
અરુણા દેવી, તું પણ દયાથી ભરપૂર અહીં રહેવી જોઈએ.
તદસ્મિન્નરુણક્ષેત્રે સુલભાઃ સર્વસિદ્ધયઃ
આ અરુણક્ષેત્રમાં સર્વ સિદ્ધિઓ સરળતાથી મળે છે.
ઇદં કૃતં પર્વતરાજપુત્ર્યા પ્રસાદનં શોણગિરીશ્વરસ્ય
પર્વતરાજાની પુત્રી દ્વારા શોણગિરિના ઈશ્વરનું પ્રસન્નતા માટે આ કાર્ય થયું છે.
આહ્લાદિતોઽસ્મિ શોણેશમાહાત્મ્યસુધયા ત્વયા
શોણેશ્વરના મહિમાની અમૃતથી, તું મને આનંદિત કર્યો છે.
કથં વજ્રાંગદઃ પાંડ્યરાજઃ શોણવ્યતિક્રમમ્
વજ્રાંગદ પાંડ્યરાજા શોણા નદી કેવી રીતે પાર કરી?
કથં વિદ્યાધરાધીશૌ કાંતિશાલિકલાધરૌ
વિદ્યાધરોના બે રાજાઓ, તેજસ્વી અને ફૂલની વાળથી સજ્જ, તેમણે કેવી રીતે કર્યું?
યદિયં સ્થેયસી ભક્તિર્ભવતો ભૂતનાયકે
જો તારી ભક્તિ ભૂતના યજમાન માટે અડગ છે—
વક્ષ્યે વજ્રાંગદોદંતં વૃત્તં વિદ્યાભૃતોરપિ
હું તને વજ્રાંગદની વાર્તા અને જ્ઞાનીઓના કાર્યો કહું છું.
આસીદ્વજ્રાંગદોનામ પુરા પાંડ્યેષુ પાર્થિવઃ
કદી પાંડ્યોમાં વજ્રાંગદ નામે એક રાજા હતો.
ધાર્મિકો ન્યાયવિજ્જ્ઞાતા ગંભીરો દક્ષિણમ્ ક્ષમઃ
તે ધર્મનિષ્ઠ, ન્યાય જાણનાર, ઊંડા, ઉદાર અને ક્ષમાશીલ હતો.
શિવપૂજાર્ચનરતઃ શ્રીમાઞ્છીલવતાં વરઃ
શિવની પૂજા અને સેવા માટે તત્પર, તે ધનવાન અને સદ્ગુણીઓમાં શ્રેષ્ઠ હતો.
કદાચિન્મૃગયાવ્યાજાત્સ ચરન્સુતુરંગમઃ
ક્યારેક શિકારના બહાને, તે ઉત્તમ ઘોડા પર સવાર થઈને નીકળી ગયો.
સ તત્ર બહલામોદં કંચિત્કસ્તૂરિકામૃગમ્ 1.3.2.22.
ત્યાં તેણે એક કસ્તૂરી મૃગ જોયો, જેની તીવ્ર સુગંધ ફેલાઈ રહી હતી.
સ મૃગોઽનુદ્રુતસ્તેન અભિતઃ શોણપર્વતમ્
તે મૃગ, તેના દ્વારા પછડાટવામાં આવી, શોણ પર્વત તરફ દોડી ગયો.
તતઃ સ ભગ્નસારોપિ રાજા જાતશ્રમશ્ચરન્
પછી, તૂટેલી ધનુષ અને થાકેલા રાજા, ભટકતો રહ્યો.
અજ્ઞાતકારણેનૈવં માતંગેનેવ પીડિતઃ
અજાણ્યા કારણથી, જાણે હાથીએ પીડિત કર્યો હોય, એ રીતે દુઃખી થયો.