તતો માં પ્રણિધાનેનાભ્યાસેન દૃઢભૂમિના ૯.
પછી મારી પર અડગ ભક્તિ અને સતત સાધનાથી, મજબૂત નિશ્ચય સાથે,
કુશધ્વજાહં તુષ્ટોદ્ય વરં વરય વાંછિતમ્ ૯.
કુશધ્વજ, હું તારા પર પ્રસન્ન છું—તને જે ઇચ્છા હોય તેવા વર્ચિત વર માગ.
શ્રુત્વેત્યુક્તો મયા શમ્ભુર્ભૂયાસં તે ગંણો હ્યહમ્ ૯.
આ સાંભળીને મેં કહ્યું: 'હે શંભુ, હું તારો સેવક બની જાઉં.'
તતઃ કૈલાસમાનીય વિમાનં મમ ચાદિશત્ ૯.
પછી તેમણે મારું વિમાન કૈલાસ પર બોલાવ્યું અને મને આદેશ આપ્યો.
વિચરામિ પ્રતીતોઽહં તદારૂઢો યદૃચ્છયા ૯.
તે પર ચઢીને, હું મનગમતાં આનંદથી ફરતો રહ્યો.
ગવાક્ષાધિષ્ઠિતોઽપશ્યં વસંતે મુનિકન્યકામ્ ૯.
જાણખીમાંથી મેં વસંત ઋતુમાં એક ઋષિકન્યાને જોયી.
અગ્નિવેશ્યસુતાં ભદ્ર વિવસ્ત્રાં જલમધ્યગામ્ ૯.
હે ભદ્રે, એ અગ્નિવેશ્યાની દીકરી હતી, જળમાં, કપડાં વિના.
વિસ્તીર્ણજઘનાભોગાં રંભોરું સંહતસ્તનીમ્ ૯.
એના કટિ વિસ્તૃત, જાંઘો રાંભાની જેમ સુંદર અને સ્તન ગાઢ અને ભરાવદાર હતા.
પ્રોન્નિદ્રપંકજમુખીં વર્ણનીયતમાકૃતિમ્ ૯.
એનું મુખ ખીલેલા કમળ જેવું અને આખી કાયામાં વર્ણન કરવા જેવી સુંદરતા હતી.
પ્રોદ્યત્કટાક્ષવિક્ષેપૈઃ શરવ્રાતૈરિવ સ્મરઃ ૯.
એના તિરાડ નજરના ઇશારાથી, મનમાં એવું લાગ્યું કે કામદેવે તીક્ષ્ણ બાણો વરસાવ્યા હોય.
વયસ્યાસંવૃચામેવં ખેલમાનાં યદૃચ્છયા ૯.
એ પોતાની સખીઓની પરવા કર્યા વિના, મનગમતું રમતી હતી.
સા ગૃહીતા મયા દીર્ઘં પ્રકુર્વાણા મહાસ્વનમ્ ૯.
મેં એને પકડી લીધી, અને એ લાંબા સમય સુધી જોરથી રડવા લાગી.
તતો વયસ્યાસ્તા દીના મુનિમાહુઃ પ્રધાવિતાઃ ૯.
પછી એની સખીઓ દુઃખી થઈને ઋષિ પાસે દોડી ગઈ અને કહ્યું.
રુદન્તીં ભગવન્નેતાં ત્રાહ્યુત્તિષ્ઠેતિ સર્વતઃ ૯.
એ બધે બોલી ઉઠી: 'હે ભગવન, એને બચાવો, ઊઠો!'
અગ્નિવેશ્યોઽભ્યગાત્તસ્યા વ્યોમન્યુપપદં ત્વરન્ ૯.
અગ્નિવેશ્ય તત્કાળ આકાશમાં ઝડપથી તેની પાસે પહોંચ્યા.
તતઃ પ્રકુપિતઃ પ્રાહ મુનિમામતિ દુઃસહમ્ અગ્નિવેશ્ય ઉવાચ ૯.
