હૃષ્ટપુષ્ટાસ્તથા વૃદ્ધાઃ પ્રજા વૈ વિગતજ્વરાઃ ૪૦.
લોકો આનંદિત, તંદુરસ્ત, દીર્ઘાયુ અને રોગમુક્ત હતા.
યુગભાવાત્તથા ધ્યાને સ્વલ્પીભૂતે શિવસ્ય ચ ૪૦.
યુગ બદલાવથી ધ્યાન અને શિવની ઉપાસના ઘટી ગઈ.
તાસાં તેનોપચારેણ લોભદોષકૃતેન વૈ ૪૦.
એવી આચારથી અને લોભના દોષથી એ સ્થિતિ આવી.
તસ્યાં ચાપ્યલ્પશિષ્ટાયાં દ્વંદ્વાન્યભ્યુત્થિતાનિ વૈ ૪૦.
જ્યારે એમાંથી થોડું જ બચ્યું, ત્યારે દ્વંદ્વો ઊભા થયા.
ચક્રુરાવરણાર્થં હિ કેતનાનિ તતસ્તતઃ ૪૦.
પછી પોતાને ઢાંકવા માટે લોકોએ અહીં-ત્યાં ઝૂંપડાં બનાવ્યા.
વૃષ્ટ્યા બભૂવુરૌષધ્યો ગ્રામ્યારણ્યાશ્ચતુર્દશ ૪૦.
વરસાદથી ચૌદ પ્રકારની ખેતી અને જંગલની ઔષધિઓ ઉત્પન્ન થઈ.
ઋતુ પુષ્પફલૈશ્ચૈવ વૃક્ષગુલ્માશ્ચ જજ્ઞિરે ૪૦.
પછી ઋતુ પ્રમાણે વૃક્ષો અને ઝાડીઓમાં ફૂલો અને ફળો આવ્યા.
તતઃ પુનરભૂત્તાસાં રાગો લોભશ્ચ સર્વતઃ ૪૦.
પછી એમા સર્વત્ર ઇચ્છા અને લોભ ઉદ્ભવ્યા.
વૃક્ષગુલ્મૌષધીશ્ચૈવ પ્રસહ્યાશુ યથાબલમ્ ૪૦.
વૃક્ષો, ઝાડીઓ અને ઔષધિઓને દરેકે પોતાની શક્તિ પ્રમાણે જોરથી પકડી લેવામાં આવી.
નત્વા ધરાં પ્રવિષ્ટાસ્તા ઓષધ્યઃ પીડિતાઃ પ્રજાઃ ૪૦.
એ ઔષધિઓ દુઃખી થઈને ધરતીને વંદન કરીને એમાં સમાઈ ગઈ.
તદા પ્રભૃતિ ચૌષધ્યઃ ફાલકૃષ્ટાઃ પ્રજાસ્તતઃ ૪૦.
ત્યારેથી લોકો ઔષધિઓને હળથી જમીનમાંથી કાઢે છે.
વર્ણાશ્રમપ્રતિષ્ઠા ચ યજ્ઞસ્ત્રેતાસુ ચોચ્યતે ૪૦.
વર્ણ અને આશ્રમની સ્થાપના તથા ત્રેતાયુગમાં યજ્ઞની પ્રથા કહેવાય છે.
પુષ્પિતાં વાચમાશ્રિત્ય રાગાત્સ્વર્ગમસાધયન્ ૪૦.
ફૂલ જેવી મીઠી વાણીનો આધાર લઈને, ઇચ્છાથી, લોકોએ સ્વર્ગ મેળવવાનો પ્રયાસ કર્યો.
મનસા કર્મણા વાચા કૃચ્છ્રાદ્વાર્તા પ્રસિધ્યતિ ૪૦.
મનથી, કર્મથી કે વાણીથી, જીવિકા મોટી મહેનતે જ મળે છે.
વર્ણાશ્રમપરિધ્વંસાઃ પ્રવર્તંતે ચ દ્વાપરે ૪૦.
