શંભુઃ પ્રહસ્યાથ તદા મહેશઃ સંજીવયામાસ પિનાકપાણિઃ ૩૨.
શંભુ, મહેશ્વર, પિનાકધારી, ત્યારે સ્મિત કરી અને તેને જીવિત કર્યો.
ઉપસ્થિતોઽસૌ ત્વથ લજ્જમાનસ્તુષ્ટાવ દેવં વૃષભધ્વજં તમ્ ૩૨.
એ આવીને, શરમ અનુભવી, વૃષભધ્વજ દેવની સ્તુતિ કરી.
કાલાંતક ત્રિપુરેશ ત્રિપુરાંતકર પ્રભો ૩૨.
કાળાંતક, ત્રિપુરેશ, ત્રિપુરા વિનાશક, હે પ્રભુ!
દક્ષયજ્ઞવિનાશશ્ચ કૃતો હિ પરમાદ્ભુતઃ ૩૨.
દક્ષના યજ્ઞનો વિનાશ પણ અતિ અદ્ભુત રીતે થયો.
ગ્રસિતં તત્ત્વયા શંભો અન્યેષામપિ દુર્દ્ધરમ્ ૩૨.
શંભુ, જે બીજાઓ માટે સહન કરવું અઘરું છે, તે તું ગ્રહણ કર્યું.
લયનાલ્લિંગમિત્યુક્તં સર્વૈરપિ સુરા સુરૈઃ ૩૨.
લયના કારણે, બધા દેવો અને દાનવો તને લિંગ કહે છે.
લિંગસ્ય દેવદેવસ્ય મહિમાનં પરસ્ય ચ નમસ્તે શિતિકણ્ઠાય નમસ્તસ્મૈ કપર્દિને॥ ૩૨.
લિંગના, દેવોના દેવના મહિમા માટે નમન છે; શિતિકંઠને નમન છે, કપર્દી ને પણ નમન છે.
નમોનમઃ કારણકારણાય તે નમોનમો મંગલમંગલાત્મને ૩૨.
હમેશા ફરી ફરી તને નમન છે, કારણોના કારણ તને; હમેશા ફરી ફરી તને નમન છે, શુભ-અશુભ સ્વરૂપ તને.
ત્વમેવ સર્વં જગદેવબંધો વેદાંતવેદ્યોઽસિ મહાનુભાવઃ ૩૨.
તુ જ બધું છે, જગતનો બંધ છે; વેદના અંતે તુ જ જાણી શકાય છે, તુ મહાન છે.
ત્વં પાસિ લુંપસિ જગત્ત્રિતયં મહેશ સ્રષ્ટાસિ ભૂતપતિરેવ ન કશ્ચિદન્યઃ॥ ૩૨.
મહેશ, તુ જ ત્રણેય લોકને રક્ષે છે, તુ જ લય કરે છે; તુ જ સર્જનહાર છે, ભૂતોના સ્વામી છે, બીજો કોઈ નથી.
ઇતિ સ્તુતસ્તદા તેન કાલેન જગદીશ્વરઃ ૩૨.
તે સમયે, તે દ્વારા આમ સ્તુતિ કરવામાં આવી, જગતના ઈશ્વરનું.
મનુષ્યલોકે સકલે નાન્યસ્ત્વત્તો હિ વિદ્યતે ૩૨.
માણસોના સમગ્ર લોકમાં, તારા સિવાય ખરેખર બીજો કોઈ નથી.
મયા હતમિદં વિશ્વં જગદેતચ્ચરાચરમ્ ૩૨.
મારા દ્વારા આ સમગ્ર વિશ્વ, ચાલતા-અચલ જીવોથી ભરેલું જગત, નાશ પામ્યું છે.
સ હિ તે ચાનુગો જાતો મહારાજ પ્રયચ્છ મે ૩૨.
મહારાજ, એ તારા અનુયાયી બની ગયો છે; મને એ આપ.
