નાનાશ્ચર્યગુણાધારઃ પ્રતીહારો મતોંઽબિકે દેવ્યુવાચ ૨૭.
એ અનેક અદભૂત ગુણોથી ભરેલો છે, અને તેનું નામ પ્રતિહારા છે, હે અંબિકા.
કદાહમીદૃશં પુત્રં લપ્સ્યામ્યાનંદદાયકમ્ શર્વ ઉવાચ ૨૭.
ક્યારે હું એવો પુત્ર પામીશ, જે આનંદ આપનાર હોય? દેવીએ પૂછ્યું. શર્વએ કહ્યું:
ઇત્યુક્તા વિજયાં પ્રાહ શીઘ્રમાનય વીરકમ્ ૨૭.
એ રીતે કહ્યું પછી વિજયાએ કહ્યું, 'ઝલદી વીરકને લાવો.'
એહિ વીરક તે દેવી ગિરિજા તોષિતા શુભા ૨૭.
'આવો, વીરક, ગિરિજાદેવી, શુભ અને પ્રસન્ન છે, તારા પર ખુશ છે.'
ઇત્યુક્તઃ સંભ્રમયુતો મુખં સંમાર્જ્ય પાણિના ૨૭.
એ રીતે બોલાતા, ઉત્સાહથી ભરાઈને, તેણે પોતાના હાથથી ચહેરું સાફ કર્યું.
તં દૃષ્ટ્વા ગિરિજા પ્રાહ ગિરામધુરવર્ણયા ૨૭.
તેને જોઈને ગિરિજાએ મધુર શબ્દોમાં વાત કરી.
ઇત્યુક્તો દંડવદ્દેવીં પ્રણમ્યાવસ્થિતઃ પુરઃ ૨૭.
આ રીતે કહેતાં, તેણે દેવીને દંડવત્ પ્રણામ કર્યો અને તેમના સામે ઊભો રહ્યો.
ચુચુંબ ચ કપોલે તં ગાત્રાણિ ચ પ્રમાર્જયત્ ૨૭.
દેવીએ તેના કપાળ પર ચુંબન કર્યું અને પ્રેમથી તેના અંગો પાંછ્યા.
એવં સંકલ્પ્ય તં પુત્રં લાલયિત્વા ઉમાચિરમ્ ૨૭.
ઉમાએ મનમાં વિચાર કરીને પોતાના પુત્રને થોડો સમય લાડથી રમાડ્યો.
તતશ્ચિક્રીડ મધ્યે સ ગણાનાં પાર્વતીસુતઃ ૨૭.
પછી પાર્વતીપુત્ર પોતાના મિત્રો વચ્ચે આનંદથી રમવા લાગ્યો.
પ્રણમ્ય સર્વભૂતાનિ પ્રાર્થયામ્યસ્મિ દુષ્કરમ્ ૨૭.
હું બધા જીવોને પ્રણામ કરીને દુર્લભ એવી વસ્તુ માગું છું.
ક્રીડિતું વીરકે યાતે તતો દેવી ચ પાર્વતી ૨૭.
જ્યારે નાનકડો વીર રમવા ગયો, ત્યારે દેવી પાર્વતી—
તતો ગિરિસુતાકણ્ઠે ક્ષિપ્તબાહુર્મહેશ્વરઃ ૨૭.
પછી મહાદેવએ પર્વતકન્યાના ગળામાં હાથ નાખ્યો—
સ હિ ગૌરતનુઃ શર્વો વિશેષાચ્છશિશોભિતઃ ૨૭.
ગૌરવર્ણ શરીરવાળા શરવે ચાંદનીથી વિશેષ તેજ પામ્યું.
શરીરે મમ તન્વંગી સિતે ભાસ્યસિતદ્યુતિઃ ૨૭.
પાતળી કમરવાળી, મારા શરીરે તારી ધોળી કાંતિ ઝળહળી રહી છે.
