અક્ષોભ્યામિવ તાં સેનાં દૃષ્ટ્વા સોઽચિંતયત્તદા ૩૧.
એવી અડગ સેના જોઈ, તે સમયે તેણે મનમાં વિચાર્યું.
ઇતિ ચિંતાપરો દૈત્યઃ શુશ્રાવ કટુકાક્ષરમ્ ૩૧.
એવી ચિંતામાં ગરકાવ દૈત્યે, કડક શબ્દો સાંભળ્યા.
જયાતુ લશક્તિદીધિતિપિંજરરુચારુણમંડલભુજોદ્ભાસિતદેવસૈન્ય પુરવનકુમુદકાનનવિકાસનેંદો કુમારનાથ જય દિતિકુલમહોદધિવડવાનલ મધુરરવમયૂરરવાસુરમુકુટકૂટકુટ્ટિતચરણનખાંકુર મહાસેન તારકવંશશુષ્કતૃમદાવાનલ યોગીશ્વરયॉ યોગિજનહૃદયગગનવિતતચિંતાસંતાનસંતમસનોદનખરકિરણકલ્પનખનિકરવિરાજિતચરણકમલ સ્કન્દ જય બાલ સપ્તવાસર ભુવનાવલિશોકસંદહન॥ ૩૧.
જય હો, શક્તિની કિરણ જેવો તેજસ્વી ભુજાવાળો દેવસેનાપતિ, શહેર અને વનના કમળોને ખીલે છે, દેવસેનાની ચાંદની જેવો, દૈત્યકુલના મહાસાગરમાં અગ્નિ જેવો, મયૂરના મધુર રવથી દૈત્યમુકુટના શિખરો તૂટી જાય છે, યોગીઓના હૃદયના આકાશમાંથી ચિંતાના અંધકારને દૂર કરનારા કમળપાદ, સાત દિવસના બાળ સ્કંદ, જે ભુવનોના દુઃખને દહન કરે છે—એ મહાસેનાને વિજય હો!
નમો નમસ્તેસ્તુ મનોરમાય નમોસ્તુ તે સાધુભયાપહાય ૩૧.
નમો નમો, મનોહર સ્વરૂપવાળા, તને વંદન; સજ્જનોના ભય દૂર કરનારા, તને વંદન.
શ્રુત્વૈતં સંસ્તવં દૈત્યઃ સંઘુષ્ટં દેવબંદિભિઃ ૩૨.
દૈત્યે દેવોના ભાટો દ્વારા થયેલી ગુંજતી સ્તુતિ સાંભળી—
શ્રુત્વા સ ક્લિન્નસર્વાંગો દ્વાઃસ્થં રાજા વચોઽબ્રવીત્ ૩૨.
આ સાંભળતાં, રાજાનું આખું શરીર ભીંજાઈ ગયું અને તેણે દ્વારપાળને કહ્યું.
તતસ્તે રાજવચનાત્કાલનેમિ મુખાગતાઃ ૩૨.
પછી, રાજાના આદેશથી, તેઓ કાલનેમિ પાસે પહોંચ્યા.
યૈઃ શત્રુસંભવા વાર્તા કાપિ ન શ્રીવિતસ્ત્વહમ્ હિતં મન્ત્રયતે રાજ્ઞસ્તેન મંત્રી નિગદ્યતે॥ ૩૨.
જેના પાસેથી શત્રુની કોઈ ખબર મળતી નથી, તેને હું સાચો મંત્રી માનતો નથી; જે રાજાને હિતની સલાહ આપે, તે જ મંત્રી કહેવાય છે.
કો જાનાતિ સુરાન્દીનાન્દૈત્યાનામિતિ નો મતિઃ॥ ૩૨.
દેવતાઓ કે દૈત્યોના મનમાં શું છે, એ કોણ જાણે? અમારું પણ એવું જ વિચાર છે.
મા વિષીદ મહારાજ વયં જેષ્યામહે સુરાન્ ૩૨.
મહારાજ, નિરાશ ન થાઓ; આપણે દેવતાઓને જરૂર હરાવશું.
સર્વમેતત્સુસાધ્યં ચ ભેરી સંતાડ્યતાં દૃઢમ્ ૩૨.
આ બધું સરળતાથી થઈ શકે છે; યુદ્ધની ઢોલને જોરથી વગાડો.
ભૃશં સંતાડિતા ભેરી કંપયામાસ સા જગત્ ૩૨.
ઢોલે જોરથી વાગતાં આખું જગત ધ્રુજી ઉઠ્યું.