દ્વાપરયુગમાં વર્ણ અને આશ્રમની વ્યવસ્થા તૂટવા લાગે છે.
એકો વેદશ્ચતુષ્પાદૈઃ ક્રિયતે દ્વિજહેતવે ૪૦.
એક જ વેદ, ચાર ભાગમાં વિભાજિત, દ્વિજોના હિત માટે અનુસરવામાં આવે છે.
બ્રાહ્મં પાદ્મં વૈષ્ણવં ચ શૈવં ભાગવતં તથા ૪૦.
બ્રાહ્મ, પાદ્મ, વૈષ્ણવ, શૈવ અને ભગવત — આ બધા પુરાણો છે.
આગ્નેયમષ્ટમં પ્રોક્તં ભવિષ્યં નવમં સ્મૃતમ્ ૪૦.
આઠમું અગ્નેય અને નવમું ભવિષ્ય પુરાણ કહેવાય છે.
વારાહં દ્વાદશં ચૈવ સ્કાંદં ચૈવ ત્રયોદશમ્ ૪૦.
બારમું વારાહ અને તે પછી તેરમું સ્કાંદ પુરાણ છે.
માત્સ્યં ષોડશકં પ્રોક્તં ગારુડં ચ તતઃ પરમ્ ૪૦.
માછલિયું (માત્સ્ય) પુરાણ સોળમું કહેવાય છે અને પછી ગારુડ પુરાણ આવે છે.
અસ્મિન્વારાહકલ્પે ચ વ્યાસાનાકર્ણયસ્વ ચ ૪૦.
આ વારાહ કલ્પમાં, વ્યાસ નામના ઋષિઓનું પણ શ્રવણ કર.
મૃત્યુઃ શતક્રતુર્ધીમાન્વસિષ્ઠો ભવિતાઽધુના ૪૦.
હવે મૃત્યુ, બુદ્ધિશાળી શતક્રતુ, વસિષ્ઠ બનશે.
શતતેજાઃ સ્વયં વિષ્ણુર્નારાયણ ઇતિ સ્મૃતઃ ૪૦.
શતતેજસ, જે પોતે વિષ્ણુ છે, તેમને નારાયણ તરીકે ઓળખવામાં આવે છે.
કૃતંજયો ભરદ્વાજો ગૌતમઃ કવિસત્તમઃ ૪૦.
કૃતંજય, ભરદ્વાજ અને કવિઓમાં શ્રેષ્ઠ ગૌતમ.
તૃણબિંદુસ્તથા ઋક્ષઃ શક્તિઃ પારાશરસ્તથા ૪૦.
તૃણ, બિંદુ, ઋક્ષ, શક્તિ અને પારાશર પણ છે.
અશ્વત્થામમુખાશ્ચૈતે ભવિષ્યાઃ સૂચિતાસ્તવ ૪૦.
અને અશ્વત્થામનને મુખ્ય રાખીને, આ ભવિષ્યનાં લોકો તને બતાવવામાં આવ્યા છે.
મન્વત્રિવિષ્ણુહારિતયાજ્ઞવલ્ક્યોશનોંગિરાઃ ૪૦.
મનુ, અત્રિ, વિષ્ણુહારિતા, યાજ્ઞવલ્ક્ય, ઉશનસ અને અંગિરા.
પરાશરવ્યાસશંખલિખિતા દક્ષગૌતમૌ ૪૦.
પારાશર, વ્યાસ, શંખ, લખિત, દક્ષ અને ગૌતમ.
તતો દ્વાપરસંધ્યાયાં પ્રવર્તતિ કલૌ યુગે ૪૦.
પછી દ્વાપર અને કળિયુગની સંધિએ કળિયુગ શરૂ થાય છે.
આદ્યે શ્વેતકલૌરુદ્રઃ સુતારસ્તારણસ્તથા ૪૦.
શરૂઆતમાં શ્વેતકલ, ઉરુદ્ર, સુતાર અને તારણ.