એકા જીવાત્મિકા તત્ર પ્રત્યક્ષા ચ તથાપરા ૩૨.
ત્યાં એક જીવાત્મા છે, એક પ્રગટ અને બીજી અપ્રગટ.
ભક્તો રુદ્રો કૃપાવાંશ્ચ જંતુષ્વેવ હરવ્રતઃ ૩૨.
રુદ્ર ભક્ત અને દયાળુ છે, પ્રાણીઓમાં હરનું વ્રત પાળે છે.
જહિ નૈવાત્ર પશ્યામિ દોષં કંચન તે પ્રભો ૩૨.
હું અહીં તારા પર કોઈ ખોટ નથી જોતો, પ્રભુ, માર માટે સંકોચ ન રાખ.
હંતું ન કુરુતે બુદ્ધિં રુદ્રભક્ત ઇતિ સ્મરન્ ૩૨.
પણ એ રુદ્રભક્ત છે એ યાદ રાખીને, તેને મારી નાખવાનો વિચાર જ આવ્યો નહીં.
પ્રાહ ચૈવં સુદુર્બુદ્ધે હન્મિ ત્વાં પશ્ય મે બલમ્ હત્વા ત્વામદ્ય સર્વાંસ્તાંશ્છેત્સ્યે પશ્યાદ્ય મે બલમ્॥ ૩૨.
પછી તેણે એ મૂર્ખને કહ્યું: 'હવે હું તને મારી નાખીશ, મારી તાકાત જો! આજે તને મારીને, બધાને નાશ કરી નાખીશ, આજે મારી શક્તિ જોઈ લે.'
દૈત્યેંદ્ર તવ ચાસ્માભિઃ કિમહો શ્રૃણુ સત્યતામ્॥ ૩૨.
દૈત્યોના રાજા, હવે સાચું શું કરવું એ અમારી પાસેથી સાંભળ.
રથે ય એષ શર્વોઽયં હતેઽસ્મિન્સકલં હતમ્ ૩૨.
જે રથ પર બેઠો છે એ શર્વ છે; જો એ મરશે તો બધું જ નાશ પામશે.
અભિસૃત્ય સ જગ્રાહ રુદ્રસ્ય રથકૂબરમ્ ૩૨.
પછી એ દોડી ગયો અને રુદ્રના રથનું જૂતું પકડી લીધું.
રેસતૂ રોદસી તૂર્ણં મુમુહુશ્ચ મહર્ષયઃ ૩૨.
આકાશ અને ધરતી જોરથી ગુંજી ઉઠ્યા અને મહર્ષિઓ ગભરાઈ ગયા.
આસીચ્ચ નિશ્ચિતં તેષાં જિતમસ્માભિરિત્યુત ૩૨.
એ સમયે બધાને ખાતરી થઈ ગઈ કે, 'અમે તો હારી ગયા.'
ઉમયા સહ સંત્યક્ત્વા રથં વૃષભમાવહત્ ૩૨.
પછી ઉમા સાથે રથ છોડી, એ વૃષભ પર ચઢી ગયો.
તતસ્તં શતસિંહં ચ રથં રુદ્રેણ નિર્મિતમ્ ૩૨.
પછી રુદ્રે બનાવેલો એ શતસિંહ રથ ત્યાં દેખાયો.
શૂલપાશુપતાદીનિ સહસોપસ્થિતાનિ ચ ૩૨.
શૂળ, પાશુપત અને બીજા શસ્ત્રો અચાનક દેખાવા લાગ્યા.
તતઃ સ્વવંચિતં જ્ઞાત્વા રુદ્રેણાત્માનમીર્ષ્યયા ૩૨.
પછી રુદ્રે છેતર્યો એ જાણીને, એના મનમાં ઈર્ષા આવી.
તતો જનાર્દનોઽધાવચ્ચક્રમુદ્યમ્ય વેગતઃ ૩૨.
પછી જનાર્દન ઝડપથી ચક્ર ઉંચકીને દોડી આવ્યો.
ગદાં ધનેશ્વરઃ ક્રુદ્ધઃ પાશં ચ વરુણો નદન્ વાયુર્મહાંકુશં ઘોરં શક્તિં વહ્નિર્મહાપ્રભામ્॥ ૩૨.
