પુત્રેત્યુવાચ તં દેવી તતઃ સંહૃષ્ટમાનસા ૨૭.
દેવી આનંદિત હૃદયથી તેને કહ્યું: 'પુત્ર!'
પુત્રસ્તવાયં ગિરિજે શ્રૃણુ યાદૃગ્ભવિષ્યતિ ૨૭.
'ગિરિજે, આ પુત્ર તારો છે; સાંભળ, તે કેવો હશે.'
યથાહં તાદૃશશ્ચાસૌ પુત્રસ્તે ભવિતા ગુણૈઃ ૨૭.
'જેમ હું છું, તેમ તારો પુત્ર પણ ગુણોથી યુક્ત હશે.'
તેષામામરણાંતાનિ વિઘ્નાન્યેષ કરિષ્યતિ ૨૭.
'તે તેમના માટે મૃત્યુ સુધી પહોંચતા વિઘ્નો ઉભા કરશે.'
વિઘ્નિતા વિઘ્નરાજેન તે યાસ્યંતિ મહત્તમઃ ૨૭.
'જેને વિઘ્નરાજ વિઘ્ન કરશે, તેઓ મહાન અવસ્થાને પામશે.'
પુત્રસ્ય તવ વિઘ્નેન સમૂલં તસ્ય નશ્યતિ ૨૭.
'તારા પુત્રના વિઘ્નથી તેમનું મૂળ નાશ પામશે.'
રૌદ્રસાહસિકા યે ચ તેષાં વિઘ્નં કરિષ્યતિ ૨૭.
'જે લોકો ક્રૂર અને ઉગ્ર છે, તેમના માટે તે વિઘ્ન ઉભા કરશે.'
કૃપાલવો ગતક્રોધાસ્તેષાં વિઘ્નં હરિષ્યતિ ૨૭.
'જે દયાળુ અને ક્રોધરહિત છે, તેમના માટે તે વિઘ્ન દૂર કરશે.'
સવિઘ્નાનિ ભિવષ્યંતિ પૂજયાસ્ય વિના શુભે ૨૭.
'હે શુભે, તેની પૂજા વિના નિશ્ચિતપણે વિઘ્નો આવશે.'
તતો બૃહત્તનુઃ સોઽભૂત્તેજસા દ્યોતયન્દિશઃ યાવત્તાર કહંતા વો ભવેત્તાવદયં પ્રભુઃ॥ ૨૭.
પછી તે વિશાળ રૂપે પ્રગટ થયો, તેની તેજસ્વિતાએ દિશાઓ પ્રકાશિત કરી; જ્યાં સુધી તારકનો સંહારક જન્મે નહીં, ત્યાં સુધી આ પ્રભુ રહેશે.
તતો વિઘ્નપતિર્દેવૈઃ સંસ્તુતઃ પ્રમતાર્તિહા ૨૭.
પછી વિઘ્નોના સ્વામી, દેવતાઓએ વખાણ કર્યા, તેમણે સેવકોનું દુઃખ દૂર કર્યું.
પાર્વતી ચ પુનર્દેવી પુત્રત્વે પરિકલ્પ્ય ચ ૨૭.
પછી દેવી પાર્વતીએ ફરી એકવાર તેમને પોતાનો પુત્ર માની લીધો.
સપ્તર્ષીનથ ચાહૂય સંસ્કારમંગલં તરોઃ ૨૭.
પછી સાત ઋષિઓને બોલાવી, બાળક માટે શુભ સંસ્કાર કર્યા.
ત્વયૈવ દર્શિતે માર્ગે મર્યાદાં કર્તુમર્હસિ ૨૭.
તમે જે માર્ગ બતાવ્યો છે, એ પ્રમાણે યોગ્ય વ્યવહાર સ્થાપિત કરવો જોઈએ.
યો વૈ નિરુદકે ગ્રામે કૂપં કારયતે બુધઃ ૨૭.
