સુરસેનાઽભવદ્ભીમં પાતાલોત્તાલતાલુકમ્ ૨૧.
સુરસેન પ્રદેશ પાતાળ જેવી ભયાનક સ્થિતિમાં ફેરવાઈ ગયો.
શક્રો દીનત્વમાપન્નઃ શ્રાંતવાહનવાહનઃ ૨૧.
ઇન્દ્ર દુઃખી થઈ ગયા, એમનું વાહન પણ થાકી ગયું હતું.
કિમનંતરમેવાસ્તિ કર્તવ્યં નો વિશેષતઃ ૨૧.
હવે આગળ શું કરવું? ખાસ કંઈ કરવાની જરૂર નથી.
તતો હરિરુવાચેદં વજ્રાયુધમુદારધીઃ ૨૧.
પછી હરિએ ઉદાર મનથી વજ્રધારીને કહ્યું:
મા ગચ્છ મોહં મા ગચ્છ ક્ષિપ્રમસ્ત્રં સ્મર પ્રભો ૨૧.
મોહમાં ન પડો, હિંમત ન હારો; પ્રભુ, ઝડપથી તમારું શસ્ત્ર યાદ કરો.
એતસ્મિન્નંતરે દૈત્યો વિવૃતાસ્યોઽગ્રસત્ક્ષણાત્ ૨૧.
એ સમયે, દૈત્યે મોટું મોઢું ખોલીને તરત જ આગળ વધ્યો.
તતો નારાયણાસ્ત્રં ચ નિપપાતાસ્ય વક્ષસિ ૨૧.
પછી નારાયણાસ્ત્ર એના છાતી પર પડ્યું.
તતઃ સ્વતેજસા રૂપં તસ્ય દૈત્યસ્ય નાશિતંમ્ ૨૧.
પછી એ શસ્ત્રની તેજસ્વિતાથી દૈત્યનું રૂપ નાશ પામ્યું.
ગગનસ્થઃ સ દૈત્યેન્દ્રઃ શસ્ત્રાશનિમતીંદ્રિયઃ ૨૧.
એ દૈત્યરાજ આકાશમાં ઊભો રહ્યો, એના હાથમાં શસ્ત્રો, વજ્ર અને બળવાન ઇન્દ્રિયોથી સજ્જ હતો.
તથા પરશ્વધાંશ્ચક્રવજ્રબાણાન્સમુદ્ગરાન્ ૨૧.
એ જ રીતે, કુહાડા, ચક્ર, વજ્ર, બાણ અને ગદા પણ હતા.
વવર્ષ દાનવો રોષાદવધ્યાનક્ષયાનપિ ૨૧.
દૈત્યે ગુસ્સામાં આવીને અવિજય અને અક્ષય શસ્ત્રો પણ વરસાવ્યા.
બાહુભિર્ધરણી પૂર્ણા શિરોભિશ્ચ સકુંડલૈઃ ૨૧.
ધરતી પર હાથ અને કુંડળવાળા માથાંથી ભરાઈ ગઈ.
ભગ્નેષા દંડચક્રાક્ષૈ રથૈભિઃ સહ ૨૧.
ત્યાં તૂટી ગયેલા ધૂરી અને ચક્રવાળા રથો પડ્યા હતા.
રુધિરૌઘહ્રદાવર્તા ગજદેહશિલોચ્ચયા ૨૧.
લોહીની ઘોળાવાળાં તળાવ અને હાથીઓના મૃતદેહના ઢગલા પથ્થર જેવા ઊભા હતા.
શ્રૃગાલગૃધ્રધ્વાંક્ષાણાં પરમાનંદકારિણી ૨૧.
આથી શિયાળ, ગૃધ્ર અને કાગડાઓને ખૂબ આનંદ થયો.
અસંભ્રમાભિર્ભાર્યાભિઃ સહ નૃત્યદ્ભિરુદ્ધતા ૨૧.
