નાહં મુષ્ણામિ નયને નેત્રહંતા ભવાન્ભવ ૨૭.
હું ક્યારેય આંખો નષ્ટ કરતી નથી; તું જ, હે ભવ, આંખનો વિનાશક છે.
મૂર્ધ્નિ શૂલં જનયસે સ્વૈર્દોષૈર્મામદિક્ષિપન્ ૨૭.
તારી પોતાની ભૂલને મારા પર નાખીને, તું માથા પર ત્રિશૂળ ધારણ કરે છે.
યાસ્યામ્યહં પરિત્યક્તુમાત્માનં તપસા ગિરિમ્ ૨૭.
હું તને છોડીને તપ માટે પર્વત પર જઇશ.
નિશમ્ય તસ્યા વચનં કોપતીક્ષ્ણાક્ષરં ભવઃ ૨૭.
તેના ગુસ્સાવાળા કઠોર શબ્દો સાંભળીને ભવ—
ન તત્ત્વજ્ઞાસિ ગિરિજે નાહં નિંદાપરસ્તવ ૨૭.
હે ગિરિજે, તું હજી સાચી વાત જાણતી નથી; હું તારી નિંદા કરતો નથી.
વિકલ્પઃ સ્વચ્છચિત્તેતિ ગિરિજૈષા મમ પ્રિયા ૨૭.
હે ગિરિજે, તારો મન શુદ્ધ છે એટલે તારા મનમાં શંકા આવે છે, અને એ જ કારણે તું મને પ્રિય છે.
અસ્માદૃશાનાં કૃષ્ણાંગિ પ્રવર્તંતેઽન્યથા ગિરઃ ૨૭.
હે શ્યામાંગી, આપણા જેવા લોકોના બોલ કયારેક અલગ રીતે પણ સમજાય છે.
નર્મવાદી ભવિષ્યામિ જહિ કોપં સુચિસ્મિતે ૨૭.
હે સુસ્મિતે, હવે હું રમૂજી રીતે બોલીશ; તું ગુસ્સો છોડી દે.
દીનેનાપ્યપમાનેન નિંદિતા નમિ વિક્રિયામ્ ૨૭.
મને કોઈ નાદાર માણસે અપમાન આપ્યું હોય તો પણ હું કદી મનમાં ફેરફાર કરતો નથી.
ઇત્યનેકૈશ્ચાટુવાક્યૈઃ સૂક્તૈર્દેવેન બોધિતા ૨૭.
આ રીતે દેવતાએ અનેક મીઠા અને સુખદ શબ્દોથી તેને સમજાવવાનો પ્રયાસ કર્યો.
અવષ્ટબ્ધાવથ ક્ષિપ્ત્વા પાદૌ શંકરપાણિના ૨૭.
પછી શંકરે હાથથી તેને મજબૂતીથી પકડીને તેના પગે પડી ગયો.
તસ્યાં વ્રજન્ત્યાં કોપેન પુનરાહ પુરાંતકઃ ૨૭.
ત્યારે જ્યારે તે ગુસ્સામાં ચાલતી હતી, શહેર વિનાશક શિવે ફરી બોલ્યા.
હિમાચલસ્ય શ્રૃંગૈસ્તૈર્મેઘમાલાકુલૈર્મનઃ ૨૭.
હિમાચલના વાદળોથી ઘેરાયેલા શિખરોને જોઈને મારું મન વ્યાકુળ થઈ ગયું છે.
કાઠિન્યં કષ્ટમસ્મિંસ્તે વનેભ્યો બહુધા ગતમ્ ૨૭.
તારા અંદર જે કઠોરતા અને કઠિનતા છે, એ બધું અનેક રીતે એ જંગલોમાંથી આવ્યું છે.
સંક્રાંતં સર્વમેવૈતત્તવ દેવી હિમાચલાત્ ૨૭.
હે દેવી, આ બધું તને હિમાચલથી જ મળ્યું છે.
કોપકંપિતધૂમ્રાસ્યા પ્રસ્ફુરદ્દશનચ્છદા ૨૭.
તે ગુસ્સાથી કપાતા હોઠો, ધૂંધળું મુખ અને દાંત દેખાડતી હતી.
તવાપિ દુષ્ટસંપર્કાત્સંક્રાંતં સર્વમેવહિ ૨૭.
હા, તને પણ ખરાબ સંગતથી આ બધું મળ્યું છે.
હૃત્કાલુષ્યં શશાંકાત્તે દુર્બોધત્વં વૃષાદપિ ૨૭.
ચંદ્રમાંથી તારે મનની અશુદ્ધિ લીધી છે અને વૃષભમાંથી સમજવાની અસમર્થતા.
શ્મશાનવાસ આસીસ્ત્વં નગ્નત્વાન્ન તવ ત્રપા ૨૭.
તમે શ્મશાનમાં રહેલા છો; નગ્નતાને કારણે તને કોઈ શરમ નથી.
વ્રજંતી ગિરિજાઽપશ્યત્સખીં માતુર્મહાપ્રભામ્ ૨૮.
જ્યારે ગિરિજા જતી હતી, ત્યારે તેણે પોતાની માતાની શક્તિશાળી સાથીને જોયી.
સાપિ દૃષ્ટ્વા ગિરિસુતાં સ્નેહવિક્લવમાનસા ૨૮.
અને જ્યારે તે ગિરિ સુતાને જોઈ, ત્યારે પ્રેમથી તેનું મન ભીની ગયું.
સા ચાસ્યૈ સર્વમાચખ્યૌ શંકરાત્કોપકારણમ્ ૨૮.
પછી તેણે ગિરિજા ને શંકર પર ગુસ્સો આવ્યો તેનો આખો કારણ કહી દીધું.
નિત્યં શૈલાધિરાજસ્ય દેવતા ત્વમનિંદિતે ૨૮.
હે નિર્દોષે, તું હંમેશા પર્વતરાજની દેવી છે.
તદહં સંપ્રવક્ષ્યામિ યદ્વિધેયં તવાધુના ૨૮.
હવે હું તને કહું છું કે તારે શું કરવું જોઈએ.
ત્વયાખ્યેયં મમ શુબે યુક્તં પશ્ચાત્કરોમ્યહમ્ ૨૮.
હે શુભે, તું મને કહેજે, પછી હું યોગ્ય તે કરીશ.
રમ્યે તત્ર મહાશૃંગે નાનાશ્ચર્યોપશોભિતે ૨૮.
ત્યાં એ સુંદર મહાન શિખરે, અનેક અદ્ભુતોથી શોભાયમાન હતું.
તપસ્તેપે ગિરિસુતા પુત્રેણ પરિપાલિતા ૨૮.
પર્વતપુત્રીએ પોતાના પુત્રના રક્ષણ હેઠળ તપ કર્યું.
યથા ન કાચિત્પ્રવિશેદ્યોષિદત્ર હરાંતિકે ૨૮.
હરાના નજીક અહીં કોઈ સ્ત્રી પ્રવેશ ન કરે એ માટે.
શીઘ્રમેવ કરિષ્યામિ તતો યુક્તમનંતરમ્ ૨૮.
હું આ કામ ઝડપથી કરીશ અને પછી તરત યોગ્ય તે કરીશ.
માતુરાજ્ઞા સુતો હ્લાદ પ્લાવિતાંગો ગતજ્વરઃ ૨૮.
પુત્રએ માતાની આજ્ઞા આનંદથી, આનંદિત દેહે અને રોગમુક્ત થઈ પાળી.