તાન્મહેશમુખાન્સર્વાન્મહાકાલો મહામતિઃ ૪૧.
મહેશજીના આગેવાને બધા મહાન આત્માઓને મહાકાળે સંબોધ્યા.
તતો બ્રહ્માદિભિર્દેવૈર્વરે રત્નમયાસને ૪૧.
પછી બ્રહ્મા અને બીજા દેવતાઓએ રત્નોથી બનેલા સુંદર સિંહાસન પર—
તતો દેવ્યા સમાલિંગ્ય નીત્વોત્સંગં સ્વકં મુદા ૪૧.
પછી દેવીને પ્રેમથી વળગી, આનંદપૂર્વક પોતાનાં ગોડામાં બેસાડ્યા.
ઉક્તઞ્ચ યાવદ્બ્રહ્માણ્ડમિદમાસ્તે શિવવ્રત ૪૧.
અને કહ્યું: જ્યાં સુધી આ બ્રહ્માંડ રહેશે, ત્યાં સુધી શિવવ્રત અવિચલ રહેશે.
દેવેન ચ વરો દત્તસ્ત્વલ્લિંગં યોઽર્ચયિષ્યતિ ૪૧.
દેવતાએ આવરદાન આપ્યું: જે તારો લિંગ પૂજે—
દર્શનં સ્તવનં પૂજા પ્રણામશ્ચ તતો જપઃ ૪૧.
—તે જોવાની, સ્તુતિ કરવાની, પૂજા કરવાની, વંદન કરવાની અને પછી જપ કરવાની ક્રિયા દ્વારા—
ઇત્યુક્તે વિસ્મિતા દેવાઃ સાધુ સાધ્વિતિ તે જગુઃ ૪૧.
આવું કહેતાં દેવતાઓ આશ્ચર્યચકિત થઈને બોલ્યા: 'શાબાશ! શાબાશ!'
તતઃ સુરૈઃસ્તૂયમાનો વંદ્યમાનશ્ચ ચારણૈઃ ૪૧.
પછી દેવતાઓએ સ્તુતિ કરી અને ચારણોએ વંદન કર્યું.
કોટિકોટિગણૈશ્ચૈવ સ્તુવદ્ભિઃ સર્વતો વૃતઃ॥ ૪૧.
અનંતકાળના લાખો-લાખો ગાયકો ચારે બાજુથી સ્તુતિ કરતા હતા.
મહાકાલો રુદ્રભવનં ગતો ભવપુરસ્સરઃ ૪૧.
મહાકાળ, ભવને આગળ રાખીને, રુદ્રના નિવાસસ્થાને ગયા.
કૂપશ્ચાપિ સરઃ પુણ્યં મહાકાલસ્ય સિદ્ધિદમ્ ૪૧.
મહાકાળનું એક પવિત્ર કૂવો અને તળાવ પણ છે, જે સિદ્ધિ આપે છે.
મહાકાલઃ સમાલિંગ્ય તાઞ્છિવાય નિવેદયેત્ ૪૧.
મહાકાળે તેમને હળવે હાથે ભેટી, શિવને અર્પણ કર્યા.
દૃષ્ટં સ્પૃષ્ટં પૂજિતં ચ ગતાસ્તે ભવસદ્મ તત્ એવમેતાનિ લિંગાનિ સપ્ત જાતાનિ ફાલ્ગુન॥ ૪૧.
'જે દર્શન કરે, સ્પર્શે અને પૂજા કરે, તેઓ ભવનાં ઘર સુધી પહોંચી જાય છે.' હે ફાલ્ગુન, આ રીતે એ સાત લિંગોની ઉત્પત્તિ થઈ.
યે શ્રૃણ્વંતિ ગૃણંત્યેતત્તેપિ ધન્યા નરોત્તમાઃ॥ ૪૧.
જે શ્રેષ્ઠ મનુષ્યો આ સાંભળે અને ઉચ્ચારે છે, તેઓ પણ ધન્ય છે.