નિમ્નગાભ્યઃ સમુદ્રેભ્યઃ પાતાલેભ્યોંઽબરાદપિ ૩૨.
નદીઓમાંથી, દરિયાઓમાંથી, પાતાળમાંથી અને આકાશમાંથી પણ—
કોટિકોટિસહસ્રૈસ્તુ પરાર્ધૈર્દશભિઃ શતૈઃ ૩૨.
દસ લાખ કરોડથી પણ અનેક ગણી વધુ સંખ્યામાં—
ચતુર્યોજનવિસ્તીર્ણે નાનાશ્ચર્યસમન્વિતે ૩૨.
ચાર યોજન જેટલી પહોળી અને અનેક અજાયબીઓથી ભરેલી ભૂમિમાં—
એતસ્મિન્નંતરે પાર્થ ક્રુદ્ધૈઃ સ્કન્દસ્ય પાર્ષદૈઃ ૩૨.
એ દરમ્યાન, પાર્થ, સ્કંદના સહાયકો ગુસ્સેથી ભરાઈ ગયા—
તતશ્ચચાલ વસુધા દેવી સવનકાનના ૩૨.
પછી ધરતી માતા, તેની વનરાજીઓ અને બગીચાઓ સાથે કંપાઈ ઉઠી—
તમોભૂતં જગચ્ચસીદ્ગૃધ્રૈર્વ્યાપ્તં નભોઽભવત્ ૩૨.
સંસાર અંધકારથી ઢંકાઈ ગયું અને આકાશ ગિધોથી ભરાઈ ગયું—
કાલનેમિમુખં પાર્થ અદૃશ્યત મહદ્બલમ્ ૩૨.
પાર્થ, કાલનેમિનું નેતૃત્વ કરતું મહાન સેનાબળ દેખાયું—
અભ્યદ્રવદ્રણે દેવાન્ભગવંતં ચ શંકરમ્ ૩૨.
તેઓ દેવતાઓ અને પુણ્યશાળી શંકર સામે યુદ્ધ કરવા દોડી ગયા—
પર્વતૈશ્ચ શતઘ્નીભિરાયસૈઃ પરિધૈરપિ ૩૨.
પર્વતો, શતઘ્ની યંત્રો અને લોખંડના દંડો વડે—
અસુરૈર્વધ્યમાને તુ પાવકૈરિવ કાનનમ્ ૩૨.
દૈત્યોએ જેમ જંગલ અગ્નિથી ભસ્મ થઈ જાય એમ વિનાશ કર્યો—
તે ભિન્નાસ્થિશિ રોદેહાઃ પ્રાદ્રવંત દિવૌકસઃ ૩૨.
જેઓના શરીર તૂટી ગયા, હાડકાં ચકનાચૂર થઈ ગયા, એવા સ્વર્ગવાસીઓ ભાગી ગયા—
અથ તદ્વિદ્રુતં સૈન્યં દૃષ્ટ્વાઃ પુરંદરઃ ૩૨.
પછી, એ સેના ભાગતી જોઈને, પુરંદર—
ભયં ત્યજત ભદ્રં વઃ શુરાઃ શસ્ત્રાણિ ગૃહ્ણત ૩૨.
ભય છોડો, તમારો કલ્યાણ થાય! વીરોએ, શસ્ત્રો ઉઠાવો—
એષ કાલાનલપ્રખ્યો મયૂરં સમુપસ્થિતઃ ૩૨.
આ, કાળાગ્નિ જેવો તેજસ્વી, મોરની પાસે આવી પહોંચ્યો છે—
શક્રસ્ય વચનં શ્રુત્વા સમાશ્વસ્તા દિવોકસઃ ૩૨.
શક્રના શબ્દો સાંભળી સ્વર્ગવાસીઓ નિશ્ચિંત થઈ ગયા—
કાલનેમિર્મહેન્દ્રેણ સંયુગે સમયુજ્યત ૩૨.
કાળનેમિ મહેન્દ્ર સાથે યુદ્ધ કરવા ઉતર્યો—
કુજંભો વિષ્ણુના ચૈવ તાવત્ય ક્ષૌહિણીવૃતઃ ૩૨.
કુજંભ, એવી જ મોટી સેના સાથે, વિષ્ણુ સાથે—
પ્રત્યયુધ્યંતં દૈત્યેંદ્રેઃ સાધ્યાશ્ચ વસુભિઃ સહ ૩૨.
સાધ્યોએ વસુઓ સાથે મળી દૈત્યરાજ સામે યુદ્ધ કર્યું—