ક્રીડામયૂરૈર્હસૈશ્ચ શ્રુતૈશ્ચૈવાભિનાદિતે ૨૭.
જ્યાં રમતાં મોરો, હાસ્ય અને મઝાની અવાજો સંભળાતી હતી,
તત્ર પુણ્યકથાભિશ્ચ ક્રીડતો રુભયોસ્તયોઃ ૨૭.
ત્યાં બંને પુણ્યકથાઓ સાથે રમતા હતા.
તં શ્રુત્વા કૌતુકાદ્દેવી કિમેતદિતિ શંકરમ્ ૨૭.
આ સાંભળી દેવીને નવાઈ લાગી અને તેમણે શંકરને પૂછ્યું: 'આ શું છે?'
તામાહ દેવીં ગિરિશો દૃષ્ટપૂર્વાસ્તુ તે ત્વયા ૨૭.
પર્વતોના સ્વામીએ દેવીને કહ્યું: 'તમે તેમને પહેલાં જોઈ ચૂક્યા છો.'
તપસા બ્રહ્મચર્યેણ ક્લેશેન ક્ષેત્રસાધનૈઃ ૨૭.
તપ, બ્રહ્મચર્ય, કષ્ટ અને ખેતરની મહેનતથી,
મત્સમીપમનુપ્રાપ્તા મમ લોકં વરાનને ૨૭.
એ લોકો, સુંદર ચહેરાવાળી, મારા પાસે આવ્યા છે અને મારા લોકને પામ્યા છે.
વિનૈતાન્નૈવ મે પ્રીતિર્નૈભિર્વિરહિતો રમે ૨૭.
એ વિના મને આનંદ નથી, અને એમના વિના હું ખુશી અનુભવી શકતો નથી.
ઇત્યુક્તા વિસ્મિતા દેવી દદૃશે તાન્ગવાક્ષકે ૨૭.
આ રીતે કહેતાં, આશ્ચર્યચકિત દેવીએ તેમને જાળખીમાંથી જોયા.
કેચિત્કૃશા હ્રસ્વદીર્ઘાઃ કેચિત્સ્થૂલમહોદરાઃ ૨૭.
કેટલાક પાતળા હતા, કેટલાક ટૂંકા કે લાંબા હતા; કેટલાકના શરીર મોટા હતા, તો કેટલાકના પેટ પણ વિશાળ હતા.
વ્યાઘ્રચર્મપરીધાના નગ્ના જ્વાલામુખાઃ પરે ૨૭.
કેટલાક વાઘની ચામડી પહેરીને હતા, કેટલાક સંપૂર્ણ નિર્વસ્ત્ર હતા, અને કેટલાકના ચહેરા જ્વાળાની જેમ તેજસ્વી હતા.
વિચિત્રવાહનાશ્ચૈવ નાનાયુધધરાસ્તથા ૨૭.
કેટલાક અજાણી વાહન પર બેઠા હતા, અને કેટલાક વિવિધ પ્રકારના હથિયારો ધરાવતા હતા.
તાન્દૃષ્ટ્વા પાર્વતી પ્રાહ કતિસંખ્યાભિધાસ્ત્વમી॥ ૨૭.
આ બધાને જોઈને પાર્વતીએ પૂછ્યું, 'એ લોકોની સંખ્યા અને નામ શું છે?'
અસંખ્યે યાસ્ત્વમી દેવી અસંખ્યેયાભિધાસ્તથા ૨૭.
હે દેવી, એ બધા ગણતરીથી બહાર છે, અને તેમના નામ પણ અનગણ્યા છે.
સિદ્ધક્ષેત્રેષુ રથ્યાસુ જીર્ણોદ્યાનેષુ વેશ્મસુ ૨૭.
સિદ્ધો રહેતા સ્થળો, રસ્તાઓ, જૂના બગીચા અને ઘરોમાં,
એતે વિશતિ મુદિતા નાનાહારવિહારિણઃ મદાહારાઃ સર્વભક્ષ્યાસ્તથાન્યે ચાપ્યભોજનાઃ॥ ૨૭.
