રાક્ષસાશ્ચાન્યદેવાશ્ચ ગન્ધર્વા ભુજગાસ્તથા ૩૧.
રાક્ષસો, બીજા દેવતાઓ, ગાંધીર્વો અને સાપો પણ ત્યાં હાજર હતા.
નક્ષત્રાણિ ગ્રહાશ્ચૈવ જંગમં સ્થાવરં તથા ૩૧.
નક્ષત્રો, ગ્રહો અને ચાલતાં તથા સ્થિર બધા જીવ પણ ત્યાં હતાં.
સર્વેષાં પૃષ્ઠતશ્ચાસીત્તાર્ક્ષ્યસ્થો બુદ્ધિમાન્હરિઃ ૩૧.
બધાના પાછળ બુદ્ધિશાળી હરિ ગરુડ પર બેઠા હતા.
એવં સૈન્યસમોપેત ઉત્તરં તટમાગતઃ ૩૧.
આ રીતે આખું સેના સાથે તે ઉત્તર કાંઠે પહોંચી ગયો.
સ તારકપુરસ્યાપિ પશ્યનૃદ્ધિ મનુત્તમામ્ ૩૧.
ત્યારે તેણે તારકાપુરની અદ્વિતીય સમૃદ્ધિ જોયી.
સ્થિતઃ પશ્યન્સ શુશુભે મયૂરસ્થો ગુહસ્તદા ૩૧.
ત્યાં ઊભા રહીને, મયૂર પર બેઠેલા ગુહા તેજથી ઝગમગતા હતા અને જોઈ રહ્યાં હતા.
વીજ્યમાનશ્ચામરાભ્યાં વાય્વગ્રિભ્યાં મહાદ્યુતિઃ ૩૧.
મહાતેજસ્વી ગુહાને પવનથી હલનારી બે ચામરાથી પંખા કરવામાં આવતાં હતા.
તતઃ પ્રણમ્ય તં શક્રો દેવ મધ્યે વચોઽબ્રવીત્ ૩૧.
પછી શક્રે તેમને વંદન કરીને દેવતાઓની વચ્ચે આ રીતે કહ્યું.
યે ત્વાં કાલં ન જાનંતિ મર્ત્યા ગૃહરતા ઇવ ૩૧.
જે મરણધારી માણસો તને સમયરૂપે ઓળખતા નથી, તેઓ ઘરપ્રેમી ગૃહસ્થ જેવા છે.
વીરાણામુચિતં ત્વેતત્કીર્તિદં ચ મહાજને ૩૧.
આ કાર્ય વીર પુરુષોને યોગ્ય છે અને મહાન લોકોમાં કીર્તિ આપે છે.
મામાદિશ્યાસુરેન્દ્રાય પ્રાહિણોદ્દૌત્યયોગ્યકમ્ ૩૧.
તમે મને આદેશ આપીને અસુરોના રાજા પાસે યોગ્ય કાર્ય માટે મોકલ્યા.
પ્રાસાદે સ્ત્રીસહસ્રાણાં પ્રાવોચં મધ્યતોઽપ્યહમ્ ૩૧.
મહેલમાં હજારો સ્ત્રીઓ વચ્ચે હું મધ્યમાં બોલ્યો હતો.
યજ્જગદ્દલનાદાપ્તં કિલ્બિષં દાનવ ત્વયા ૩૧.
હે દાનવ, જગતના વિનાશથી જે પાપ મળ્યું છે, એ તારો છે.
શીઘ્રં નિઃસર પાપિષ્ઠ નિઃસરિષ્યસિ ચેન્ન હિ ૩૧.
હે અતિ પાપી, તું તરત બહાર નીકળી જા; નહિ તો તને બળજબરીથી કાઢી નાખવામાં આવશે.
ઇતિ શ્રુત્વા રૂક્ષવાચં ક્રુદ્ધઃ સ્ત્રીગણસંવૃતઃ ૩૧.
આવી કડવી વાતો સાંભળી, તે ગુસ્સે ભરાઈ ગયો અને સ્ત્રીઓની ભીડથી ઘેરાયો હતો.
વ્યાકુલસ્તત્ર વૃત્તાંતં કુમારાય ન્યવેદયમ્ ૩૧.
મનમાં ઉથલપાથલ થઈ, તેણે ત્યાંની ઘટનાઓ કુમારને કહી સંભળાવી.
નાલબ્ધ સંશ્રયઃ શક્રો વક્તુમેતદિહાર્હતિ ૩૧.
કોઈ આશરો ન મળતાં, ઇન્દ્રે અહીં આવું બોલવું યોગ્ય નથી.
એવં વિચિંત્ય ચોત્થાય ગવાક્ષં સોધ્યરોહત ૩૧.
