તત્રાગસ્ત્યો મહાલક્ષ્મીં દદૃશે સુચિરં સ્થિતામ્
ત્યાં અગસ્ત્યએ મહાલક્ષ્મીને લાંબા સમયથી સ્થિર જોઈ.
રાત્રાવબ્જેષુ સંકોચો દર્શેષ્વબ્જઃ ક્વચિદ્વ્રજેત્
રાત્રે કમળ બંધ થઈ જાય છે, પણ ચાંદની દેખાય ત્યારે ક્યારેક ખૂલે છે.
યદારભ્ય દધારૈનાં માધવો માનતઃ કિલ
જ્યારે માધવે તેને સ્વીકારી, ત્યારે તે માનથી તેને ધારણ કરી.
ત્રૈલોક્યં કોલરૂપેણ ત્રાસયંતં મહાસુરમ્
તે કળાના રૂપે મહાસુર અને ત્રણેય લોકને ડરાવતો હતો.
સંપ્રાપ્યાથ મહાલક્ષ્મીં મુનિવર્યઃ પ્રણમ્ય ચ
પછી મહાલક્ષ્મી પાસે પહોંચી અને વંદન કરીને એ મહાન મુનિ—
અગસ્તિરુવાચ ક્ષીરોદજે કમલકોમલગર્ભ ગૌરિ લક્ષ્મિ પ્રસીદ સતતં નમતાં શરણ્યે ।। 4.1.5.
અગસ્ત્ય બોલ્યા: દૂધના દરિયાથી જન્મેલી, કમળ જેવી નરમ ગર્ભવાળી, ગૌરી, લક્ષ્મી, હંમેશા નમન કરનારા માટે આશ્રય, કૃપા કર.
ત્વં શ્રીરુપેંદ્રસદને મદનૈકમાતર્જ્યોત્સ્નાસિ ચંદ્રમસિ ચંદ્રમનોહરાસ્યે। સૂર્યે પ્રભાસિ ચ જગત્ત્રિતયે પ્રભાસિ લક્ષ્મિ પ્રસીદ સતતં નમતાં શરણ્યે
તમે ઇન્દ્રના મહેલમાં શ્રી છો, પ્રેમના એકમાત્ર માતા છો, ચાંદમાં ચાંદની છો, ચાંદ જેવા મોહક મુખવાળી છો; સૂર્યમાં પ્રકાશ છો અને ત્રણેય લોકમાં તેજસ્વી છો—લક્ષ્મી, હંમેશા નમન કરનારા માટે આશ્રય, કૃપા કર.
ત્વં જાતવેદસિ સદા દહ્નાત્મશક્તિર્વેધાસ્ત્વયા જગદિદં વિવિધં વિદધ્યાત્
તમે હંમેશા અગ્નિમાં દહનશક્તિ રૂપે રહો છો; તમારી કૃપાથી બ્રહ્મા આ વિવિધ જગતનું સર્જન કરે છે.
ત્વત્ત્યક્તમેતદમલે હરતે હરોપિ ત્વં પાસિ હંસિ વિદધાસિ પરાવરાસિ
જો તમે છોડો તો, અમલ લક્ષ્મી, હરિ પણ શક્તિવિહિન થાય છે; તમે જ રક્ષા કરો છો, નાશ કરો છો, સર્જો છો, અને સર્વોચ્ચ તથા તલનિચા છો.
શૂરઃ સ એવ સ ગુણી , બુધઃ ધન્યો માન્યઃ સ એવ કુલશીલ કલાકલાપૈઃ
જેમાં કુટુંબ, સદગુણ, વિદ્યા અને કલાઓ છે, એ જ સાચો વીર, ગુણવાન, બુદ્ધિશાળી, ધન્ય અને માન્ય છે.
યસ્મિન્વસેઃ ક્ષણમહોપુરુષે ગજેઽશ્વે સ્ત્રૈણે તૃણે સરસિ દેવકુલે ગૃહેઽન્ને
હે મહાન પુરુષ, તમારી હાજરી જ્યાં પણ એક ક્ષણ માટે થાય છે—એ હાથી હોય, ઘોડો હોય, સ્ત્રી હોય, ઘાસનું તણું હોય, સરોવર હોય, મંદિર હોય, ઘર હોય કે અન્નમાં હોય—
ત્વત્સ્પૃષ્ટમેવ સકલં શુચિતાં લભેત ત્વત્ત્યક્તમેવ સકલં ત્વશુચીહ લક્ષ્મિ
હે લક્ષ્મી, તમે જે પણ વસ્તુને સ્પર્શો છો, તે આખી પવિત્ર બની જાય છે; અને તમે જે છોડો છો, એ બધું જ આ દુનિયામાં અપવિત્ર ગણાય છે.
