વિંધ્યાદ્રિમિવ તં સ્કંદો ગૃહીત્વા તં વ્યતાડયત્ ૩૨.
સ્કંદે તેને વિંધ્ય પર્વત જેવો પકડીને, જોરથી આઘાત કર્યો.
મેને ચ દુર્જયં દૈત્યસ્તદા ષડ્વદનં રણે ૩૨.
પછી દૈત્યએ યુદ્ધમાં છમુખી દેવને અપરાજિત માન્યો.
તં ભીતમિવ ચાલક્ષ્ય દૈત્યવીરાશ્ચ કોટિશઃ ૩૨.
તેને ડરાયેલો જોઈ, લાખો દૈત્યવીરો એકઠા થયા.
ક્રુદ્ધસ્તેષુ તતઃ સ્કંદઃ શક્તિં ઘોરામથાદદે ૩૨.
પછી સ્કંદે ગુસ્સામાં આવી, ભયાનક શક્તિ ઉઠાવી.
ઉલ્કાજાલં મહાઘોરં પપાત વસુધાતલે ૩૨.
ભયાનક તારા વરસી પડ્યાં ધરતી પર.
તતઃ કોટ્યો વિનિષ્પેતુઃ શક્તીનાં ભર્તર્ષભ ૩૨.
પછી લાખો ભાલાં એકાએક બહાર નીકળી આવ્યા.
અષ્ટૌ પદ્માનિ દૈત્વાનાં દશકોટિશતાનિ ચ ૩૨.
આઠ કમળ જેવી દૈત્યોની પાંખો અને દસ કરોડ જૂથો પણ હતા.
હ્રંદોદરં ચ દૈત્યેંદ્રં નિખર્વૈર્દશભિર્વૃતમ્ ૩૨.
હ્રંદોદર નામનો દૈત્યરાજ દસ ભયાનક દુશ્મનો દ્વારા ઘેરાયેલો હતો.
કુમારાનુચરાઃ પાર્થ પૂરયંતો દિશો દશ ૩૨.
કુમારના સેવકો, હે પાર્થ, દસેય દિશાઓમાં ગૂંજી ઉઠ્યા.
પતાકયાવધૂતાશ્ચ હતાઃ કેચિત્સહસ્રશઃ ૩૨.
કેટલાંક ધ્વજાના ફફડાટથી હજારોના સંખ્યામાં માર્યા ગયા.
કેચિન્મયૂરપક્ષાભ્યાં ચરણાભ્યાં ચ સૂદિતાઃ ૩૨.
કેટલાંક મોરપાંખ અને પગથી પણ સંહારાયા.
પાર્ષદૈર્માતૃભિઃ સાર્ધં પદ્મશો નિહતાઃ પરે ૩૨.
બીજાઓ માતાઓ અને પાર્ષદો સાથે જૂથમાં માર્યા ગયા.
અભાગ્યૈરિવ લોકેષુ તારકઃ સ્કંદમાયયૌ ૩૨.
જેમ દુર્ભાગ્યશાળી જીવોમાં હોય તેમ, તારક સ્કંદ પાસે આવ્યો.
તયા મયૂરમાજઘ્ને મયૂરો વિમુખોઽભવત્ ૩૨.
તેણે એથી મોરને આઘાત કર્યો; મોર પાછો વળી ગયો.
દેવસેનાપતે શીઘ્રં શક્તિં મુંચ મહાસુરે ૩૨.
દેવસેનાપતિ, તું ઝડપથી એ મહાદૈત્ય પર ભાલો ફેંક.
ત્વયૈવ રુદ્રભક્તોઽયં જનાર્દન મમેરિતમ્ ૩૨.
હે જનાર્દન, આ રુદ્રનો ભક્ત છે અને મેં મોકલ્યો છે.
નારુદ્રઃ પૂજયેદ્રુદ્રં ભક્તરૂપસ્ય યો હરઃ ૩૨.
રુદ્ર પોતે રુદ્રની પૂજા કરતો નથી; હર તો ભક્તરૂપે છે.
તિરસ્કૃતા વિપ્રલબ્ધાઃ શપ્તાઃ ક્ષિપ્તાઃ પ્રપીડિતાઃ ૩૨.
તેઓ અવગણાયા, છેતરાયા, શાપિત, દૂર ફેંકાયા અને પીડાયા છે.
એષ ચેદ્ધંતિ તદ્ભદ્રં હન્યતામેષ માં રણે ૩૨.
જો એ મારી નાખે તો એ શુભ થાય; એ મને યુદ્ધમાં મારી નાખે.
નૈતત્તવોચિતં સ્કંદ રુદ્રભક્તો યથા શ્રૃણુ ૩૨.
હે સ્કંદ, રુદ્રભક્તને માટે આવું યોગ્ય નથી; સાંભળ.
એકા જીવાત્મિકા તત્ર પ્રત્યક્ષા ચ તથાપરા ૩૨.
ત્યાં એક જીવાત્મા છે, એક પ્રગટ અને બીજી અપ્રગટ.
ભક્તો રુદ્રો કૃપાવાંશ્ચ જંતુષ્વેવ હરવ્રતઃ ૩૨.
રુદ્ર ભક્ત અને દયાળુ છે, પ્રાણીઓમાં હરનું વ્રત પાળે છે.
જહિ નૈવાત્ર પશ્યામિ દોષં કંચન તે પ્રભો ૩૨.
હું અહીં તારા પર કોઈ ખોટ નથી જોતો, પ્રભુ, માર માટે સંકોચ ન રાખ.
હંતું ન કુરુતે બુદ્ધિં રુદ્રભક્ત ઇતિ સ્મરન્ ૩૨.
પણ એ રુદ્રભક્ત છે એ યાદ રાખીને, તેને મારી નાખવાનો વિચાર જ આવ્યો નહીં.
પ્રાહ ચૈવં સુદુર્બુદ્ધે હન્મિ ત્વાં પશ્ય મે બલમ્ હત્વા ત્વામદ્ય સર્વાંસ્તાંશ્છેત્સ્યે પશ્યાદ્ય મે બલમ્॥ ૩૨.
પછી તેણે એ મૂર્ખને કહ્યું: 'હવે હું તને મારી નાખીશ, મારી તાકાત જો! આજે તને મારીને, બધાને નાશ કરી નાખીશ, આજે મારી શક્તિ જોઈ લે.'
દૈત્યેંદ્ર તવ ચાસ્માભિઃ કિમહો શ્રૃણુ સત્યતામ્॥ ૩૨.
દૈત્યોના રાજા, હવે સાચું શું કરવું એ અમારી પાસેથી સાંભળ.
રથે ય એષ શર્વોઽયં હતેઽસ્મિન્સકલં હતમ્ ૩૨.
જે રથ પર બેઠો છે એ શર્વ છે; જો એ મરશે તો બધું જ નાશ પામશે.
અભિસૃત્ય સ જગ્રાહ રુદ્રસ્ય રથકૂબરમ્ ૩૨.
પછી એ દોડી ગયો અને રુદ્રના રથનું જૂતું પકડી લીધું.
રેસતૂ રોદસી તૂર્ણં મુમુહુશ્ચ મહર્ષયઃ ૩૨.
આકાશ અને ધરતી જોરથી ગુંજી ઉઠ્યા અને મહર્ષિઓ ગભરાઈ ગયા.
આસીચ્ચ નિશ્ચિતં તેષાં જિતમસ્માભિરિત્યુત ૩૨.
એ સમયે બધાને ખાતરી થઈ ગઈ કે, 'અમે તો હારી ગયા.'