એવં પ્રક્ષાલયાને ચ પાદૌ તત્ર વૃકોદરે
એ રીતે, વૃકોદર ત્યાં પગ ધોઈ રહ્યો હતો—
દુર્મતે ભોઃ કિમેતત્ત્વં કુરુષે પાપનિશ્ચયઃ
અરે દુર્વૃત્ત, તું શું કરી રહ્યો છે, પાપના ઈરાદે?
યતો દેવી સદાનેન જલેન સ્નાપ્યતે મયા
કારણ કે આ પાણી હું હંમેશા દેવીને સ્નાન કરાવવા માટે વાપરું છું.
મલાક્તતોયં યન્નામ અસ્પૃશ્યં તન્નરૈરપિ
મેલથી ભયંકર થયેલું પાણી મનુષ્યો માટે પણ અસ્પૃશ્ય ગણાય છે.
શીઘ્રં ચ ત્વં નિઃસરાસ્માત્કુણ્ડાદ્ભૂત્વા બહિઃ પિબ
તુ જલદી આ કુંડમાંથી બહાર નીકળી, બહાર જઈને પી.
યતસ્તોયાનિ જંતૂનામુપભો ગાર્થમેવ હિ
કારણ કે પાણી જીવાતો માટે ઉપયોગ માટે જ છે.
તીર્થેષુ કાર્યં સ્નાનં ચેત્યુક્તં મુનિવરૈરપિ
મહાન ઋષિઓએ પણ કહ્યું છે કે તીર્થોમાં સ્નાન કરવું જોઈએ.
યદિ ન ક્રિયતે પાનમંગપ્રક્ષાલનં તથા
જો પીતા પહેલા અંગો ધોઈવામાં ન આવે—
ચરેષુ કિં તુ સંવિશ્ય સ્થાવરેષુ બહિઃ સ્થિતઃ ।। 1.2.64.
જ્યારે કોઈ ચાલતા જીવોમાં બેઠો હોય અને બહાર સ્થિર વસ્તુઓ વચ્ચે રહે છે,
સ્થાવરેષ્વપિ સંવિશ્ય તન્ન સ્નાનં વિધીયતે
અને જો કોઈ સ્થિર વસ્તુઓમાં બેઠો હોય, તો એ સ્નાન ગણાતું નથી.
યચ્ચ હસ્તશતાદૂર્ધ્વં સરસ્તત્ર વિધીયતે
અને જ્યાં હાથની સો લંબાઈથી વધુ હોય, ત્યાં તળાવનું નિયમ છે.
તતઃ સ્નાનં પ્રકર્તવ્યમન્યથા દોષ ઉચ્યતે
એથી ત્યાં સ્નાન કરવું જોઈએ, નહિ તો એમાં દોષ ગણાય છે.
મલં મૂત્રં પુરીષં ચ શ્લેષ્મ નિષ્ઠીનાશ્રુ ચ
મેલ, મૂત્ર, વિસર્જન, કફ, થૂક અને અશ્રુ—
તસ્માન્નિઃસર શીઘ્રં ત્વં યદ્યેવમજિતેન્દ્રિયઃ
એથી જો તું ઇન્દ્રિયોને કાબૂમાં રાખી શકતો નથી, તો ઝડપથી બહાર નીકળી જા.
યસ્ય હસ્તૌ ચ પાદૌ ચ મનશ્ચૈવ સુસંયતમ્
જેનું હાથ, પગ અને મન સારી રીતે સંયમિત હોય—
ક્ષુધા તૃષા મયા નિત્યં વારિતું નૈવ શક્યતે
ભૂખ અને તરસ હું હંમેશા રોકી શકતો નથી.
કિં ન શ્રુતસ્ત્વયા શ્લોકઃ શિબિના યઃ સમીરિતઃ
શું તું શિબી દ્વારા બોલાયેલો શ્લોક સાંભળ્યો નથી?
મુહૂર્તમપિ જીવેત નરઃ શુક્લેન કર્મણા
માણસ સારા કર્મથી એક ક્ષણ માટે પણ જીવી શકે છે.
પાસ્યામ્યેવ જલં ચાત્ર કામં વિલપ શુષ્ય વા ।। 1.2.64.
હું અહીં મનગમતું પાણી પીશ; તું ગમે તેટલું ફરિયાદ કર કે સૂકાઈ જા.
તસ્માત્તે પાતકં કર્તું ન દાસ્યામિ કથંચન
એથી હું તને પાપ કરવા ક્યારેય નહીં દઉં.
તદ્વરાકાથ શીઘ્રં ત્વમસ્માત્કુંડાદ્વિનિઃસર
એટલે, દુર્ભાગી, તું ઝડપથી આ કુંડમાંથી બહાર નીકળી જા.
ઇષ્ટકાશકલૈઃ શીઘ્રં ચૂર્ણયિષ્યેઽન્યથા શિરઃ
નહીંતર, હું તારા માથા પર ઈંટના ટુકડાથી ઝડપથી ફોડી નાખીશ.
ભીમશ્ચ વંચયિત્વા તામુત્પ્લુત્ય બહિરાવ્રજત્
પછી ભીમાએ તેને છેતરવી અને ઉડીને બહાર આવી ગયો.
યુયુધાતે પ્રલંબાભ્યાં બાહુભ્યાં યુદ્ધપારગૌ
ભીમા અને પ્રલંબા, બંને યુદ્ધમાં પારંગત, હાથથી લડ્યા.
મુષ્ટિભિઃ પાર્ષ્ણિઘાતૈશ્ચ જાનુભિશ્ચાભિજઘ્નતુઃ
તેમણે એકબીજાને મુઠ્ઠી, પગની એડી અને ઘૂંટણથી માર્યા.
હીયમાનસ્તતો ભીમ ઉદ્યતોઽભૂત્પુનઃ પુનઃ
પછી ભીમા દબાઈ ગયો, પણ વારંવાર ઊભો થયો.
તતો ભીમં સમુત્પાટ્ય બર્બરીકો બલાદિવ
પછી બરબરીકએ પોતાની શક્તિથી ભીમને પકડી લીધો, જાણે તેને જમીનમાંથી ઉખાડી લેતો હોય.
મૂર્છિતં ચૈવમાદાય વિસ્ફુરન્તં પુનઃપુનઃ
અવચેત અને વારંવાર ફફડતો ભીમને બરબરીકએ ઉઠાવી લીધો.
દદૃશુઃ પાંડવા નૈતદ્દેવ્યા નયનયંત્રિતાઃ ।। 1.2.64.
પાંડવો એ દૃશ્ય જોઈ શક્યા નહીં, કેમ કે તેઓ દેવીની શક્તિથી અટકાવવામાં આવ્યા હતા.
તથા ગૃહીતે કુરુવીરમુખ્યે વીરેણ તેનાદ્ભુતવિક્રમેણ
એ રીતે, જ્યારે કુરૂઓના મુખ્ય વીરને એ અદભુત પરાક્રમ વાળા વીરએ પકડી લીધો,