સપ્તાનાં ચ પુરીણાં હિ ધુરી ણામવયામ્યહમ્
સાત શહેરોની જવાબદારી મેં ખરેખર ઉઠાવી છે.
તથાપિ ન ચતસ્રોન્યા મયા દૃગ્ગોચરીકૃતાઃ
છતાં પણ, એમાંથી ચાર શહેરો પણ હું મારી નજરે જોઈ શક્યો નથી.
તીર્થયાત્રાં પ્રતિદિનં કુર્વન્નૂનં સવત્સરમ્
દરરોજ તીર્થયાત્રા કરું, આખું વર્ષ પણ—
નાના પ્રમાણૈઃ પ્રવણો નિરગાત્સ તથાપ્યહો
વિવિધ રીતે ઉત્સાહપૂર્વક પ્રયાણ કરું, છતાં, હાય—
કિં કુર્વંતિ હિ શાસ્ત્રાણિ સપ્રમાણાનિ સુંદરિ
સુંદરિ, શાસ્ત્રો અને એના બધા પુરાવાઓનો શું ફાયદો છે?
કઃ સમુચ્ચલિતં ચેતસ્તોયંવા સંપ્રતીપયેત્
એકવાર મન પાણી જેવું અશાંત થઈ જાય, તો તેને શાંત કોણ કરી શકે?
શિવશર્મા વ્રજન્સોથ દેશાદ્દેશાંતરં ક્રમાત્ 4.1.7.
શિવશર્મા એમ દેશે દેશે ક્રમશઃ યાત્રા કરે છે—
કલ્પેકલ્પેખિલંવિશ્વં કાલયેદ્યઃ સ્વલીલયા
જે દરેક યુગમાં, પોતાની લીલાથી આખું વિશ્વ વિઘટિત કરી દે છે—
પાપાદવંતી સા વિશ્વમવંતીતિ નિગદ્યતે
જે પાપ દૂર કરે છે, તેને અવંતિ કહે છે, કેમ કે એ જગતનું રક્ષણ કરે છે.
વિપન્નો યત્ર વૈ જંતુઃ પ્રાપ્યાપિ શવતાં સ્ફુટમ્
જ્યાં જીવ, એ સ્થાન પ્રાપ્ત કર્યા પછી પણ, સ્પષ્ટપણે મૃતદેહોમાં સમાઈ જાય છે—
યમદૂતા ન યસ્યાં હિ પ્રવિશંતિ કદાચન
જેમાં યમના દૂત ક્યારેય પ્રવેશતા નથી.
હાટકેશો મહાકાલસ્તારકે શસ્તથૈવ ચ
હાટકેશ, મહાકાળ, તારક અને શસ્ત પણ.
જ્યોતિઃ સિદ્ધવટે જ્યોતિસ્તે પશ્યંતીહ યે દ્વિજાઃ
સિદ્ધવટે જે દ્વિજોએ પ્રકાશ જોયો છે, એ જ પ્રકાશ અહીં છે.
મહાકાલસ્ય તલ્લિંગં યૈર્દૃષ્ટં કષ્ટિભિઃ ક્વચિત
જેઓએ મહાકાળનું લિંગ ક્યારેય પણ મહેનતથી જોયું છે,
મહાકાલપતાકાગ્રૈઃ સ્પૃષ્ટપૃષ્ઠાસ્તુરંગમાઃ
મહાકાળની ધ્વજથી સ્પર્શાયેલી ઘોડાની પીઠ,
મહાકાલમહાકાલમહાકાલેતિસંતતમ્
મહાકાળ, મહાકાળ, મહાકાળ એમ સતત ઉચ્ચારતા,
એવમારાધ્ય ભૂતેશં મહાકાલં તતો દ્વિજઃ 4.1.7.
આ રીતે ભૂતનાથ મહાકાળની ઉપાસના કર્યા પછી, હે દ્વિજ,
યુગેયુગે દ્વારવત્યા રત્નાનિ પરિતો મુષન્ 4.1.7.
દરેક યુગમાં દ્વારકામાં ચારે બાજુથી રત્નો ચોરી લેતો,
ચિંતાર્ણવે નિમગ્નોભૂત્ત્યક્તાશો જીવિતે ધને 4.1.7.
ચિંતાની દરિયામાં ડૂબેલો, જીવન અને ધનથી આશા છોડી દીધેલી,
એવં ચિંતયતસ્તસ્ય પીડાસીદતિદારુણા 4.1.7.
આ રીતે વિચારી રહ્યો હતો ત્યારે તેને અત્યંત ભયાનક પીડા આવી.
તદ્વિમાનમથારુહ્ય પીતવાસાશ્ચતુર્ભુજઃ
પછી તે વિમાન પર ચઢીને, પીળા વસ્ત્ર પહેરીને, ચાર હાથવાળો,
ન તૃપ્તિમધિગચ્છામિ શ્રુત્વા ત્વચ્છ્રીમુખેરિતામ્
તમારા શ્રીમુખમાંથી નીકળતી મીઠી વાણી સાંભળીને મને સંતોષ મળતો નથી.
માયાપુર્યાં મુક્તિપુર્યાં શિવશર્મા દ્વિજોત્તમઃ
માયાપુરીમાં, મુક્તિપુરીમાં, શ્રેષ્ઠ દ્વિજ શિવશર્મા,
પુરોદ્દિશ્યામુમેવાર્થમિતિહાસો મયાશ્રુતઃ
આ જ વિષયને ધ્યાનમાં રાખીને મેં આ વાર્તા સાંભળી છે.
શૃણુ કાંતે વિચિત્રાર્થાં કથાં પાપપ્રણાશિનીમ્
હે પ્રિયે, આ અદ્ભુત અર્થવાળી, પાપનો નાશ કરતી કથા સાંભળ.
શિવશર્મોવાચ કિંચિદ્વિજ્ઞપ્તુકામોહં પ્રવૃદ્ધકરસંપુટઃ
શિવશર્માએ કહ્યું: હું કંઈક પૂછવા ઈચ્છું છું, બંને હાથ જોડીને.
ન નામ યુવયોર્વેદ્મિ વેદ્મ્યાકૃત્યા ચ કિંચન
મને તમારું નામ ખબર નથી, અને રૂપથી પણ કશું ઓળખાતું નથી.
એતદેવ હિ નૌ નામ યદુક્તં શ્રીમતા ત્વયા
તમારા શ્રીમુખે જે કહ્યું એ જ અમારું નામ છે.
યદન્યદપિ તે ચિત્તે પ્રષ્ટવ્યં તદશંકિતમ્
તારા મનમાં જે કંઈક પૂછવું હોય, નિર્ભય થઈને પૂછ.
ઇતિ શ્રુત્વા સ વચનં ભગવદ્ગણભાષિતમ્
ભગવાનના સેવકોએ આવું કહ્યું, એ સાંભળીને,