એ બધા આનંદથી પ્રવેશ કરે છે અને વિવિધ ખોરાકમાં મસ્ત રહે છે; કેટલાક તો બધું ખાઈને મસ્ત રહે છે, જ્યારે કેટલાક કંઈ પણ નથી ખાતા.
ગીતનૃત્યોપહારાશ્ચ નાનાવાદ્યરવપ્રિયાઃ ૨૭.
એ લોકો ગીત, નૃત્ય, ભેટ અને વિવિધ વાદ્યના અવાજમાં આનંદ પામે છે.
મનઃશિલેન કલ્કેન ય એષ ચ્છુરિતાનનઃ ૨૭.
આ જેનું ચહેરું લાલ રંગ અને લાવણથી રંગાયેલું છે,
આકર્ણ્યાકર્ણ્ય તે દેવ ગણૈર્ગીતાન્મહાગુણાન્ ૨૭.
હે દેવ, તારા ગુણોની મહિમા ગાયન કરતા ગણાઓના ગીતો વારંવાર સાંભળીને,
સદાશિવશિવેત્યેવં વિહ્વલો વક્તિ યો મુહુઃ ૨૭.
એ સતત ઉલ્લાસભેર 'સદાશિવ! શિવ!' એમ જ બોલે છે.
એનં વિજ્ઞાતુમિચ્છામિ કિંનામાસૌ ગણસ્તવ શ્રીશંકર ઉવાચ ૨૭.
હું જાણવું ઈચ્છું છું કે આ તારો કયો ગણ છે અને તેનું નામ શું છે, હે શ્રી શંકર.
નાનાશ્ચર્યગુણાધારઃ પ્રતીહારો મતોંઽબિકે દેવ્યુવાચ ૨૭.
એ અનેક અદભૂત ગુણોથી ભરેલો છે, અને તેનું નામ પ્રતિહારા છે, હે અંબિકા.
કદાહમીદૃશં પુત્રં લપ્સ્યામ્યાનંદદાયકમ્ શર્વ ઉવાચ ૨૭.
ક્યારે હું એવો પુત્ર પામીશ, જે આનંદ આપનાર હોય? દેવીએ પૂછ્યું. શર્વએ કહ્યું:
ઇત્યુક્તા વિજયાં પ્રાહ શીઘ્રમાનય વીરકમ્ ૨૭.
એ રીતે કહ્યું પછી વિજયાએ કહ્યું, 'ઝલદી વીરકને લાવો.'
એહિ વીરક તે દેવી ગિરિજા તોષિતા શુભા ૨૭.
'આવો, વીરક, ગિરિજાદેવી, શુભ અને પ્રસન્ન છે, તારા પર ખુશ છે.'
ઇત્યુક્તઃ સંભ્રમયુતો મુખં સંમાર્જ્ય પાણિના ૨૭.
એ રીતે બોલાતા, ઉત્સાહથી ભરાઈને, તેણે પોતાના હાથથી ચહેરું સાફ કર્યું.
તં દૃષ્ટ્વા ગિરિજા પ્રાહ ગિરામધુરવર્ણયા ૨૭.
તેને જોઈને ગિરિજાએ મધુર શબ્દોમાં વાત કરી.
ઇત્યુક્તો દંડવદ્દેવીં પ્રણમ્યાવસ્થિતઃ પુરઃ ૨૭.
આ રીતે કહેતાં, તેણે દેવીને દંડવત્ પ્રણામ કર્યો અને તેમના સામે ઊભો રહ્યો.
ચુચુંબ ચ કપોલે તં ગાત્રાણિ ચ પ્રમાર્જયત્ ૨૭.
દેવીએ તેના કપાળ પર ચુંબન કર્યું અને પ્રેમથી તેના અંગો પાંછ્યા.
એવં સંકલ્પ્ય તં પુત્રં લાલયિત્વા ઉમાચિરમ્ ૨૭.
ઉમાએ મનમાં વિચાર કરીને પોતાના પુત્રને થોડો સમય લાડથી રમાડ્યો.
તતશ્ચિક્રીડ મધ્યે સ ગણાનાં પાર્વતીસુતઃ ૨૭.
પછી પાર્વતીપુત્ર પોતાના મિત્રો વચ્ચે આનંદથી રમવા લાગ્યો.