"મંત્રા દૈવતા યદ્યદ્વિદ્વાન્મન્ત્રવત્કરોતિ દેવતાભિરેવ તત્કરોતિ યદ્દદાનિ દેવતાભિરેવ તદ્દદાતિ યત્પ્રતિગૃહ્ણાતિ દેવતાભિરેવ તત્પ્રતિગૃહ્ણાતિ તસ્માન્નામન્ત્રવત્પ્રતિગૃહ્ણીયાત્ નામન્ત્રવત્પ્રતિપદ્યતે" ઇતિ॥ ૪૦.
"મંત્રો એ દેવતાઓ છે. જે વિદ્વાન મંત્રથી કરે છે, તે દેવતાઓ દ્વારા જ કરે છે. જે આપે છે, તે પણ દેવતાઓ દ્વારા આપે છે. જે સ્વીકારે છે, તે પણ દેવતાઓ દ્વારા જ સ્વીકારે છે. એટલે મંત્ર વિના કશું સ્વીકારવું નહીં; મંત્ર વિના યોગ્ય વર્તન થતું નથી."
તસ્માન્મંત્રૈઃ સદા દેયં પૌરાણૈર્વૈદિકૈરપિ ૪૦.
એથી, હંમેશાં પુરાણ અને વૈદિક મંત્રોથી અર્પણ કરવું જોઈએ.
દર્ભાંસ્તિલાનક્ષતાંશ્ચ તોયં ચૈતૈઃ સુસંયુતમ્ ૪૦.
દરભા, અખંડ તિલ અને પાણી, આ બધું યોગ્ય રીતે સાથે રાખવું જોઈએ.
પુરા કિલ પ્રદત્તાનિ ભૂમેર્દાનાનિ ભૂરિશઃ ૪૦.
પહેલાં, ભૂમિ પરથી ઘણી દાનવસ્તુઓ આપવામાં આવી હતી.
તતો દેવાશ્ચ પિતરઃ પ્રત્યૂચુઃ પદ્મસંભવમ્॥ ૪૦.
પછી દેવતાઓ અને પિતૃઓએ કમળમાંથી જન્મેલા ભગવાનને કહ્યું.
સ્વામિન્નઃ પશ્યતામેવ સર્વં દૈત્યૈઃ પ્રગૃહ્યતે ૪૦.
"પ્રભુ, અમારી સામે જ બધું દૈત્યો કબજે કરી રહ્યા છે."
તતો વિમૃશ્યૈવ વિધી રક્ષોપાયમચીકરત્ ૪૦.
પછી સર્જનહારે વિચાર કરીને રક્ષણનો ઉપાય કર્યો.
તોયં દર્ભાંશ્ચ સર્વત્ર એવં ગૃહ્ણન્તિ નાસુરાઃ ૪૦.
આ રીતે, આસુરો ક્યારેય પાણી અને દરભા સર્વત્ર સ્વીકારતા નથી.
નિઃશ્વસ્ય પિતરો દેવા યાંતિ દાતુઃ ફલં ન હિ ૪૦.
પિતૃઓ અને દેવતાઓ દાતા જે ફળ મેળવે છે, એ સુધી ક્યારેય પહોંચી શકતા નથી.
ચતુર્યુગવ્યવસ્થાનં શ્રોતુમિચ્છમિ તત્ત્વતઃ ૪૦.
હું સાચી રીતે ચાર યુગોની વ્યવસ્થા સાંભળવા ઇચ્છું છું.
આદ્યં કૃતયુગં વિદ્ધિતતસ્ત્રેતાયુગં સ્મૃતમ્ ૪૦.
પહેલું યુગ કૃતયુગ કહેવાય છે, પછી ત્રેતાયુગ આવે છે એમ માનવામાં આવે છે.
સત્ત્વં કૃતં રજસ્ત્રેતા દ્વાપરં ચ રજસ્તમઃ ૪૦.
કૃતયુગમાં સત્વગુણ, ત્રેતાયુગમાં રજોગુણ અને દ્વાપરયુગમાં રજ અને તમ, બંને ગુણો હતા.
ધ્યાનં પરં કૃતયુગે ત્રેતાયાં યજ્ઞ ઉચ્યતે ૪૦.
કૃતયુગમાં ધ્યાન સર્વોચ્ચ માનવામાં આવતું, અને ત્રેતાયુગમાં યજ્ઞને મહત્ત્વ આપવામાં આવતું.