ધનનીશ ગુસ્સામાં ગદા લઈને ઊભો રહ્યો, વરુણે ગર્જના સાથે પાશ પકડ્યો, વાયુએ ભયાનક મહાંકુશ અને અગ્નીએ તેજસ્વી શક્તિ ઉઠાવી.
નિર્ઋતિર્નિશિતં ખડ્ગં રુદ્રાઃ શૂલાનિ કોપિતાઃ ૩૨.
નિઋતિએ તીખી તલવાર પકડી, અને ગુસ્સે ભરેલા રુદ્રોએ શૂળ ઉઠાવ્યા.
વિશ્વેદેવાશ્ચ મુસલં ચંદ્રાર્કૌ સ્વપ્રભામપિ ૩૨.
વિશ્વદેવોએ મૂસળ પકડી લીધા, ચંદ્ર અને સૂર્યે પોતાનું તેજ ધારણ કર્યું.
હિમાદ્રિ પ્રમુખાશ્ચાપિ સમુદ્યમ્ય મહીધરાન્ ૩૨.
હિમાલય અને બીજા મહાન પર્વતોએ મોટા શિખરો ઉંચક્યા.
નિવૃત્તઃ સહસા પાર્થ મહાગજ ઇવોન્નદન્ ૩૨.
પછી, પાર્થ, એ અચાનક ગર્જના કરતાં મહાગજની જેમ પાછો વળી ગયો.
દંડં યમાદુપાદાય મૂર્ધ્ન્યાહત્ય ન્યપાતયત્ ૩૨.
યમરાજનો દંડ લઈને, તે માથા પર મારો કર્યો અને જમીન પર ફેંકી દીધો.
વરુણાત્પાશમાદાય તેન બદ્ધા ન્યપાતયત્ ૩૨.
વરુણનો ફાંસ પકડીને, તેને બાંધીને જમીન પર પાડી દીધો.
ફૂલ્કારૈરુદ્ધતં વહ્નિં શમયામાસ તારકઃ ૩૨.
તારકાએ ફૂંક મારવાથી ઉગ્ર અગ્નિને શાંત કરી દીધો.
શૂલૈરેવ તથા રુદ્રાઃ સાધ્યાશ્ચ ધનુષાર્દિતાઃ ૩૨.
એ જ રીતે, રુદ્રો અને સાધ્યોને તીરો અને ભાલાઓથી ઘાયલ કરવામાં આવ્યા.
રેણુનાચ્છાદ્ય ચંદ્રાર્કૌ વલ્મીકસ્થાવિવેક્ષિતૌ ૩૨.
ધૂળથી ચાંદ્ર અને સૂર્યને ઢાંકી દીધા, જેથી તે વાંદળી જેવી દેખાવા લાગી.
સવિષાશ્ચ કૃતા નાગા નિર્વિષાઃ પાદકુટ્ટનૈઃ ૩૨.
સર્પોને ઝેરવાળા બનાવ્યા અને જે ઝેર વગર હતા તેમને પગથી કચડી નાખ્યા.
એવં તદ્દેવસૈન્યં ચ હાહાભૂતમચેતનમ્ ૩૨.
આ રીતે, દેવતાઓની સેના હેરાન-પરેશાન થઈ, શૂન્ય અને બેભાન બની ગઈ.
તતશ્ચાંતર્દધે સદ્યઃ પ્રહસન્નિવ કેશવઃ ૩૨.
પછી, કેશવ અચાનક હસી પડ્યા હોય તેમ અદૃશ્ય થઈ ગયા.
અપશ્યંસ્તારકો વિષ્ણું પુનર્વૃષભવા હનમ્ ૩૨.
તારકાએ વિષ્ણુને નહીં જોયા, પણ ફરી વાછરડાવાળા વિનાશકને જોયો.
અચિરાંશુરિવાલક્ષ્યો લક્ષ્યોથ ભગવાન્હરિઃ ૩૨.
ભગવાન હરિ ક્ષણભર માટે પ્રકાશકિરણ જેવો દેખાયા, પછી નિશાન બન્યા.