તતો વિઘ્નપતિર્દેવૈઃ સંસ્તુતઃ પ્રમતાર્તિહા ૨૭.
પછી વિઘ્નોના સ્વામી, દેવતાઓએ વખાણ કર્યા, તેમણે સેવકોનું દુઃખ દૂર કર્યું.
પાર્વતી ચ પુનર્દેવી પુત્રત્વે પરિકલ્પ્ય ચ ૨૭.
પછી દેવી પાર્વતીએ ફરી એકવાર તેમને પોતાનો પુત્ર માની લીધો.
સપ્તર્ષીનથ ચાહૂય સંસ્કારમંગલં તરોઃ ૨૭.
પછી સાત ઋષિઓને બોલાવી, બાળક માટે શુભ સંસ્કાર કર્યા.
ત્વયૈવ દર્શિતે માર્ગે મર્યાદાં કર્તુમર્હસિ ૨૭.
તમે જે માર્ગ બતાવ્યો છે, એ પ્રમાણે યોગ્ય વ્યવહાર સ્થાપિત કરવો જોઈએ.
યો વૈ નિરુદકે ગ્રામે કૂપં કારયતે બુધઃ ૨૭.
જે બુદ્ધિશાળી માણસ પાણી વગરના ગામમાં કૂવો ખોદે છે,
દશકૂપસમાવાપી દશવાપી સમં સરઃ ૨૭.
દસ કૂવાઓ જેટલું એક વાવ છે, દસ વાવ જેટલું એક સરોવર છે.
દશક્રતુસમઃ પુત્રો દશપુત્રસમો દ્રુમઃ॥ ૨૭.
દસ યજ્ઞ જેટલો એક પુત્ર છે, અને દસ પુત્ર જેટલું એક વૃક્ષ છે.
એષૈવ મમ મર્યાદા નિયતા લોકભાવિની ૨૭.
આ જ મારી નિશ્ચિત અને લોકહિત માટેની પ્રથા છે.
તતઃ કદાચિદ્ભગવાનુમયા સહ મંદરે ૨૭.
પછી ક્યારેક ભગવાન મારી સાથે મન્દર પર ગયા,
પ્રકીર્ણકુસુમામોદમહાલિકુલકૂજિતે ૨૭.
જ્યાં ફૂલ છાંયેલા હતા, સુગંધ ફેલાઈ હતી અને મહામાખીઓ ગુંજી રહી હતી,
ક્રીડામયૂરૈર્હસૈશ્ચ શ્રુતૈશ્ચૈવાભિનાદિતે ૨૭.
જ્યાં રમતાં મોરો, હાસ્ય અને મઝાની અવાજો સંભળાતી હતી,
તત્ર પુણ્યકથાભિશ્ચ ક્રીડતો રુભયોસ્તયોઃ ૨૭.
ત્યાં બંને પુણ્યકથાઓ સાથે રમતા હતા.
તં શ્રુત્વા કૌતુકાદ્દેવી કિમેતદિતિ શંકરમ્ ૨૭.
આ સાંભળી દેવીને નવાઈ લાગી અને તેમણે શંકરને પૂછ્યું: 'આ શું છે?'
તામાહ દેવીં ગિરિશો દૃષ્ટપૂર્વાસ્તુ તે ત્વયા ૨૭.
પર્વતોના સ્વામીએ દેવીને કહ્યું: 'તમે તેમને પહેલાં જોઈ ચૂક્યા છો.'
તપસા બ્રહ્મચર્યેણ ક્લેશેન ક્ષેત્રસાધનૈઃ ૨૭.
તપ, બ્રહ્મચર્ય, કષ્ટ અને ખેતરની મહેનતથી,
મત્સમીપમનુપ્રાપ્તા મમ લોકં વરાનને ૨૭.
એ લોકો, સુંદર ચહેરાવાળી, મારા પાસે આવ્યા છે અને મારા લોકને પામ્યા છે.
વિનૈતાન્નૈવ મે પ્રીતિર્નૈભિર્વિરહિતો રમે ૨૭.