કૃતે તુ માનસી સૃષ્ટિર્વૃત્તિઃ સાક્ષાદ્રસોલ્લસા ૪૦.
કૃતયુગમાં સર્જન મનથી થતું અને જીવન સીધું જ સારથી ઉજ્જવળ હતું.
અધમોત્તમો ન તાસાં તા નિર્વિશેષાઃ પ્રજાઃ શુભાઃ ૪૦.
ત્યારે ત્યાં કોઈ નીચો કે ઊંચો નહોતો; એ સર્વે શુભ પ્રજાઓ ભેદભાવ વિના હતી.
ન ચાપ્રીતિર્ન ચ દ્વંદ્વો ન દ્વેષો નાપિ ચ ક્લમઃ ૪૦.
ત્યાં ન તો અસંતોષ હતો, ન દ્વંદ્વ, ન દ્વેષ અને ન થાક હતો.
વર્ણાશ્રમવ્યવસ્થા ચ તદાસીન્ન હિ સંકરઃ ૪૦.
ત્યારે વર્ણ અને આશ્રમની વ્યવસ્થા હતી, પણ કોઈ ગડમથલ નહોતી.
ચતુર્થે ચ તતઃ પાદે નષ્ટ સાઽભૂદ્રસોલ્લસા ૪૦.
પછી ચોથા ભાગમાં એ સારની તેજસ્વિતા ગુમાઈ ગઈ.
વસ્ત્રાણિ ચ પ્રસૂયંતે ફલાન્યાભરણાનિ ચ ૪૦.
કપડાં, ફળ અને આભૂષણો સહજ રીતે ઉત્પન્ન થતા.
સુમાક્ષિકં મહાવીર્યં પુટકે પુટકે મધુ ૪૦.
દરેક ખોખામાં શુદ્ધ અને શક્તિશાળી મધ ભરેલું હતું.
હૃષ્ટપુષ્ટાસ્તથા વૃદ્ધાઃ પ્રજા વૈ વિગતજ્વરાઃ ૪૦.
લોકો આનંદિત, તંદુરસ્ત, દીર્ઘાયુ અને રોગમુક્ત હતા.
યુગભાવાત્તથા ધ્યાને સ્વલ્પીભૂતે શિવસ્ય ચ ૪૦.
યુગ બદલાવથી ધ્યાન અને શિવની ઉપાસના ઘટી ગઈ.
તાસાં તેનોપચારેણ લોભદોષકૃતેન વૈ ૪૦.
એવી આચારથી અને લોભના દોષથી એ સ્થિતિ આવી.
તસ્યાં ચાપ્યલ્પશિષ્ટાયાં દ્વંદ્વાન્યભ્યુત્થિતાનિ વૈ ૪૦.
જ્યારે એમાંથી થોડું જ બચ્યું, ત્યારે દ્વંદ્વો ઊભા થયા.
ચક્રુરાવરણાર્થં હિ કેતનાનિ તતસ્તતઃ ૪૦.
પછી પોતાને ઢાંકવા માટે લોકોએ અહીં-ત્યાં ઝૂંપડાં બનાવ્યા.
વૃષ્ટ્યા બભૂવુરૌષધ્યો ગ્રામ્યારણ્યાશ્ચતુર્દશ ૪૦.
વરસાદથી ચૌદ પ્રકારની ખેતી અને જંગલની ઔષધિઓ ઉત્પન્ન થઈ.
ઋતુ પુષ્પફલૈશ્ચૈવ વૃક્ષગુલ્માશ્ચ જજ્ઞિરે ૪૦.
પછી ઋતુ પ્રમાણે વૃક્ષો અને ઝાડીઓમાં ફૂલો અને ફળો આવ્યા.
તતઃ પુનરભૂત્તાસાં રાગો લોભશ્ચ સર્વતઃ ૪૦.
પછી એમા સર્વત્ર ઇચ્છા અને લોભ ઉદ્ભવ્યા.
વૃક્ષગુલ્મૌષધીશ્ચૈવ પ્રસહ્યાશુ યથાબલમ્ ૪૦.
વૃક્ષો, ઝાડીઓ અને ઔષધિઓને દરેકે પોતાની શક્તિ પ્રમાણે જોરથી પકડી લેવામાં આવી.
નત્વા ધરાં પ્રવિષ્ટાસ્તા ઓષધ્યઃ પીડિતાઃ પ્રજાઃ ૪૦.
એ ઔષધિઓ દુઃખી થઈને ધરતીને વંદન કરીને એમાં સમાઈ ગઈ.