તચ્છ્રુત્વા કુપિતો રુદ્રઃ પાર્વતીં પરમેશ્વરઃ ૩૪.
આ સાંભળીને રુદ્ર, પરમેશ્વર, પાર્વતી પર ગુસ્સે થઈ ગયા.
કુપિતં શંકરં દૃષ્ટ્વા સર્વ દેવગણાસ્તદા ૩૪.
શંકર ગુસ્સે થયા તે જોઈને, એ સમયે બધા દેવગણ—
ઊચુઃ સર્વે શનૈસ્તત્ર શંકિતેન પરસ્પરમ્ ૩૪.
બધાએ ત્યાં ધીમે ધીમે, શંકા સાથે, એકબીજાને વાત કરી.
યથા હિ મદનો દગ્ધસ્તથેયં નાન્યથા વચઃ ૩૪.
જેમ મદન દગ્ધ થયો, એમ જ હવે થશે; બીજું કંઈ શક્ય નથી.
વિલોકિતાસ્તયા દેવ્યા સર્વે સૌભાગ્યમુદ્રયા ૩૪.
દેવીએ સૌને પોતાના સૌભાગ્યની છાપ સાથે નજર કરી.
કિમાલોકપરો ભૂત્વા ચક્ષુષા પરમેણ હિ ૩૪.
શા માટે, દેખાતા જગતમાં રાગ રાખીને, પરમ દૃષ્ટિથી એમ જોયું?
ત્રિપુરો નૈવ વૈ શંભો નાંધકો વૃષભધ્વજ વૃથૈવ ત્વં વિરૂપાક્ષો જાતોઽસિ મમ ચાગ્રતઃ॥ ૩૪.
ત્રિપુરા, અંધક અને વૃષભધ્વજ — વિરૂપાક્ષ, તું મારા સામે વ્યર્થ ઊભો થયો છે.
એવમાદીન્યનેકાનિ હયુવાચ પરમેશ્વરી ૩૪.
પરમેશ્વરીએ આવી અને બીજી ઘણી વાતો કહી.
વનમેવ વરં ચાદ્ય વિજનં પરમાર્થતઃ ૩૪.
આજે સાચે તો એકાંત અને નિર્જન વન જ શ્રેષ્ઠ છે.
સ સુખી પરમાર્થજ્ઞઃ સ વિદ્વાન્સ ચ પંડિતઃ ૩૪.
જેને પરમસત્યની જાણ છે, જે વિદ્વાન અને પંડિત છે, એ સાચે સુખી છે.
એવં વિમૃશ્ય ચ તદા ગિરિજાં વિહાય શ્રીશંકરઃ પરમકારુણિકસ્તદાનીમ્ ૩૪.
એ રીતે વિચારી, ત્યારે શ્રીશંકર — પરમ દયાળુ — ગિરિજાને છોડી ગયા.
નિર્ગતં શંકરં દૃષ્ટ્વા સર્વે કૈલાસવાસિનઃ ૩૪.
શંકરને જતા જોઈ, કૈલાસના બધા વાસીઓએ નિહાળ્યું.
છત્રં ભૃંગી સમાદાય જગામ તસ્ય પૃષ્ઠતઃ ૩૪.
ભૃંગીએ છત્ર લઈ, તેમના પાછળ ચાલ્યા.
તાભ્યાં યુક્તસ્તદા નંદી પૃષ્ઠતોઽન્વગમત્સુધીઃ ૩૪.
પછી નંદી, બુદ્ધિશાળી, એ બંને સાથે જોડાઈ, પાછળ ચાલ્યા.
શોભમાનો મહાદેવ એભિઃ સર્વૈઃ સુશોભનૈઃ ૩૪.
મહાદેવ એ બધા સુંદર સેવકો વચ્ચે તેજસ્વી લાગ્યા.
સખીભિર્બહુભિસ્તત્ર તથાન્યાભિઃ સુસંવૃતા ૩૪.
ત્યાં, એ અનેક સખીઓ અને અન્ય સેવિકાઓથી ઘેરાઈ હતી.