એ વિના મને આનંદ નથી, અને એમના વિના હું ખુશી અનુભવી શકતો નથી.
ઇત્યુક્તા વિસ્મિતા દેવી દદૃશે તાન્ગવાક્ષકે ૨૭.
આ રીતે કહેતાં, આશ્ચર્યચકિત દેવીએ તેમને જાળખીમાંથી જોયા.
કેચિત્કૃશા હ્રસ્વદીર્ઘાઃ કેચિત્સ્થૂલમહોદરાઃ ૨૭.
કેટલાક પાતળા હતા, કેટલાક ટૂંકા કે લાંબા હતા; કેટલાકના શરીર મોટા હતા, તો કેટલાકના પેટ પણ વિશાળ હતા.
વ્યાઘ્રચર્મપરીધાના નગ્ના જ્વાલામુખાઃ પરે ૨૭.
કેટલાક વાઘની ચામડી પહેરીને હતા, કેટલાક સંપૂર્ણ નિર્વસ્ત્ર હતા, અને કેટલાકના ચહેરા જ્વાળાની જેમ તેજસ્વી હતા.
વિચિત્રવાહનાશ્ચૈવ નાનાયુધધરાસ્તથા ૨૭.
કેટલાક અજાણી વાહન પર બેઠા હતા, અને કેટલાક વિવિધ પ્રકારના હથિયારો ધરાવતા હતા.
તાન્દૃષ્ટ્વા પાર્વતી પ્રાહ કતિસંખ્યાભિધાસ્ત્વમી॥ ૨૭.
આ બધાને જોઈને પાર્વતીએ પૂછ્યું, 'એ લોકોની સંખ્યા અને નામ શું છે?'
અસંખ્યે યાસ્ત્વમી દેવી અસંખ્યેયાભિધાસ્તથા ૨૭.
હે દેવી, એ બધા ગણતરીથી બહાર છે, અને તેમના નામ પણ અનગણ્યા છે.
સિદ્ધક્ષેત્રેષુ રથ્યાસુ જીર્ણોદ્યાનેષુ વેશ્મસુ ૨૭.
સિદ્ધો રહેતા સ્થળો, રસ્તાઓ, જૂના બગીચા અને ઘરોમાં,
એતે વિશતિ મુદિતા નાનાહારવિહારિણઃ મદાહારાઃ સર્વભક્ષ્યાસ્તથાન્યે ચાપ્યભોજનાઃ॥ ૨૭.
એ બધા આનંદથી પ્રવેશ કરે છે અને વિવિધ ખોરાકમાં મસ્ત રહે છે; કેટલાક તો બધું ખાઈને મસ્ત રહે છે, જ્યારે કેટલાક કંઈ પણ નથી ખાતા.
ગીતનૃત્યોપહારાશ્ચ નાનાવાદ્યરવપ્રિયાઃ ૨૭.
એ લોકો ગીત, નૃત્ય, ભેટ અને વિવિધ વાદ્યના અવાજમાં આનંદ પામે છે.
મનઃશિલેન કલ્કેન ય એષ ચ્છુરિતાનનઃ ૨૭.
આ જેનું ચહેરું લાલ રંગ અને લાવણથી રંગાયેલું છે,
આકર્ણ્યાકર્ણ્ય તે દેવ ગણૈર્ગીતાન્મહાગુણાન્ ૨૭.
હે દેવ, તારા ગુણોની મહિમા ગાયન કરતા ગણાઓના ગીતો વારંવાર સાંભળીને,
સદાશિવશિવેત્યેવં વિહ્વલો વક્તિ યો મુહુઃ ૨૭.
એ સતત ઉલ્લાસભેર 'સદાશિવ! શિવ!' એમ જ બોલે છે.
એનં વિજ્ઞાતુમિચ્છામિ કિંનામાસૌ ગણસ્તવ શ્રીશંકર ઉવાચ ૨૭.
હું જાણવું ઈચ્છું છું કે આ તારો કયો ગણ છે અને તેનું નામ શું છે, હે શ્રી શંકર.