એવો દૃશ્ય હતો કે, નિર્ભય સ્ત્રીઓ સાથે જંગલી નૃત્ય કરતાં તેઓ ખુશી મનાવતા.
પિશાચો યત્ર ચાશ્વાનાં ખુરાનેકત્ર ચાકરોત્ ૨૧.
ત્યાં એક પિશાચે ઘોડાઓના ખુર એક જગ્યાએ ભેગા કર્યા.
પ્રસાદયંતિ બહુધા મહાકર્ણાર્થકોવિદાઃ ૨૧.
મોટા કાનવાળાઓને ખુશ કરવાના કૌશલ્યમાં nipuṇa હોવાથી, તેઓ અનેકને પ્રસન્ન કરતા.
આકલ્પમેવં યોદ્ધવ્યમસ્માકં તૃપ્તિહેતવે ૨૧.
આ રીતે આપણે સંતોષ ન થાય ત્યાં સુધી લડવું જ પડશે.
મ્રિયતે યદિ સંગ્રામે ધાતુર્દદ્ભોઽપયાચિતમ્ ૨૧.
યદ્ધમાં જો કોઈ મરે, તો તેને પૃથ્વીનાથ પાસેથી માગેલું ફળ મળે છે.
એતેન પયસા વિદ્મો દુર્જનઃ સુજનો યથા ૨૧.
આ દૂધથી આપણે ખરાબ અને સારા માણસ વચ્ચેનો ફરક જાણી શકીએ છીએ.
પિતૄન્દેવાંસ્તર્પયંતિ શોણિતૈશ્ચામિષૈઃ શુભૈઃ ૨૧.
તેઓ પોતાના પિતૃઓ અને દેવતાઓને લોહી અને શુદ્ધ માંસના ભેટથી પ્રસન્ન કરે છે.
દેહિદેહીતિ વાશાંતો ધનિનઃ કૃપણા યથા ૨૧.
'આપો, આપો' એમ રડતા, ધનવાનોમાં પણ જેમ કંજુષો હોય તેમ વર્તે છે.
સરોષમોષ્ઠૌ નિર્ભુજ્ય પશ્યંત્યેવાત્યસૂયયા ૨૧.
ક્રોધથી હોઠ દબાવીને, તેઓ અત્યંત ઈર્ષ્યા સાથે જુએ છે.
સર્વભક્ષમભીપ્સંતસ્તૃપ્તાઃ પરધનં યથા ૨૧.
બધું જ મેળવવાની ઈચ્છા રાખી, તેઓ બીજાના ધનથી સંતોષ પામે છે.
સુપ્રભાતં સુનક્ષત્રં પૂર્વમાસીદ્ધૃથૈવ તત્ ૨૧.
સવાર ખૂબ જ પ્રકાશમય અને શુભ હતી; એ પહેલાં પણ એવી જ હતી.
અદૃશ્યઃ સમરે જંભો દેવાઞ્ઠસ્ત્રૈરચૂર્ણયત્ ૨૧.
યુદ્ધમાં અજ્ઞાત રહી, જંભએ પોતાના શસ્ત્રોથી દેવતાઓને ચકનાચૂર કરી દીધા.
યમોઽથ નિર્ઋતિશ્ચાપિ દિવ્યાસ્ત્રાણિ મહાબલાઃ ૨૧.
પછી યમ અને નિૃતિ, જે મહાબળવાન અને દૈવી શસ્ત્રોથી સજ્જ હતા,
વ્યર્થતાં જગ્મુરસ્ત્રાણિ દેવાનાં દાનવં પ્રતિ ૨૧.
દેવતાઓના શસ્ત્રો દાનવ સામે નિષ્ફળ સાબિત થયા.
ગતિં ન વિવિદુશ્ચાપિ શ્રાંતા દૈત્યાશ્ચ દેવતાઃ ૨૧.
થકાવટથી દૈત્ય અને દેવતાઓ, બંનેને ક્યાં જવું એ સમજાતું નહોતું.