તતો દૂરં ગતઃ શંભુર્વિસૃજ્ય ચ ગણાંસ્તદા ૩૪.
પછી શંભુ, દૂર ગયા પછી, પોતાના સેવકોને વિદાય આપ્યા.
ભૃંગિણં નંદિનં ચંડં સોમનંદિનમેવ ચ ૩૪.
ભૃંગી, નંદી, ચંડ અને સોમનંદિન પણ.
વિસૃજ્ય ચ મહાદેવ એક એવ મહાતપાઃ ૩૪.
મહાદેવ, મહાતપસ્વી, એમને વિદાય આપી, એકલા રહ્યા.
કાશ્મીરરત્નોપલસિદ્ધરત્નવૈદૂર્યચિત્રં સુધયા પરિષ્કૃતમ્ ૩૪.
એ કાશ્મીરના રત્નો, મણિ અને અમૃતથી શોભિત સ્થાન પર બેઠા.
પદ્માસને ચોપવિષ્ટો મહેશો યોગવિત્તમઃ ૩૪.
મહેશ, યોગજ્ઞાનમાં શ્રેષ્ઠ, કમળના આસન પર બેઠા.
શુશુભે સ મહાદેવઃ સમાધૌ ચંદ્રશેખરઃ વાસુકિઃ સર્પરાજશ્ચ કટિબદ્ધઃ કૃતો મહાન્॥ ૩૪.
મહાદેવ, ચંદ્રશેખર, ધ્યાનમાં તેજસ્વી લાગ્યા; વાસુકી, સર્પરાજા, કમર પર મહાન આભૂષણ તરીકે બંધાયેલા હતા.
આત્માનમાત્માત્મતયા ચ સંસ્તુતો વેદાંતવેદ્યો ન હિ વિશ્વચેષ્ટિતઃ સ્થિતસ્તદાનીં પરમં પરાણાં નિરીક્ષમાણો ભુવનૈકભર્તા॥ ૩૪.
જે આત્માને આત્મા તરીકે વખાણવામાં આવ્યા, જે વેદાંતથી જ્ઞાનપાત્ર છે, જે વિશ્વના કામોમાં જોડાયેલા નથી — એ સમયે, પરમમાં પરમ, એકમાત્ર જગતના સ્વામી, બધું નિહાળી ઊભા હતા.
વનં ગતે મહાદેવે ગિરિજા વિરહાતુરા ૩૫.
મહાદેવ વનમાં ગયા ત્યારે, ગિરિજાને વિયોગથી દુ:ખ થયું.
ચિંતયંતી શિવંતન્વી સર્વભાવેન શોભના ૩૫.
સુંદર અને પાતળી, આખા મનથી શિવનું ધ્યાન કરતી હતી.
તપસા મહતા ચૈવ શિવં પ્રાપ્તાસિ શોભને ૩૫.
તમે મહાન તપથી શિવને પ્રાપ્ત કર્યા છો, હે સુંદર.
દ્યૂતે હિ વહવો દોષા ન શ્રુતાઃ કિં ત્વયાઽનઘે ૩૫.
જુગારમાં ઘણી ખામીઓ છે—શું તમે એ સાંભળી નથી, હે નિર્દોષ?
અસ્માભિઃ સહિતા દેવિ ગચ્છગચ્છ વરાનને॥ ૩૫.
હે દેવી, હે સુંદર ચહેરાવાળી, આવો, અમારું સાથે આવો.
યાવચ્છંભુર્દૂરતો નાભિગચ્છેત્તાવદ્ગત્વા શંકરં ક્ષામયસ્વ ૩૫.
શંભુ નજીક આવે એ પહેલાં, ઝડપથી જઈને શંકર પાસે માફી માગો.
નિશમ્ય વાક્ય વિજયાપ્રયુક્તં પ્રહસ્યામાના સમધીરચેતાઃ ૩૫.
વિજયભાવથી બોલેલા શબ્દો સાંભળીને, તે હસીને, મન શાંત રાખી હતી.