xxxવાત્ત્વયારાધિત એવ એષ શિવઃ પરાણાં પરમઃ પરાત્મા॥ ૩૪.
હા, તું જે શિવની પૂજા કરી છે, એ શિવ સર્વેમાં સર્વોચ્ચ, સર્વનો આત્મા છે.
ભૃંગિણેત્યેવમુક્તા સા હ્યુવાચ કિપિતા ભૃશમ્ ૩૪.
"ભૃંગિ" એમ બોલાતા, એ સ્ત્રી ખૂબ ગુસ્સે થઈને બોલી.
હં ભૃંગિન્પક્ષપાતિત્વાદ્યદુક્તં વચનં મમ ૩૪.
હા ભૃંગિ, તું શિવ તરફ ઝુકાવ રાખીને જ મારા સામે આ વાતો કરી છે.
અહં શિવાત્મિકા મૂઢ શિવો નિત્યં મયિ સ્થિતઃ ૩૪.
અરે મૂર્ખ, હું તો શિવમય છું; શિવ સદા મારા અંદર જ વસે છે.
શ્રુતં ચ વાક્યં શુભદં પાર્વત્યા ભૃંગિણા તદા ૩૪.
પછી પાર્વતી અને ભૃંગિએ એ શુભ વચન સાંભળ્યાં.
પુતુર્યજ્ઞે ચ દક્ષસ્ય શિવનિંદા ત્વયા શ્રુતા ૩૪.
બેટા, તું દક્ષના યજ્ઞમાં શિવની નિંદા સાંભળી હતી.
તત્ક્ષણાદેવ નન્વંગિ હ્યધુના કિં કૃતં ત્વયા ૩૪.૧૦૬ કથં વા પર્વતશ્રેષ્ઠાજ્જાતા સે વરવર્ણિનિ ૩૪.
એ ક્ષણે પછી, અરે સુકુમારી, તું હવે શું કર્યું છે? અને, અરે પર્વતોમાં શ્રેષ્ઠ, તું કેવી રીતે જન્મી, હે સુંદર રંગવાળી?
સપ્રેમા ચ શિવે ભક્તિસ્તવ નાસ્તીહ સંપ્રાતમ્ ૩૪.
હવે તને શિવ પ્રત્યે પ્રેમભરી ભક્તિ નથી.
શિવાત્પરતરં નાન્યત્ત્રિષુ લોકેષુ વિદ્યતે ૩૪.
ત્રણે લોકમાં શિવથી વધારે કશું નથી.
ભક્તાસિ ત્વં મહાદેવિ મહાભાગ્યવતાં વરે ૩૪.
હે મહાદેવી, તું મહાભાગ્યશાળી ભક્ત છે.
શિવો વરેણ્યઃ સર્વેશો નાન્યથા કર્તુમર્હસિ ૩૪.
શિવ સર્વનો ઈશ્વર છે, પસંદ કરવા યોગ્ય છે; તારે બીજું કંઈ કરવું યોગ્ય નથી.
રે ભૃંગિન્મૌનમાલંબ્ય સ્થિરો ભવાથ વા વ્રજ ૩૪.
હે ભૃંગિ, તું તો શાંતિથી મૌન રહે કે પછી અહીંથી ચાલે જા.
તપસા કેન ચાનીતઃ કયા ચાપિ શિવો હ્યયમ્ ૩૪.
કોણે કયા તપથી આ શિવને અહીં લાવ્યો?
કોઽસિ ત્વં કેન યુક્તોઽસિ કસ્માચ્ચ બહુ ભાષસે ૩૪.
તું કોણ છે? કઈ રીતે તને આ શક્તિ મળી? અને તું એટલું બધું કેમ બોલે છે?
ભૃંગિણોક્તા તિરસ્કૃત્ય તદા શાપં દદૌ સતી ૩૪.
ભૃંગિની વાત અવગણીને, ત્યાર પછી સતીએ શાપ આપ્યો.
એવમુક્ત્વા તદા દેવી પાર્વતી શંકરપ્રિયા ૩૪.
આ રીતે કહીને, પછી દેવી પાર્વતી, શંકરપ્રિયાએ—
કર ગૃહ્ય ચ તન્વંગી ભુજંગં વાસુકિં તથા ૩૪.
એ સુકુમારી અને સાથમાં વાસુકિ સાપને હાથથી પકડીને—
શંભોર્જગ્રાહ કુપિતા ભૂષણાનિ ત્વરાન્વિતા ૩૪.
કુપિત થઈ, તેણે ઝડપથી શંભુના આભૂષણો પકડી લીધાં.
કંબલાશ્વતરૌ નાગૌ મહેશકૃતભૂષણૌ ૩૪.
કંબલ અને અશ્વતરા નામના બે હાથીઓ મહેશ્વરે સુંદર રીતે શણગાર્યા હતા.
કૌપીનાચ્છા દનં તસ્યા ચ્છલોક્ત્યા ચ પ્રહસ્ય વૈ ૩૪.
માત્ર એક લંગોટ પહેરીને તેણે મજાકમાં બોલેલી વાત પર હસતાં, તેને ભિક્ષા આપી.
પરાઙ્ગમુખાશ્ચ સંજાતા ભૃઙ્ગી ચૈવ મહાતપાઃ ૩૪.
બધાએ પોતાનું મોં ફેરવી લીધું, અને મહાતપસ્વી ભૃંગી પણ એમ જ કર્યો.
એતે ચાન્યે ચ બહવો ગણાસ્તે દુઃખિનોઽભવન્ ૩૪.
આ અને બીજા ઘણા ગણા દુઃખી થઈ ગયા.
ઉવાચ વાક્યં રુષિતઃ પાર્વતીં પ્રતિ શંકરઃ॥ ૩૪.
શંકર ગુસ્સે થઈને પાર્વતીને એમ કહ્યું.
ઉપહાસં પ્રકુર્વંતિ સર્વે હિ ઋષયો ભૃશમ્ ૩૪.
બધા ઋષિઓ ખુબ જ મજાક ઉડાવી રહ્યા છે.
ઉપહાસપરાઃ સર્વે કિં ત્વયાદ્ય કૃતં શુભે ૩૪.
બધા મજાકમાં તલિન છે—શુભે, આજે તું શું કર્યું છે?
ત્વયા જિતો હ્યહં સુભ્રુ યદિ જાનાસિ તત્ત્વતઃ દેહિ કૌપી નામાત્રં મે નાન્યથા કર્તુમર્હસિ॥ ૩૪.
સુંદર ભ્રૂવાળી, જો તને સાચું જ્ઞાન છે તો તું મને જીત્યું છે; હવે મને અહીં લંગોટ આપ, બીજું કંઈ કરવું નહીં.
એવમુક્તા સતી તેન શંભુના યોગિના તદા ૩૪.
શંભુ યોગી દ્વારા આમ કહેવામાં આવતા, સતી એ સમયે—
કિં કૌપીનેન તે કાર્યં મુનિના ભાવિતાત્મના ૩૪.
પવિત્ર મન ધરાવનાર મુનિ, તને લંગોટની શું જરૂર છે?
ભિક્ષાટનમિષેણૈવ ઋષિપત્ન્યો વિરોહિતાઃ ૩૪.
ભિક્ષા માંગવાની બહાને ઋષિઓની પત્નીઓ疎 થઈ ગઈ.
કૌપીનં પતિતં તત્ર મુનિભિર્નાન્યથોદિતમ્ ૩૪.
ત્યાં લંગોટ પડી ગયો હતો, અને મુનિઓએ બીજું કંઈ કહ્યું નહીં.