મેઢીભૂતસ્તુ વૈ સર્વાન્વાયુપાશૈર્નિયંત્રિતાન્ 4.1.21.
આ બધું વાયુના બંધનથી એકમેક સાથે બંધાયેલું અને નિયંત્રિત છે.
આરાધ્ય શ્રી મહાદેવં પુરાપદમિદં મયા
મારે પહેલાં શ્રી મહાદેવની આરાધના કરી, ત્યારે આ સ્થાન મેળવ્યું.
કેચિચ્ચતુર્યુગં યાવત્કેચિન્મન્વંતરં ધ્રુવ
કેટલાક ચાર યુગ સુધી રહે છે, કેટલાક મન્વંતર સુધી, હે ધ્રુવ.
મનુનાપિ ન યત્પ્રાપિ કિમન્યૈર્માનવૈર્ધ્રુવ
જેને મનુએ પણ પ્રાપ્ત કર્યું નથી, તે બીજાં મનુષ્યો કેવી રીતે મેળવી શકે, હે ધ્રુવ.
અન્યાન્વરાન્પ્રયચ્છામિ સ્તવેનાનેન તોષિતઃ
આ સ્તુતિથી પ્રસન્ન થઈને, હું બીજાં વરદાન પણ આપું છું.
ઇદં સ્તોત્રવરં યસ્તુ પઠિષ્યતિ સમાહિતઃ
જે કોઈ એકાગ્રતાથી આ ઉત્તમ સ્તોત્રનું પઠન કરશે—
ન તસ્ય સદનં લક્ષ્મીઃ પરિત્યક્ષ્યત્યસંશયમ્
જેના ઘરમાં શ્રીલક્ષ્મી વસે છે, એ ઘર ક્યારેય લક્ષ્મી છોડતી નથી, એમાં કોઈ શંકા નથી.
ધ્રુવસ્તુતિરિયં પુણ્યા મહાપાતકનાશિની
ધ્રુવની આ સ્તુતિ પવિત્ર છે અને મોટા પાપોનો નાશ કરે છે.
મહાપુણ્યસ્ય જનની મહાસંપત્તિદાયિની ૮૮ !। યસ્યાઽસ્તિપરમા ભક્તિર્મયિ નિર્મલચેતસઃ
આ સ્તુતિ મહાપુણ્યની જનની છે અને વિશાળ સંપત્તિ આપે છે, જો કોઈનું મન શુદ્ધ હોય અને મને સર્વોચ્ચ ભક્તિ ધરાવતો હોય.
સમસ્ત તીર્થસ્નાનેન યત્ફલં લભતે નરઃ 4.1.21.
જે ફળ મનુષ્યને બધા તીર્થોમાં સ્નાન કરીને મળે છે—
સંતિ સ્તોત્રાણ્યનેકાનિ મમ પ્રીતિકરાણિ ચ
મારા મનને પ્રસન્ન કરનારા અનેક સ્તોત્રો છે,
શ્રુત્વાપીમાં સ્તુતિં મર્ત્યઃ શ્રદ્ધયા પરયા મુદા
પણ જો કોઈ મનુષ્ય શ્રદ્ધા અને આનંદથી માત્ર આ સ્તુતિ સાંભળે—
અપુત્રઃ પુત્રમાપ્નોતિ નિર્ધનો ધનમાપ્નુયાત્
જેનાં સંતાન નથી, તેને સંતાન મળે છે; ગરીબને ધન પ્રાપ્ત થાય છે.
દત્ત્વા દાનાન્યનેકાનિ કૃત્વા નાના વ્રતાનિ ચ
કોઈએ અનેક દાન આપ્યાં હોય અને વિવિધ વ્રતો પણ કર્યા હોય,
ત્યક્ત્વા સર્વાણિ કાર્યાણિ ત્યક્ત્વા જપ્યાન્યનેકશઃ
અને સર્વે કામો તથા અનેક જપો છોડી દીધા હોય,
શ્રીભગવાનુવાચ ધ્રુવાવધેહિ વક્ષ્યામિ હિતં તવ મહામતે
શ્રીભગવાન બોલ્યા: ધ્રુવ, હે મહામતિ, હું તને કલ્યાણકારી વાત કહું છું, ધ્યાનપૂર્વક સાંભળ.
અહં જિગમિષુસ્ત્વાસં પુરીં વારાણસીં શુભામ્
હું શુભ કાશી નગરીમાં જવાનું ઈચ્છતો હતો.
વિપન્નાનાં ચ જંતૂનાં યત્ર વિશ્વેશ્વરઃ સ્વયમ્
જ્યાં સર્વજગતના ઈશ્વર、ご દુઃખી જીવોમાં પોતે હાજર રહે છે,
અસ્ય સંસારદુઃખસ્ય સર્વોપદ્રવદાયિનઃ
આ સંસારના દુઃખ, જે સર્વ પ્રકારની આપત્તિ લાવે છે,
ઇદં રમ્યમિદં નેતિ બીજં દુઃખમહાતરોઃ 4.1.21.
‘આ આનંદદાયક છે, આ નથી’ — આવી ભાવના જ મહાદુઃખના વૃક્ષનું બીજ છે.
કાર્તિકસ્ય ચતુર્દશ્યાં વિશ્વેશં યો વિલોકયેત્ 4.1.21.
કર્તિક માસની ચૌદસે જે કોઈ વિશ્વેશ્વરનું દર્શન કરે છે—
અત્ર બ્રહ્મપુરીં કૃત્વા યો વિપ્રેભ્યઃ પ્રયચ્છતિ 4.1.21.
અહીં બ્રહ્માની નગરી બનાવી અને જે બ્રાહ્મણોને અર્પણ કરે છે—
નરો ધ્રુવસ્ય ચરિતં પ્રસંગેન સ્મરન્નપિ 4.1.21.
કોઈ મનુષ્ય જો સંજોગે પણ ધ્રુવનું ચરિત્ર સ્મરે—
ધ્રુવાખ્યાનમિદં રમ્યં મહાપાતકનાશનમ્
આ ધ્રુવની સુંદર કથા મહાપાપોનો નાશ કરે છે.
તાવત્પ્રાપ મહર્લોકં સ્વર્લોકાત્પરમાદ્ભુતમ્
તે મહર્ષિ સ્વર્ગથી પણ અદ્ભુત એવા મહર્લોકમાં પહોંચ્યા.
દ્વિજોઽથ લોકં સંવીક્ષ્ય સર્વતો મહસા વૃતમ્
પછી એ દ્વિજએ ચારે બાજુથી તેજથી ભરપૂર એ લોકને જોયો.
તાવૂચતુસ્તતો વિપ્રં નિશામય મહામતે
ત્યારે એ બે જણાએ વિદ્વાન બ્રાહ્મણને કહ્યું: 'હે મહામતિ, સાંભળો.'
કલ્પાયુષો વસંત્યત્ર તપસા ધૂતકલ્મષાઃ
અહીં એવા લોકો વસે છે, જેમનું આયુષ્ય એક કલ્પ જેટલું છે અને જેમણે તપથી પોતાના પાપો દૂરી કર્યા છે.
નિર્વ્યાજપ્રણિધાનેન દૃષ્ટ્વા તેજોમયં જગત્
સાચા મનથી ધ્યાન કરીને, તેઓ આખું જગત તેજથી ભરેલું છે એવું જુએ છે.
ઇત્થં કથાં કથયતોર્ભગવદ્ગણયોઃ પ્રિયે
હે પ્રિયે, ભગવાનના સેવકો આવી વાતો કહેતા હતા ત્યારે...