વિચિત્રવાહનાશ્ચૈવ નાનાયુધધરાસ્તથા ૨૭.
કેટલાક અજાણી વાહન પર બેઠા હતા, અને કેટલાક વિવિધ પ્રકારના હથિયારો ધરાવતા હતા.
તાન્દૃષ્ટ્વા પાર્વતી પ્રાહ કતિસંખ્યાભિધાસ્ત્વમી॥ ૨૭.
આ બધાને જોઈને પાર્વતીએ પૂછ્યું, 'એ લોકોની સંખ્યા અને નામ શું છે?'
અસંખ્યે યાસ્ત્વમી દેવી અસંખ્યેયાભિધાસ્તથા ૨૭.
હે દેવી, એ બધા ગણતરીથી બહાર છે, અને તેમના નામ પણ અનગણ્યા છે.
સિદ્ધક્ષેત્રેષુ રથ્યાસુ જીર્ણોદ્યાનેષુ વેશ્મસુ ૨૭.
સિદ્ધો રહેતા સ્થળો, રસ્તાઓ, જૂના બગીચા અને ઘરોમાં,
એતે વિશતિ મુદિતા નાનાહારવિહારિણઃ મદાહારાઃ સર્વભક્ષ્યાસ્તથાન્યે ચાપ્યભોજનાઃ॥ ૨૭.
એ બધા આનંદથી પ્રવેશ કરે છે અને વિવિધ ખોરાકમાં મસ્ત રહે છે; કેટલાક તો બધું ખાઈને મસ્ત રહે છે, જ્યારે કેટલાક કંઈ પણ નથી ખાતા.
ગીતનૃત્યોપહારાશ્ચ નાનાવાદ્યરવપ્રિયાઃ ૨૭.
એ લોકો ગીત, નૃત્ય, ભેટ અને વિવિધ વાદ્યના અવાજમાં આનંદ પામે છે.
મનઃશિલેન કલ્કેન ય એષ ચ્છુરિતાનનઃ ૨૭.
આ જેનું ચહેરું લાલ રંગ અને લાવણથી રંગાયેલું છે,
આકર્ણ્યાકર્ણ્ય તે દેવ ગણૈર્ગીતાન્મહાગુણાન્ ૨૭.
હે દેવ, તારા ગુણોની મહિમા ગાયન કરતા ગણાઓના ગીતો વારંવાર સાંભળીને,
સદાશિવશિવેત્યેવં વિહ્વલો વક્તિ યો મુહુઃ ૨૭.
એ સતત ઉલ્લાસભેર 'સદાશિવ! શિવ!' એમ જ બોલે છે.
એનં વિજ્ઞાતુમિચ્છામિ કિંનામાસૌ ગણસ્તવ શ્રીશંકર ઉવાચ ૨૭.
હું જાણવું ઈચ્છું છું કે આ તારો કયો ગણ છે અને તેનું નામ શું છે, હે શ્રી શંકર.
નાનાશ્ચર્યગુણાધારઃ પ્રતીહારો મતોંઽબિકે દેવ્યુવાચ ૨૭.
એ અનેક અદભૂત ગુણોથી ભરેલો છે, અને તેનું નામ પ્રતિહારા છે, હે અંબિકા.
કદાહમીદૃશં પુત્રં લપ્સ્યામ્યાનંદદાયકમ્ શર્વ ઉવાચ ૨૭.
ક્યારે હું એવો પુત્ર પામીશ, જે આનંદ આપનાર હોય? દેવીએ પૂછ્યું. શર્વએ કહ્યું:
ઇત્યુક્તા વિજયાં પ્રાહ શીઘ્રમાનય વીરકમ્ ૨૭.
એ રીતે કહ્યું પછી વિજયાએ કહ્યું, 'ઝલદી વીરકને લાવો.'
એહિ વીરક તે દેવી ગિરિજા તોષિતા શુભા ૨૭.
'આવો, વીરક, ગિરિજાદેવી, શુભ અને પ્રસન્ન છે, તારા પર ખુશ છે.'
