રમ્યે તત્ર મહાશૃંગે નાનાશ્ચર્યોપશોભિતે ૨૯.
ત્યાં એ સુંદર મહાન શિખર પર, અનેક અદ્ભુતોથી શોભાયમાન હતું.
તપસ્તેપે ગિરિસુતા પુત્રેણ પરિપાલિતા ૨૯.
પર્વતકન્યા પોતાના પુત્રના રક્ષણ હેઠળ તપ કરતી હતી.
સ્થંડિલસ્થા ચ હેમંતે નિરાહારા તતાપ સા ૨૯.
શિયાળામાં, એ નિર્વસ્ત્ર જમીન પર રહી, ઉપવાસ કરીને તપસ્યા કરતી રહી.
જ્ઞાત્વા ગતાં ગિરિસુતાં પિતુર્વૈરમનુસ્મરન્ ૨૯.
પર્વતકન્યા ચાલીને ગઈ તે જાણીને, એણે તેના પિતાની દુશ્મનાવટ યાદ કરી.
જિતે કિલાંધકે દૈત્યે ગિરિશેનામરદ્વિષિ ૨૯.
જ્યારે દેવોના શત્રુ અંધક દૈત્યને ગિરિશે પરાજય આપ્યો,
તમાગત્યાબ્રવીદ્બ્રહ્મા તપસા પરિતોષિતઃ ૨૯.
ત્યારે બ્રહ્મા, તેની તપસ્યાથી પ્રસન્ન થઈ, ત્યાં આવીને બોલ્યા.
બ્રહ્માણમાહ દૈત્યસ્તુ નિર્મૃત્યુત્વમહં વૃણે બ્રહ્મોવાચ ૨૯.
દૈત્યએ બ્રહ્માને કહ્યું: 'હું અમરત્વ માગું છું.' બ્રહ્માએ જવાબ આપ્યો:
યતસ્તતોઽપિ દૈત્યેંદ્ર મૃત્યુઃ પ્રાપ્યઃ શરીરિણા ૨૯.
દૈત્યરાજ, શરીર ધરાવનાર દરેકને મૃત્યુ અવશ્ય આવે છે.
રૂપસ્ય પરિવર્તો મે યદા સ્યાત્પદ્મસંભવ ૨૯.
હે કમલજ, જ્યારે મારું રૂપ બદલાય ત્યારે મને મૃત્યુ મળે.
ઇત્યુક્તસ્તં તથેત્યાહ તુષ્ટઃ કમલસંભવઃ ૨૯.
આ રીતે કહેતા, પ્રસન્ન થયેલા કમલજએ કહ્યું: 'તેમ જ થાઓ.'
આજગામ સ ચ સ્થાનં તદા ત્રિપુરઘાતિનઃ ૨૯.
પછી એ ત્રિપુરવિનાશકના નિવાસસ્થાને ગયો.
તં ચાસૌ વંચયિત્વા ચ આડિઃ સર્પશરીરભૃત્ ૨૯.
એ સરપના શરીર ધરાવતાં નેતાએ તેને છેતી કરી.
ભુજંગરૂપં સંત્યજ્ય બભૂવાથ મહાસુરઃ ૨૯.
પછી મહાદૈત્યએ સાપનું રૂપ છોડીને બીજું રૂપ ધારણ કર્યું.
કૃત્વોમાયાસ્તતો રૂપમપ્રતર્ક્યમનોહરમ્ ૨૯.
પછી એણે માયાથી એવું અણધાર્યુ અને મનમોહક રૂપ ધારણ કર્યું.
ચક્રે ભગાંતરે દૈત્યો દંતાન્વજ્રોપમાન્દૃઢાન્ ૨૯.
દૈત્યએ પોતાના મોઢામાં વજ્ર જેટલા મજબૂત દાંત બનાવી લીધા.
કૃત્વોમારૂપમેવં સ સ્થિતો દૈત્યો હરાંતિકે ૨૯.
એ રીતે ઉમાનું રૂપ ધારણ કરીને દૈત્ય હરાની સામે ઊભો રહ્યો.
મન્યમાનો ગિરિસુતાં સર્વૈ રવયવાંતરૈઃ ૨૯.
એ દરેક અંગમાં પોતાને પર્વતકન્યા સમજી બેઠો હતો.
યા ત્વં મદશયં જ્ઞાત્વા પ્રાપ્તેહ વરવર્ણિનિ ૨૯.
હે સુંદરવર્ણાવાળી, તારા મનમાં અહંકાર જાણીને, તું અહીં આવી છે.
પ્રાપ્તા પ્રસન્ના યા ત્વં માં યુક્તમેવંવિધં ત્વયિ ૨૯.
હે દેવી, તમે પ્રસન્ન મનથી મારા પાસે આવી છો, અને તમારો મારા પર એવો પ્રેમ છે, એ સાચું છે.
યાતાસ્મિ તપસશ્ચર્તું કાલીવાક્યાત્તવાતુલમ્ ૨૯.
હું તો હવે તારી વાત સાંભળી ને, તપ કરવા નીકળી પડી છું, હે પવન સમાન.
ઇત્યુક્તઃ શંકરઃ શંકાં કિંચિત્પ્રાપ્યવધારયત્ ૨૯.
આ રીતે કહેતાં શંકરજીને થોડું શંકા થયું અને તેઓ વિચારોમાં પડી ગયા.
અપ્રાપ્તકામા સંપ્રાપ્તા કિમેતત્સંશયો મમ ૨૯.
જેને ઇચ્છા મળી ન હતી, તેને હવે મળી ગઈ છે—તો મને આ શંકા કેમ થાય છે?
નાપશ્યદ્વામપાર્શ્વે તુ તસ્યાંકં પદ્મલક્ષણમ્ ૨૯.
પણ તેના ડાબા ભાગે, તેની ગોદમાં, કમળનું ચિહ્ન શંકરજીને દેખાયું નહીં.
બુદ્ધા તાં દાનવીં માયાં કિંચિત્પ્રહસિતાનનઃ ૨૯.
ત્યારે શંકરજી સમજી ગયા કે એ દાનવી છે, અને થોડું હસ્યા.
સ રુદન્ભૈરવાન્રાવાનવસાદં ગતોઽસુરઃ ૨૯.
એ અસુર દુઃખથી રડવા લાગ્યો અને ભયાનક ચીસો પાડી.
હતે ચ મારુતેનાશુગામિના નગદેવતા ૨૯.
પવનદેવે ઝડપથી તેને માર્યો ત્યારે, પર્વતદેવી—
શ્રુત્વા વાયુમુખાદ્દેવી ક્રોધરક્તાતિલોચના ૨૯.
પવનના મોઢેથી સાંભળતાં જ દેવીના આંખો ક્રોધથી લાલ થઈ ગઈ.
માતરં માં પરિત્યજ્ય યસ્માત્ત્વં સ્નેહવિહ્વલામ્ ૨૯.
તમે મને, તમારી માતાને, જે પ્રેમથી ભરપૂર હતી, એવી સ્થિતિમાં છોડી દીધી—
તસ્માત્તે પરુષા રૂક્ષા જડા હૃદય વર્જિતા ૨૯.
એથી, હવે તારા શબ્દો કઠોર, ખડપા, મૂર્ખ અને હૃદય વિહોણા છે.
એવમુત્સૃષ્ટશાપાયા ગિરિપુત્ર્યાસ્ત્વનંતરમ્ ૨૯.
આ રીતે, પર્વતકન્યાએ શાપ આપ્યા પછી—