ચંદ્રજ્યોત્સ્નાભિસંપૃક્તા તામસી રજની યથા ૨૭.
જેમ ચાંદનીની કિરણોથી કાળી રાત ઉજળી જાય છે, તેમ મારું રૂપ પણ તેજથી ભરી ગયું છે.
ઇત્યુક્તા ગિરિજા તેન કણ્ઠં શર્વાદ્વિમુચ્ય સા ૨૭.
શરવે આવું કહેતાં, ગિરિજાએ તેનો ગળો છોડી દીધો.
સ્વકૃતેન જનઃ સર્વો જનેન પરિભૂયતે ૨૭.
દરેક માણસ પોતાના કર્મથી જ બીજાઓ દ્વારા અવગણવામાં આવે છે.
તપોભિર્દીપ્તચરિતૈર્યત્ત્વાં પ્રાર્થિતવત્યહમ્ ૨૭.
તપ અને સારા કર્મોથી મેં તને મેળવવાનો પ્રયાસ કર્યો છે.
નૈવાહં કુટિલા શર્વ વિષમા ન ચ ધૂર્જટે ૨૭.
હું વાંકડી નથી, શરવે, અને ન તો હું કઠોર છું, હે ધૂર્જટિ.
નાહં મુષ્ણામિ નયને નેત્રહંતા ભવાન્ભવ ૨૭.
હું ક્યારેય આંખો નષ્ટ કરતી નથી; તું જ, હે ભવ, આંખનો વિનાશક છે.
મૂર્ધ્નિ શૂલં જનયસે સ્વૈર્દોષૈર્મામદિક્ષિપન્ ૨૭.
તારી પોતાની ભૂલને મારા પર નાખીને, તું માથા પર ત્રિશૂળ ધારણ કરે છે.
યાસ્યામ્યહં પરિત્યક્તુમાત્માનં તપસા ગિરિમ્ ૨૭.
હું તને છોડીને તપ માટે પર્વત પર જઇશ.
નિશમ્ય તસ્યા વચનં કોપતીક્ષ્ણાક્ષરં ભવઃ ૨૭.
તેના ગુસ્સાવાળા કઠોર શબ્દો સાંભળીને ભવ—
ન તત્ત્વજ્ઞાસિ ગિરિજે નાહં નિંદાપરસ્તવ ૨૭.
હે ગિરિજે, તું હજી સાચી વાત જાણતી નથી; હું તારી નિંદા કરતો નથી.
વિકલ્પઃ સ્વચ્છચિત્તેતિ ગિરિજૈષા મમ પ્રિયા ૨૭.
હે ગિરિજે, તારો મન શુદ્ધ છે એટલે તારા મનમાં શંકા આવે છે, અને એ જ કારણે તું મને પ્રિય છે.
અસ્માદૃશાનાં કૃષ્ણાંગિ પ્રવર્તંતેઽન્યથા ગિરઃ ૨૭.
હે શ્યામાંગી, આપણા જેવા લોકોના બોલ કયારેક અલગ રીતે પણ સમજાય છે.
નર્મવાદી ભવિષ્યામિ જહિ કોપં સુચિસ્મિતે ૨૭.
હે સુસ્મિતે, હવે હું રમૂજી રીતે બોલીશ; તું ગુસ્સો છોડી દે.
દીનેનાપ્યપમાનેન નિંદિતા નમિ વિક્રિયામ્ ૨૭.
મને કોઈ નાદાર માણસે અપમાન આપ્યું હોય તો પણ હું કદી મનમાં ફેરફાર કરતો નથી.
ઇત્યનેકૈશ્ચાટુવાક્યૈઃ સૂક્તૈર્દેવેન બોધિતા ૨૭.
આ રીતે દેવતાએ અનેક મીઠા અને સુખદ શબ્દોથી તેને સમજાવવાનો પ્રયાસ કર્યો.