તતો મયા સ્થાપિતે ચ સ્થાને કાલાંતરેણ હ ૪૨.
પછી મેં તેને યોગ્ય સ્થાને સ્થાપિત કર્યું અને સમય જતાં—
વાસુદેવવિહીનં હિ તીર્થમેતન્ન રોચતે ૪૨.
વાસુદેવ વિના આ તીર્થ મને ગમતું નથી.
યત્ર નૈવ હરિઃ સ્વામી તીર્થે ગેહેઽથ માનસે ૪૨.
જ્યાં હરિ, સ્વામી, તીર્થમાં, ઘરમાં કે મનમાં નથી—
તસ્માત્પ્રસાદ્ય વરદં તીર્થેઽસ્મિન્પુરુષોત્તમમ્ ૪૨.
એટલે, અહીં આ તીર્થમાં, વરદાન આપનાર પુરુષોત્તમને પ્રસન્ન કરીને—
ઇતિ સંચિંત્ય કૌરવ્ય તતોઽહં ચાત્ર સંસ્થિતઃ ૪૨.
આ રીતે વિચાર કરીને, હે કૌરવ્ય, હું અહીં જ રહી ગયો.
અષ્ટાક્ષરં જપન્મંત્રં સંનિગૃહ્યેંદ્રિયાણિ ચ ૪૨.
આઠ અક્ષરનો મંત્ર જપતો અને ઇન્દ્રિયો સંયમમાં રાખતો,
એવં મયારાધ્યમાનો ગરુડં હરિરાસ્થિતઃ ૪૨.
આ રીતે મેં આરાધના કરતાં, હરિ ગરુડ પર આરૂઢ થયા.
તમહં પ્રાંજલિર્ભૂત્વા દત્ત્વાર્ઘ્યં વિધિવદ્ધરેઃ ૪૨.
હું હાથ જોડીને, વિધિપૂર્વક હરિને અર્ઘ્ય અર્પણ કર્યું.
શ્વેતદ્વીપે પુરા દૃષ્ટં મયા રૂપં તવ પ્રભો ૪૨.
હે પ્રભુ, શ્વેતદ્વીપે મેં જે રૂપ તું જોયું હતું—
તદ્રૂપસ્ય કલામેકાં સ્થાપયાત્ર જનાર્દન ૪૨.
એ રૂપમાંથી એક અંશ અહીં સ્થાપિત કર, હે જનાર્દન.
એવં મયા પ્રાર્થિતોઽથ પ્રોવાચ ગરુડધ્વજઃ ૪૨.
હું પ્રાર્થના કરી ત્યારે ગરુડધારી ભગવાને મને કહ્યું.
તત્તથા ભવિતા સર્વમપ્યત્રસ્થં સદૈવ હિ ૪૨.
તમે જે માંગ્યું તે બધું અહીં હંમેશા એ જ રીતે થશે.
મયા સંસ્થાપિતો વિષ્ણુર્લોકાનુગ્રહકામ્યયા ૪૨.
મારે વિશ્વનું કલ્યાણ થાય એ ઈચ્છાથી અહીં વિષ્ણુની સ્થાપના કરી છે.
વૃદ્ધો વિશ્વસ્ય વિશ્વાખ્યો વાસુદેવસ્તતઃ સ્મૃતઃ ૪૨.
આ જગતના પ્રાચીન અને સર્વવ્યાપી ભગવાનને 'વિશ્વ' કહેવાય છે અને તેથી તેઓ 'વાસુદેવ' નામે પ્રસિદ્ધ છે.
સ્નાનં કૃત્વા વિધાનેન તોયપ્રસ્રવણાદિષુ ૪૨.
અહીંના ઝરણા અને પ્રવાહોમાં નિયમ પ્રમાણે સ્નાન કરવું જોઈએ.
ઉપોષ્ય જાગરં કુર્યાદ્ગીતવાદ્યં હરેઃ પુરઃ ૪૨.
ઉપવાસ કર્યા પછી, હરિની સામે જાગરણ કરીને ગીત-વાદ્ય કરવું જોઈએ.