ધાવતશ્ચાપિ કલ્પાંતં રુદ્રકલ્પસ્ય તસ્ય યાઃ ૩૨.
તે દોડતા હતા, ત્યારે રુદ્રકલ્પ જેટલો લાંબો સમય સુધી બધાં લોક ધ્રુજી ઉઠ્યાં.
તતોંઽતરિક્ષે વાચશ્ચ પ્રોચુઃ સિદ્ધાઃ સ્વયં તદા ૩૨.
પછી આકાશમાં સિદ્ધો પોતે જ બોલવા લાગ્યા.
અનાદૃત્યેવ તદ્વાક્યં બ્રુવન્નાન્યત્કરોમ્યહમ્ ૩૨.
તે વાણીની અવગણના કરીને કહ્યું, 'હું બીજું કંઈક કરીશ.'
ઉવાચ વાચં સાધૂંશ્ચ યત્નાત્પાલયતાં ફલમ્ ૩૨.
પછી તેણે સારા લોકોને કહ્યું, 'જે પ્રયત્ન કરે છે, તેને ફળ મળે છે.'
અથાપશ્યન્મહાસેનો રુદ્રં યાંતં ચ તારકમ્ ૩૨.
પછી મહાસેન એ રુદ્ર અને તારકને જતા જોયા.
જગચ્ચ ક્ષુબ્ધમત્યર્થં સ્વાં પ્રતિજ્ઞાં પુરા કૃતામ્ ૩૨.
સંસાર બહુ ગભરાઈ ગયો, કારણ કે પહેલાની પ્રતિજ્ઞા યાદ આવી.
આકાશવાણીં શ્રૃણ્વંશ્ચ કિં સ્કન્દ ત્વં વિષીદસી ૩૨.
આકાશવાણી સાંભળાઈ: 'સ્કંદ, તું કેમ દુઃખી છે?'
સ્થાપયેર્લિગમીશસ્ય મોક્ષો હત્યાશતૈરપિ ૩૨.
ઈશ્વરના લિંગની સ્થાપના કર; સો હત્યા પછી પણ મોક્ષ મળે છે.
અથોત્પ્લુત્ય મયૂરાત્સ પ્રહસન્નિવ કેશવમ્ ૩૨.
પછી મયૂર પરથી કૂદી, તેણે હસતાં હસતાં કેશવ તરફ જોયું.
જાનામિ ત્વામહં વિષ્ણો મહાબુદ્ધિપરાક્રમમ્ ૩૨.
હું તને ઓળખું છું, હે વિષ્ણુ, તું મહાન બુદ્ધિ અને શૂરવીર છે.
ત્વમેવ હંતા દૈત્યાનાં દેવાનાં પરિપાલકઃ ૩૨.
દૈત્યોના સંહારક અને દેવોનું રક્ષણ કરનાર તું એકલોજ છે.
ક્ષણાર્ધં પશ્ય મે વીર્યં ભાસ્કરો લોહિતાયતે ૩૨.
અડધો ક્ષણ માટે મારું બળ જો, સૂર્ય લાલ થઈ જાય છે.
વિરોષોઽભૂત્તમાલિંગ્ય વચનં કેશવોઽબ્રવીત્ ૩૨.
પછી કેશવે તેને ભેટી, પ્રેમથી કહ્યું.
સ્મરાત્માનં યદર્થં ત્વમુત્પન્નોઽસિ મહેશ્વરાત્ સુરવિપ્રકૃતે જન્મ જીવિતં ચ મહાત્મનામ્॥ ૩૨.
તારે પોતાને યાદ કર, કારણ કે મહેશ્વરથી તારો જન્મ દેવોના કલ્યાણ માટે અને મહાન આત્માઓનું જીવન પણ એ માટે જ થાય છે.
રુદ્રસ્ય દેવ્યા ગંગાયાઃ કૃત્તિકાનાં ચ તેજસા સાધૂનાં ચ કૃતે યસ્ય ધનં વીર્યં ચ સંપદઃ॥ ૩૨.
રુદ્ર, દેવી, ગંગા અને કૃત્તિકાઓના તેજથી અને સારા લોકોના હિત માટે, જેનું ધન, બળ અને સમૃદ્ધિ છે, એ બધું તેને મળે છે.