પછી અગ્નિવેશ્ય અત્યંત ક્રોધિત થઈને મને સહન ન થાય એવા કઠોર વચન બોલ્યા.
ગૃધ્રેણેવાઽધુના વ્યોમ્નિ તસ્માદ્ગધ્રો ભવ દ્રુતમ્ ૯.
આકાશમાં ગૃધ્ર જેવો, તું પણ હવે તરત જ ગૃધ્ર બની જા!
ત્વયા હૃતાધુનાસ્યૈતત્ફલમાપ્નુહિ દુર્મતે ૯.
તમે એને હરણ કરી છે, દુષ્ટબુદ્ધિ, હવે એનું ફળ ભોગવો.
પાદૌ પ્રગૃહ્ય ન્યપતં રુદન્નતિતરાં તદા ૯.
પગ પકડીને તે સમયે ખૂબ રડી પડ્યો અને જમીન પર પડી ગયો.
પ્રસાદં કુરુ તે શાપં વ્યાવર્તય તપોનિધે ૯.
મહેરબાની કરો, તમારો શ્રાપ પાછો ખેંચો, તપના ધન.
ભવંતિ સંતસ્તદ્ગૃધ્રો મા ભવેયં પ્રસીદ મે ૯.
દુઃખી થયેલા લોકો લોભી બની જાય છે; મને એવો લોભ ન થાય, કૃપા કરીને મારા પર દયા કરો.
પ્રસન્નઃ પ્રાહ નો મિથ્યા મમ વાક્યં ભવેત્ક્વચિત્ ૯.
મુનિ પ્રસન્ન થઈ બોલ્યા: મારા મોઢેથી ક્યારેય ખોટું બોલાવાનું નથી.
યદા યાસ્યસિ શાપસ્ય તદા મુક્તિમવાપ્સ્યસિ॥ ૯.
જ્યારે શ્રાપનો સમય પૂરો થશે, ત્યારે તું મુક્તિ પામશે.
ઇત્યુક્ત્વા સ મુનિઃ પ્રાયાદ્ગૃહીત્વા નિજકન્યકામ્ ૯.
આ રીતે કહીને, મુનિ પોતાની દીકરીને લઈને ત્યાંથી ચાલ્યા ગયા.
એવં તદા દમનકોત્સવ ઈશ્વરસ્ય આંદોલનેન નૃપવેશ્મનિ મેઽવતારઃ ૯.
એ સમયે ભગવાનના ઇચ્છાથી દમનક ઉત્સવ થયો અને રાજાના મહેલમાં મારું અવતરણ થયું.
ગૃધ્રસ્યૈતદ્વચઃ શ્રુત્વા દુઃખવિસ્મયસંયુતઃ ૧૦.
ગૃધ્રના આ વચન સાંભળી તે દુઃખ અને આશ્ચર્યથી ભરાઈ ગયો.
તતસ્તમાલોક્ય તથા મુમૂર્ષું કૌશિકાદિભિઃ ૧૦.
પછી, કૌશિક અને બીજાઓ સાથે, તેને મૃત્યુશૈયા પર જોઈને—
મૈવં કાર્ષીઃ શ્રુણુ ગિરં ભદ્રક ત્વં ચિરંતનઃ ૧૦.
આવું ન કર, મારા વચન સાંભળ, ભદ્ર, તું તો પ્રાચીન છે.
માનસે સરસિ ખ્યાતઃ કૂર્મોમંથરકાખ્યયા ૧૦.
મનના સરોવર માં હું મન્થરક નામે કાચબો તરીકે ઓળખાય છું.
તતઃ પ્રતીતાસ્તે ભૂપમુનિગૃધ્રબકાસ્તથા ૧૦.
પછી રાજા, મુનિ, ગૃધ્ર અને બક બધાને વિશ્વાસ આવી ગયો.