પરાઙ્ગમુખાશ્ચ સંજાતા ભૃઙ્ગી ચૈવ મહાતપાઃ ૩૪.
બધાએ પોતાનું મોં ફેરવી લીધું, અને મહાતપસ્વી ભૃંગી પણ એમ જ કર્યો.
એતે ચાન્યે ચ બહવો ગણાસ્તે દુઃખિનોઽભવન્ ૩૪.
આ અને બીજા ઘણા ગણા દુઃખી થઈ ગયા.
ઉવાચ વાક્યં રુષિતઃ પાર્વતીં પ્રતિ શંકરઃ॥ ૩૪.
શંકર ગુસ્સે થઈને પાર્વતીને એમ કહ્યું.
ઉપહાસં પ્રકુર્વંતિ સર્વે હિ ઋષયો ભૃશમ્ ૩૪.
બધા ઋષિઓ ખુબ જ મજાક ઉડાવી રહ્યા છે.
ઉપહાસપરાઃ સર્વે કિં ત્વયાદ્ય કૃતં શુભે ૩૪.
બધા મજાકમાં તલિન છે—શુભે, આજે તું શું કર્યું છે?
ત્વયા જિતો હ્યહં સુભ્રુ યદિ જાનાસિ તત્ત્વતઃ દેહિ કૌપી નામાત્રં મે નાન્યથા કર્તુમર્હસિ॥ ૩૪.
સુંદર ભ્રૂવાળી, જો તને સાચું જ્ઞાન છે તો તું મને જીત્યું છે; હવે મને અહીં લંગોટ આપ, બીજું કંઈ કરવું નહીં.
એવમુક્તા સતી તેન શંભુના યોગિના તદા ૩૪.
શંભુ યોગી દ્વારા આમ કહેવામાં આવતા, સતી એ સમયે—
કિં કૌપીનેન તે કાર્યં મુનિના ભાવિતાત્મના ૩૪.
પવિત્ર મન ધરાવનાર મુનિ, તને લંગોટની શું જરૂર છે?
ભિક્ષાટનમિષેણૈવ ઋષિપત્ન્યો વિરોહિતાઃ ૩૪.
ભિક્ષા માંગવાની બહાને ઋષિઓની પત્નીઓ疎 થઈ ગઈ.
કૌપીનં પતિતં તત્ર મુનિભિર્નાન્યથોદિતમ્ ૩૪.
ત્યાં લંગોટ પડી ગયો હતો, અને મુનિઓએ બીજું કંઈ કહ્યું નહીં.
તચ્છ્રુત્વા કુપિતો રુદ્રઃ પાર્વતીં પરમેશ્વરઃ ૩૪.
આ સાંભળીને રુદ્ર, પરમેશ્વર, પાર્વતી પર ગુસ્સે થઈ ગયા.
કુપિતં શંકરં દૃષ્ટ્વા સર્વ દેવગણાસ્તદા ૩૪.
શંકર ગુસ્સે થયા તે જોઈને, એ સમયે બધા દેવગણ—
ઊચુઃ સર્વે શનૈસ્તત્ર શંકિતેન પરસ્પરમ્ ૩૪.
બધાએ ત્યાં ધીમે ધીમે, શંકા સાથે, એકબીજાને વાત કરી.
યથા હિ મદનો દગ્ધસ્તથેયં નાન્યથા વચઃ ૩૪.
જેમ મદન દગ્ધ થયો, એમ જ હવે થશે; બીજું કંઈ શક્ય નથી.
વિલોકિતાસ્તયા દેવ્યા સર્વે સૌભાગ્યમુદ્રયા ૩૪.
દેવીએ સૌને પોતાના સૌભાગ્યની છાપ સાથે નજર કરી.
કિમાલોકપરો ભૂત્વા ચક્ષુષા પરમેણ હિ ૩૪.
શા માટે, દેખાતા જગતમાં રાગ રાખીને, પરમ દૃષ્ટિથી એમ જોયું?
ત્રિપુરો નૈવ વૈ શંભો નાંધકો વૃષભધ્વજ વૃથૈવ ત્વં વિરૂપાક્ષો જાતોઽસિ મમ ચાગ્રતઃ॥ ૩૪.
ત્રિપુરા, અંધક અને વૃષભધ્વજ — વિરૂપાક્ષ, તું મારા સામે વ્યર્થ ઊભો થયો છે.
એવમાદીન્યનેકાનિ હયુવાચ પરમેશ્વરી ૩૪.
પરમેશ્વરીએ આવી અને બીજી ઘણી વાતો કહી.
વનમેવ વરં ચાદ્ય વિજનં પરમાર્થતઃ ૩૪.
આજે સાચે તો એકાંત અને નિર્જન વન જ શ્રેષ્ઠ છે.
સ સુખી પરમાર્થજ્ઞઃ સ વિદ્વાન્સ ચ પંડિતઃ ૩૪.
જેને પરમસત્યની જાણ છે, જે વિદ્વાન અને પંડિત છે, એ સાચે સુખી છે.
એવં વિમૃશ્ય ચ તદા ગિરિજાં વિહાય શ્રીશંકરઃ પરમકારુણિકસ્તદાનીમ્ ૩૪.
એ રીતે વિચારી, ત્યારે શ્રીશંકર — પરમ દયાળુ — ગિરિજાને છોડી ગયા.
નિર્ગતં શંકરં દૃષ્ટ્વા સર્વે કૈલાસવાસિનઃ ૩૪.
શંકરને જતા જોઈ, કૈલાસના બધા વાસીઓએ નિહાળ્યું.
છત્રં ભૃંગી સમાદાય જગામ તસ્ય પૃષ્ઠતઃ ૩૪.
ભૃંગીએ છત્ર લઈ, તેમના પાછળ ચાલ્યા.
તાભ્યાં યુક્તસ્તદા નંદી પૃષ્ઠતોઽન્વગમત્સુધીઃ ૩૪.
પછી નંદી, બુદ્ધિશાળી, એ બંને સાથે જોડાઈ, પાછળ ચાલ્યા.
શોભમાનો મહાદેવ એભિઃ સર્વૈઃ સુશોભનૈઃ ૩૪.
મહાદેવ એ બધા સુંદર સેવકો વચ્ચે તેજસ્વી લાગ્યા.
સખીભિર્બહુભિસ્તત્ર તથાન્યાભિઃ સુસંવૃતા ૩૪.
ત્યાં, એ અનેક સખીઓ અને અન્ય સેવિકાઓથી ઘેરાઈ હતી.
તતો દૂરં ગતઃ શંભુર્વિસૃજ્ય ચ ગણાંસ્તદા ૩૪.
પછી શંભુ, દૂર ગયા પછી, પોતાના સેવકોને વિદાય આપ્યા.
ભૃંગિણં નંદિનં ચંડં સોમનંદિનમેવ ચ ૩૪.
ભૃંગી, નંદી, ચંડ અને સોમનંદિન પણ.
વિસૃજ્ય ચ મહાદેવ એક એવ મહાતપાઃ ૩૪.
મહાદેવ, મહાતપસ્વી, એમને વિદાય આપી, એકલા રહ્યા.
કાશ્મીરરત્નોપલસિદ્ધરત્નવૈદૂર્યચિત્રં સુધયા પરિષ્કૃતમ્ ૩૪.
એ કાશ્મીરના રત્નો, મણિ અને અમૃતથી શોભિત સ્થાન પર બેઠા.