સફલં તસ્ય તત્સર્વં નાન્યથા રુદ્રનંદન॥ ૩૨.
રુદ્રપુત્ર, એ બધું ફળદાયી છે, બીજું કંઈ નહીં.
અદ્ય ધર્મશ્ચ દેવાશ્ચ ગાવઃ સાધ્યાશ્ચ બ્રાહ્મણાઃ ૩૨.
આજે ધર્મ, દેવો, ગાયો, સાધ્ય દેવતાઓ અને બ્રાહ્મણો—
યા ગતિઃ શિવત્યાગેન ત્વત્ત્યાગેન ચ કેશવ ૩૨.
જે સ્થિતિ શિવજીને કે તને, હે કેશવ, ત્યાગવાથી મળે છે—
યા ગતિઃ શ્રુતિત્યાગેન સાધ્વી ભાર્યાતિપીડનાત્ નિષ્ઠુરસ્ય ગતિર્યા ચ તાં ગતિં યામિ કેશવ॥ ૩૨.
જે સ્થિતિ શાસ્ત્રોનો ત્યાગ કરવાથી, સારા સ્વભાવની પત્નીને દુઃખ આપવાથી, અને ક્રૂર માણસને મળે છે—હે કેશવ, હું એ જ સ્થિતિમાં જઈ રહ્યો છું.
ઇત્યુક્તે સુમહાન્નાદઃ સંપ્રજજ્ઞે દિવૌકસામ્ ૩૨.
આવું બોલતાં જ સ્વર્ગવાસીઓમાં મોટો ધ્વનિ થયો.
તતસ્તાર્ક્ષઅયં સમારુદ્ય હરિસ્તસ્મિન્મહારણે ૩૨.
પછી હરિએ ગરુડ પર ચડીને એ મહાન જંગલમાં પ્રવેશ કર્યો.
લોહિતાંબરસંવીતો લોહિતસ્રગ્વિભૂષણઃ ૩૨.
તે લાલ વસ્ત્ર પહેરેલા, લાલ ફૂલોની માળા અને આભૂષણોથી શોભતા હતા,
ભુજેન તોલયઞ્છક્તિં સર્વભૂતાનિ કમ્પયન્ ૩૨.
એમણે હાથમાં શક્તિ ઉંચકી, બધાં જીવજંતુઓને કંપાવી દીધાં.
તિષ્ઠતિષ્ઠ સુદુર્બુદ્ધે જીવિતં તે મયિ સ્થિતમ્ ૩૨.
થેમ, થેમ, દુષ્ટ બુદ્ધિવાળા! તારો જીવ મારા હાથમાં છે.
યત્તે સુનિષ્ઠુરત્વં ચ ધર્મે દેવેષુ ગોષુ ચ ૩૨.
તારો ધર્મ, દેવો અને ગાયોમાં કરેલો અત્યંત ક્રૂરપણો—
એવમુક્તે ગુહેનાથ નિવૃત્તસ્યાસ્ય ભારત ૩૨.
આવું ગુહાએ કહ્યું ત્યારે, હે ભારત, તે પાછો ફર્યો,
તેજસા ભાસયંતી તમધ ઊર્ધ્વં દિશો દશ ૩૨.
એના તેજથી એ સ્થાન અને દસેય દિશાઓ ઉપર નીચે પ્રકાશિત થઈ ગઈ.
અહં શક્તિર્ગુહાખ્યાતા ભૂતલેષુ સદા સ્થિતા ૩૨.
હું એ શક્તિ છું જેને ગુહા કહે છે, જે હંમેશા પૃથ્વી પર જીવોમાં વસે છે.
સુરેષુ સર્વેષુ વસામિ ચાહં વિપ્રેષુ શાસ્ત્રાર્થરતેષુ ચાહમ્ ૩૨.
હું બધા દેવોમાં રહું છું અને જે બ્રાહ્મણો શાસ્ત્રના અર્થમાં આનંદ મેળવે છે, એમા પણ હું રહું છું.
તદસ્ય પુણ્યસંઘસ્ય સંપ્રાપ્તોદ્યાવધિર્ગુહ ૩૨.
હવે, ગુહા, આ પુણ્યના સમૂહે સ્વર્ગની સીમા સુધી પહોંચી લીધું છે.