જે બુદ્ધિશાળી માણસ પાણી વગરના ગામમાં કૂવો ખોદે છે,
દશકૂપસમાવાપી દશવાપી સમં સરઃ ૨૭.
દસ કૂવાઓ જેટલું એક વાવ છે, દસ વાવ જેટલું એક સરોવર છે.
દશક્રતુસમઃ પુત્રો દશપુત્રસમો દ્રુમઃ॥ ૨૭.
દસ યજ્ઞ જેટલો એક પુત્ર છે, અને દસ પુત્ર જેટલું એક વૃક્ષ છે.
એષૈવ મમ મર્યાદા નિયતા લોકભાવિની ૨૭.
આ જ મારી નિશ્ચિત અને લોકહિત માટેની પ્રથા છે.
તતઃ કદાચિદ્ભગવાનુમયા સહ મંદરે ૨૭.
પછી ક્યારેક ભગવાન મારી સાથે મન્દર પર ગયા,
પ્રકીર્ણકુસુમામોદમહાલિકુલકૂજિતે ૨૭.
જ્યાં ફૂલ છાંયેલા હતા, સુગંધ ફેલાઈ હતી અને મહામાખીઓ ગુંજી રહી હતી,
ક્રીડામયૂરૈર્હસૈશ્ચ શ્રુતૈશ્ચૈવાભિનાદિતે ૨૭.
જ્યાં રમતાં મોરો, હાસ્ય અને મઝાની અવાજો સંભળાતી હતી,
તત્ર પુણ્યકથાભિશ્ચ ક્રીડતો રુભયોસ્તયોઃ ૨૭.
ત્યાં બંને પુણ્યકથાઓ સાથે રમતા હતા.
તં શ્રુત્વા કૌતુકાદ્દેવી કિમેતદિતિ શંકરમ્ ૨૭.
આ સાંભળી દેવીને નવાઈ લાગી અને તેમણે શંકરને પૂછ્યું: 'આ શું છે?'
તામાહ દેવીં ગિરિશો દૃષ્ટપૂર્વાસ્તુ તે ત્વયા ૨૭.
પર્વતોના સ્વામીએ દેવીને કહ્યું: 'તમે તેમને પહેલાં જોઈ ચૂક્યા છો.'
તપસા બ્રહ્મચર્યેણ ક્લેશેન ક્ષેત્રસાધનૈઃ ૨૭.
તપ, બ્રહ્મચર્ય, કષ્ટ અને ખેતરની મહેનતથી,
મત્સમીપમનુપ્રાપ્તા મમ લોકં વરાનને ૨૭.
એ લોકો, સુંદર ચહેરાવાળી, મારા પાસે આવ્યા છે અને મારા લોકને પામ્યા છે.
વિનૈતાન્નૈવ મે પ્રીતિર્નૈભિર્વિરહિતો રમે ૨૭.
એ વિના મને આનંદ નથી, અને એમના વિના હું ખુશી અનુભવી શકતો નથી.
ઇત્યુક્તા વિસ્મિતા દેવી દદૃશે તાન્ગવાક્ષકે ૨૭.
આ રીતે કહેતાં, આશ્ચર્યચકિત દેવીએ તેમને જાળખીમાંથી જોયા.
કેચિત્કૃશા હ્રસ્વદીર્ઘાઃ કેચિત્સ્થૂલમહોદરાઃ ૨૭.
કેટલાક પાતળા હતા, કેટલાક ટૂંકા કે લાંબા હતા; કેટલાકના શરીર મોટા હતા, તો કેટલાકના પેટ પણ વિશાળ હતા.
વ્યાઘ્રચર્મપરીધાના નગ્ના જ્વાલામુખાઃ પરે ૨૭.
કેટલાક વાઘની ચામડી પહેરીને હતા, કેટલાક સંપૂર્ણ નિર્વસ્ત્ર હતા, અને કેટલાકના ચહેરા જ્વાળાની જેમ તેજસ્વી હતા.