ઇત્યુક્તઃ સંભ્રમયુતો મુખં સંમાર્જ્ય પાણિના ૨૭.
એ રીતે બોલાતા, ઉત્સાહથી ભરાઈને, તેણે પોતાના હાથથી ચહેરું સાફ કર્યું.
તં દૃષ્ટ્વા ગિરિજા પ્રાહ ગિરામધુરવર્ણયા ૨૭.
તેને જોઈને ગિરિજાએ મધુર શબ્દોમાં વાત કરી.
ઇત્યુક્તો દંડવદ્દેવીં પ્રણમ્યાવસ્થિતઃ પુરઃ ૨૭.
આ રીતે કહેતાં, તેણે દેવીને દંડવત્ પ્રણામ કર્યો અને તેમના સામે ઊભો રહ્યો.
ચુચુંબ ચ કપોલે તં ગાત્રાણિ ચ પ્રમાર્જયત્ ૨૭.
દેવીએ તેના કપાળ પર ચુંબન કર્યું અને પ્રેમથી તેના અંગો પાંછ્યા.
એવં સંકલ્પ્ય તં પુત્રં લાલયિત્વા ઉમાચિરમ્ ૨૭.
ઉમાએ મનમાં વિચાર કરીને પોતાના પુત્રને થોડો સમય લાડથી રમાડ્યો.
તતશ્ચિક્રીડ મધ્યે સ ગણાનાં પાર્વતીસુતઃ ૨૭.
પછી પાર્વતીપુત્ર પોતાના મિત્રો વચ્ચે આનંદથી રમવા લાગ્યો.
પ્રણમ્ય સર્વભૂતાનિ પ્રાર્થયામ્યસ્મિ દુષ્કરમ્ ૨૭.
હું બધા જીવોને પ્રણામ કરીને દુર્લભ એવી વસ્તુ માગું છું.
ક્રીડિતું વીરકે યાતે તતો દેવી ચ પાર્વતી ૨૭.
જ્યારે નાનકડો વીર રમવા ગયો, ત્યારે દેવી પાર્વતી—
તતો ગિરિસુતાકણ્ઠે ક્ષિપ્તબાહુર્મહેશ્વરઃ ૨૭.
પછી મહાદેવએ પર્વતકન્યાના ગળામાં હાથ નાખ્યો—
સ હિ ગૌરતનુઃ શર્વો વિશેષાચ્છશિશોભિતઃ ૨૭.
ગૌરવર્ણ શરીરવાળા શરવે ચાંદનીથી વિશેષ તેજ પામ્યું.
શરીરે મમ તન્વંગી સિતે ભાસ્યસિતદ્યુતિઃ ૨૭.
પાતળી કમરવાળી, મારા શરીરે તારી ધોળી કાંતિ ઝળહળી રહી છે.
ચંદ્રજ્યોત્સ્નાભિસંપૃક્તા તામસી રજની યથા ૨૭.
જેમ ચાંદનીની કિરણોથી કાળી રાત ઉજળી જાય છે, તેમ મારું રૂપ પણ તેજથી ભરી ગયું છે.
ઇત્યુક્તા ગિરિજા તેન કણ્ઠં શર્વાદ્વિમુચ્ય સા ૨૭.
શરવે આવું કહેતાં, ગિરિજાએ તેનો ગળો છોડી દીધો.
સ્વકૃતેન જનઃ સર્વો જનેન પરિભૂયતે ૨૭.
દરેક માણસ પોતાના કર્મથી જ બીજાઓ દ્વારા અવગણવામાં આવે છે.
તપોભિર્દીપ્તચરિતૈર્યત્ત્વાં પ્રાર્થિતવત્યહમ્ ૨૭.
તપ અને સારા કર્મોથી મેં તને મેળવવાનો પ્રયાસ કર્યો છે.
નૈવાહં કુટિલા શર્વ વિષમા ન ચ ધૂર્જટે ૨૭.
હું વાંકડી નથી, શરવે, અને ન તો હું કઠોર છું, હે ધૂર્જટિ.