લક્ષ્મીં શ્રિયં ચ કમલાં કમલાલયાં ચ પદ્માં રમાં નલિનયુગ્મકરાં ચ માં ચ। ક્ષીરોદજામમૃતકુંભકરામિરાં ચ વિષ્ણુપ્રિયામિતિ સદાજપતાં ક્વ દુઃખમ્
લક્ષ્મી, શ્રી, કમલા, કમળનું નિવાસસ્થાન, પદ્મા, રમા, બંને હાથમાં કમળ ધરાવનારી, હું, ક્ષીરસાગરમાંથી જન્મેલી, અમૃતના કુંભ ધરાવનારી, ઇરા, વિષ્ણુપ્રિયા—આ નામો જ્યાં સતત ઉચ્ચારાય છે, ત્યાં દુઃખને કયાં સ્થાન મળે?
ઇતિ સ્તુત્વા ભગવતીં મહાલક્ષ્મીં હરિપ્રિયામ્
આ રીતે મહાલક્ષ્મી, હરિપ્રિયાને સ્તુતિ કરીને,
શ્રીરુવાચ પતિવ્રતે ત્વમુત્તિષ્ઠ લોપામુદ્રે શુભવ્રતે
શ્રીએ કહ્યું: 'હે પતિવ્રતા, હે શુભવ્રતા લોપામુદ્રા, ઊભી થો.'
સ્તુત્યાનયા પ્રસન્નોહં વ્રિયતાં યદ્ધૃદીપ્સિતમ્ 4.1.5.
આ સ્તુતિથી હું પ્રસન્ન છું; તારા હૃદયમાં જે ઇચ્છા હોય, તે માગ.
ત્વદંગલક્ષણૈરેભિઃ સુપવિત્રૈશ્ચ તે વ્રતૈઃ
તારા શરીર上的 આ લક્ષણો અને તારા શુદ્ધ વ્રતોને કારણે,
ઇત્યુક્ત્વા મુનિપત્નીં તાં સમાલિંગ્ય હરિપ્રિયા
આ રીતે કહીને, હરિપ્રિયાએ મુનિની પત્નીને ભેટી અને आलિંગન કર્યું.
પુનરાહ મુને જાને તવ હૃત્તાપકારણમ્
પછી તેણે મુનિને ફરી કહ્યું: 'મારે તારા હૃદયના દુઃખનું કારણ ખબર છે.'
યદા સ દેવો વિશ્વેશો મંદરં ગતવાન્પુરા
જ્યારે એ દેવ, વિશ્વના સ્વામી, એક વખત મંદર પર ગયો હતો,
તત્પ્રવૃત્તિં પુનર્જ્ઞાતું બ્રહ્માણં કેશવં ગણાન્
ત્યારે એ ઘટનાનો ઉલ્લેખ જાણવા માટે બ્રહ્મા, કેશવ અને દેવોના સમૂહો—
તે ચ કાશીગુણાન્સર્વે વિચાર્ય ચ પુનઃપુનઃ
તેઓએ કાશીના બધા ગુણો વારંવાર વિચાર્યા.
ઇતિ શ્રુત્વાથ સ મુનિઃ પ્રત્યુવાચ શ્રિયં તતઃ
આ સાંભળીને, મુનિએ પછી શ્રીને ઉત્તર આપ્યો:
યદિ દેયો વરો મહ્યં વરયોગ્યોસ્મ્યહં યદિ
જો મને વર્દાન આપવાનું હોય, જો હું વર્દાન મેળવવાનો યોગ્ય છું,
યે પઠિષ્યંતિ ચ સ્તોત્રં ત્વદ્ભક્ત્યા મત્કૃતં સદા
જે લોકો મારા દ્વારા તારી ભક્તિથી રચાયેલું આ સ્તોત્ર હંમેશા પાઠ કરશે,
માસ્તુ ચેષ્ટવિયોગશ્ચ માસ્તુ સંપત્તિ સંક્ષયઃ 4.1.5.
તેઓને પોતાના પ્રિયજનોથી વિયોગ ન થાય અને સંપત્તિનું ક્ષય પણ ન થાય.
ઇતિ લબ્ધ્વા વરં સોથ મહાલક્ષ્મીં પ્રણમ્ય ચ
આ રીતે વર્દાન મેળવીને, તેણે મહાલક્ષ્મીને વંદન કર્યું.
પારાશર્ય ઉવાચ યાં વૈ હૃદિ નિધાયેહ પુરુષઃ પુરુષાર્થભાક્
પારાશરએ કહ્યું: 'જે પુરુષ એ (લક્ષ્મી)ને પોતાના હૃદયમાં રાખે છે, તે અહીં મનુષ્યજીવનના સર્વે પુરુષાર્થો પ્રાપ્ત કરે છે—'
તતઃ શ્રીદર્શ નાનંદ સુધાધારાધુનીં મુનિઃ
પછી તે મુનિ, જેમનું તેજસ્વી રૂપ અને આનંદ અમૃતની ધારા જેવી હતી,
વહ્નિકુંડસમુદ્ભૂત સૂતનિર્મલમાનસ
જેમનું મન અગ્નિકુંડમાંથી ઉત્પન્ન થયેલા શુદ્ધ સોનાની જેમ નિર્મળ હતું,