તદાસાદ્ય સ હૈડંબિર્મેરોઃ શિખરવદ્ગ્રહમ્
પછી તે તેના પાસે ગયો, અને હૈડંબિર્મેરુના શિખર જેવું મજબૂત રીતે પકડી લીધો.
તામાહ લલિતં વીરો ભદ્રે સા ક્વ મુરોઃ સુતા
વીરએ તેને મીઠા શબ્દોમાં પૂછ્યું: 'ભદ્રે, મુરાની દીકરી ક્યાં છે?'
કોટિશો નિહતાઃ પૂર્વં તયા કામુક કામુકાઃ
મુરાની દીકરીએ પહેલાં લાખો પ્રેમીઓનો નાશ કર્યો છે, ઓ પ્રેમી.
તવ રૂપમહં દૃષ્ટ્વા ઘટહાસં સદોત્કચમ્
તારા સૌંદર્યને જોઈને, ઓ ઘટહાસા, મારા વાળ ઊભા થઈ જાય છે.
તન્મયા સહ મોદસ્વ ભુંક્ષ્વ ભોગાંશ્ચ કામુક
એટલે, મારા સાથે આનંદ માણો અને ભોગોનો આનંદ લો, ઓ પ્રેમી.
પુનર્નૈતદ્વચસ્તુભ્યં વિશતે મમ ચેતસિ
તારા આ શબ્દો ફરીથી મારા મનમાં પ્રવેશતા નથી.
વામઃ કામો યતો ભદ્રે યસ્મિન્નુપનિબદ્ધ્યતે 1.2.60.
ભદ્રે, કામ તો હંમેશા ચંચળ છે, જે મળે તે સાથે જોડાઈ જાય છે.
અદ્ય તે સ્વામિની દૃષ્ટા જિતા વા ક્રીડતે મયા
આજે તારી સ્વામિની મને દેખાઈ છે, જીતાઈ છે, અથવા મારા સાથે રમે છે.
કર્ણપ્રાવરણે તસ્માચ્છીઘ્રમેવ નિવેદ્યતામ્
એટલે, આ વાત ઝડપથી તેના કાનમાં ગુપ્ત રીતે કહી દે.
ઇતિ ભૈમેર્વચઃ શ્રુત્વા પ્રસ્ખલંતી નિશાચરી
ભૈમીનીના શબ્દો સાંભળીને, રાતમાં ફરતી તે સ્ત્રી લડખડાઈ.
દેવિ કોઽપિ યુવા શ્રીમાંસ્ત્રૈલોક્યેષ્વમિતપ્રભઃ
'દેવી, ત્રણેય લોકમાં કોઈ યુવાન, તેજસ્વી અને અપરિમિત તેજ ધરાવતો પુરુષ છે—'
કદાચિદ્દેવસંગત્યા સમયો મેઽભિપૂર્યતે
'કદાચ દેવો સાથે સંવાદથી, મારું સમય પૂરું થશે.'
ઇત્યુક્તવચનાચ્ચેટી પ્રાપ્યાવોચદ્ઘટોત્કચમ્
આ શબ્દો સાંભળીને, દાસી ઘટોત્કચ પાસે જઈને કહ્યું.
ઇત્યુક્તઃ સ પ્રહસ્યૈવ તત્રોત્સૃજ્ય સ્વકાનુગાન્
એ રીતે કહેતાં, તે હસ્યો અને પોતાના સાથીઓને ત્યાં જ છોડી દીધા.
સ પશ્યઞ્છુકસંઘાતાન્પારાવતગણાંસ્તથા
તેને તોતાના જૂથો અને પાંખીડાની ટોળીઓ પણ દેખાઈ.
રૂપેણ વયસઃ ચૈવ રતેરપિ રતિંકરીમ્
સૌંદર્યમાં, યુવાનપણમાં અને ભાવનામાં, તે પ્રેમદેવી કરતાં પણ વધુ હતી.
તાં વિદ્યુતમિવોન્નદ્ધાં દૃષ્ટ્વા ભૈમિરચિંતયત 1.2.60.
તે વીજળી જેવી તેજસ્વી હતી, તેને જોઈને ભૈમીએ વિચાર કર્યો.
ન્યાય્યમેતત્કૃતે પૂર્વં નષ્ટા યત્કામિનાં ગણાઃ
એ યોગ્ય છે કે, તેના કારણે પહેલાં પ્રેમીઓના જૂથો નાશ પામ્યા હતા.
કામિનીનાં કૃતે યેષાં ક્ષીયતે ગણનાત્ર કા
સ્ત્રીઓ માટે, અહીં કેટલાં છે એ ગણવું શક્ય જ નથી.
નિષ્ઠુરે વજ્રહૃદયે પ્રાપ્તોઽહમતિથિસ્તવ
હે નિષ્ઠુર, પથ્થર જેવી તારી હૃદયવૃત્તિ ધરાવતી, હું તારો મહેમાન બનીને આવ્યો છું.
ઇતિ હૈડંબિવચનં શ્રુત્વા કામકટંકટા
હૈડિંબા ના આ શબ્દો સાંભળીને, કામથી બળતી હતી.
ધિગહં યન્મયા પૂર્વં સમયઃ સ કૃતોઽભવત્
મારે શરમ આવે છે, કે મેં એ સંમતિ પહેલાં આપી હતી.
ઇતિ સંચિન્તયન્તી સા ભૈમિં વચનમબ્રવીત્
એ રીતે વિચારતી, એ ભીમને આ શબ્દો કહી.
અથ કામયસે માં ત્વં તત્કથાં શીઘ્રમુચ્ચર તતોઽહં વશગા જાતા હતો વા સ્વપ્સ્યસે મયા
જો તું મને ઇચ્છે છે, તો એ વાર્તા ઝડપથી કહી દે; પછી હું તારી આજ્ઞામાં આવી જઈશ, અથવા તું મારી હાથેથી મરીને ઊંઘી જશે.
સ્મૃત્વા ચરાચરગુરું કૃષ્ણમારબ્ધવાન્કથામ્
ચરાચર ના ગુરુ કૃષ્ણને યાદ કરીને, તેણે વાર્તા શરૂ કરી.
તસ્ય ચૈકા સુતા જજ્ઞે ભાર્યા તસ્ય મૃતાઽભવત્ 1.2.60.
તેને એક દીકરી જન્મી; તેની પત્ની તો મૃત્યુ પામી હતી.
સા યદાભૂદ્યૌવનગા વ્યંજિતાવયવા શુભા
જ્યારે એ યુવાન થઈ, તેના અંગો સ્પષ્ટ અને સુંદર દેખાવા લાગ્યા,
તદાસ્ય કામલુલિતમાલાનં પ્રજહૌ મનઃ
ત્યારે તેની મનમાં કામથી સુકાઈ ગયેલી માળાઓનો ત્યાગ થયો.
પ્રાતિવેશ્મકપુત્રી ત્વં મયાનીયાત્ર પોષિતા
તું તો પાડોશીની દીકરી છે, હું તને અહીં લાવીને પોષી છે.
ઇત્યુક્તા સા ચ મેને ચ તત્તથૈવ વચસ્તદા
એ રીતે કહેવામાં આવ્યું, ત્યારે એએ એ શબ્દો સાચા માન્યા.