આવું વિચારીને, તે ઊભો થયો અને જમખાનેથી ઉપર ચઢ્યો.
અપશ્યદ્દેવસૈન્યં સ દિવં ભૂમિં ચ સંવૃતમ્ ૩૧.
તેણે દેવસેનાને આકાશ અને ધરતી પર વ્યાપેલી જોઈ.
વિમાનૈશ્ચાદ્ભુતાકારૈઃ કિંનરોદ્ગીતનાદિતૈઃ ૩૧.
અદભુત વિમાનોથી, અને કિન્નરોના ગીતોથી ગૂંજતી હતી.
અક્ષોભ્યામિવ તાં સેનાં દૃષ્ટ્વા સોઽચિંતયત્તદા ૩૧.
એવી અડગ સેના જોઈ, તે સમયે તેણે મનમાં વિચાર્યું.
ઇતિ ચિંતાપરો દૈત્યઃ શુશ્રાવ કટુકાક્ષરમ્ ૩૧.
એવી ચિંતામાં ગરકાવ દૈત્યે, કડક શબ્દો સાંભળ્યા.
જયાતુ લશક્તિદીધિતિપિંજરરુચારુણમંડલભુજોદ્ભાસિતદેવસૈન્ય પુરવનકુમુદકાનનવિકાસનેંદો કુમારનાથ જય દિતિકુલમહોદધિવડવાનલ મધુરરવમયૂરરવાસુરમુકુટકૂટકુટ્ટિતચરણનખાંકુર મહાસેન તારકવંશશુષ્કતૃમદાવાનલ યોગીશ્વરયॉ યોગિજનહૃદયગગનવિતતચિંતાસંતાનસંતમસનોદનખરકિરણકલ્પનખનિકરવિરાજિતચરણકમલ સ્કન્દ જય બાલ સપ્તવાસર ભુવનાવલિશોકસંદહન॥ ૩૧.
નમો નમસ્તેસ્તુ મનોરમાય નમોસ્તુ તે સાધુભયાપહાય ૩૧.
નમો નમો, મનોહર સ્વરૂપવાળા, તને વંદન; સજ્જનોના ભય દૂર કરનારા, તને વંદન.
શ્રુત્વૈતં સંસ્તવં દૈત્યઃ સંઘુષ્ટં દેવબંદિભિઃ ૩૨.
દૈત્યે દેવોના ભાટો દ્વારા થયેલી ગુંજતી સ્તુતિ સાંભળી—
શ્રુત્વા સ ક્લિન્નસર્વાંગો દ્વાઃસ્થં રાજા વચોઽબ્રવીત્ ૩૨.
આ સાંભળતાં, રાજાનું આખું શરીર ભીંજાઈ ગયું અને તેણે દ્વારપાળને કહ્યું.
તતસ્તે રાજવચનાત્કાલનેમિ મુખાગતાઃ ૩૨.
પછી, રાજાના આદેશથી, તેઓ કાલનેમિ પાસે પહોંચ્યા.
યૈઃ શત્રુસંભવા વાર્તા કાપિ ન શ્રીવિતસ્ત્વહમ્ હિતં મન્ત્રયતે રાજ્ઞસ્તેન મંત્રી નિગદ્યતે॥ ૩૨.
જેના પાસેથી શત્રુની કોઈ ખબર મળતી નથી, તેને હું સાચો મંત્રી માનતો નથી; જે રાજાને હિતની સલાહ આપે, તે જ મંત્રી કહેવાય છે.
કો જાનાતિ સુરાન્દીનાન્દૈત્યાનામિતિ નો મતિઃ॥ ૩૨.
દેવતાઓ કે દૈત્યોના મનમાં શું છે, એ કોણ જાણે? અમારું પણ એવું જ વિચાર છે.
મા વિષીદ મહારાજ વયં જેષ્યામહે સુરાન્ ૩૨.
મહારાજ, નિરાશ ન થાઓ; આપણે દેવતાઓને જરૂર હરાવશું.
જય હો, શક્તિની કિરણ જેવો તેજસ્વી ભુજાવાળો દેવસેનાપતિ, શહેર અને વનના કમળોને ખીલે છે, દેવસેનાની ચાંદની જેવો, દૈત્યકુલના મહાસાગરમાં અગ્નિ જેવો, મયૂરના મધુર રવથી દૈત્યમુકુટના શિખરો તૂટી જાય છે, યોગીઓના હૃદયના આકાશમાંથી ચિંતાના અંધકારને દૂર કરનારા કમળપાદ, સાત દિવસના બાળ સ્કંદ, જે ભુવનોના દુઃખને દહન કરે છે—એ મહાસેનાને વિજય હો!