એવમુક્તસ્તદા તેન શ્વેતઃ કાલેન ચૈવ હિ ૩૨.
તે સમયે, શ્વેત અને કાળ દ્વારા એમ કહેવામાં આવ્યું.
શિવસ્ય પરમં રૂપં ત્વમેકો નાસ્તિ સંશયઃ ૩૨.
તુ જ શિવનું પરમ રૂપ છે; તેમાં કોઈ શંકા નથી.
તસ્માત્પૂજ્યતમોઽસિ ત્વં સર્વેષાં ચ નિયામકઃ વ્રજંતિ વિવિધૈર્ભાર્વૈરાત્મલક્ષણતત્પરાઃ॥ ૩૨.
તેથી, તુ સર્વથી વધુ પૂજનીય છે અને બધાનો નિયમક છે; આત્માના લક્ષણમાં તત્પર અનેક રૂપે તારી પાસે આવે છે.
તેનૈવં રક્ષિતતઃ કાલો રાજ્ઞા પરમધર્મિણા ૩૨.
એ રીતે, કાળને પરમ ધર્મી રાજાએ રક્ષ્યો.
તદા યમેન સ્તવિતો મૃત્યુના યમદૂતકૈઃ યયૌ સ્વમાલયં વિપ્રા મેને સ્વં જનિતં પુનઃ॥ ૩૨.
પછી, યમ, મૃત્યુ અને યમદૂતોએ સ્તુતિ કરી, એ પોતાના ઘર ગયો, બ્રાહ્મણો, અને પોતાનો જન્મ ફરી વિચાર્યો.
માયયા સહ પત્ન્યા ચ શિવસ્ય ચરિતં મહત્ ૩૨.
પત્ની અને માયા સાથે, શિવના મહાન ચરિત્રોનું વર્ણન કર્યું.
કથયામાસ સર્વેષાં દૂતાનાં સ્વયમેવ હિ ૩૨.
એ પોતે બધા દૂતોને કહ્યુ.
કર્ત્તવ્યં ચ પ્રયત્નેન નાન્યથા મમ ભાષિતમ્॥ ૩૨.
જે કરવાનું છે, એ પ્રયત્નથી કરવું જોઈએ; મારા શબ્દો અન્યથા નથી.
યે ત્રિપુણ્ડ્રંધારયંતિ તથા યે વૈ જટાધરાઃ ૩૨.
જે લોકો ત્રિપુંડ્ર ધારણ કરે છે, અને જે લોકો જટાધારી છે,
ઉપજીવનહેતોશ્ચ ભિયા યે હ્યપિ માનવાઃ ૩૨.
અને જે માનવીઓ ડરથી કે જીવન માટે એમ કરે છે,
નાનેતવ્યા ભવદ્ભિશ્ચ મમ લોકં કદાચન ૩૨.
તમારે ક્યારેય કોઈને મારા લોકમાં લઈ જવું નથી.
અન્યેષાં કા કથા દૂતા યેઽર્ચયંતિ સદાશિવમ્ ૩૨.
બીજાઓની તો વાત જ શું, જ્યારે દૂતોએ સદા શિવની પૂજા કરી છે.
રુદ્રાક્ષમેકં શિરસા બિભર્તિ યસ્તથા ત્રિપુંડ્રં ચ લલાટમધ્યકે ૩૨.
જે વ્યક્તિ પોતાના માથા પર એક રુદ્રાક્ષ પહેરે છે અને લલાટના મધ્યમાં ત્રણ રેખા દોરે છે,
યસ્મિન્રાષ્ટ્રોઽથ વા દેશે ગ્રામે ચાપિ વિચક્ષણઃ તદ્રાષ્ટ્રં દેશમિત્યાહુઃ સત્યં પ્રતિવદામિ વઃ॥ ૩૨.
જે રાજ્ય, પ્રદેશ કે ગામમાં એવો વિવેકી માણસ રહે છે, એ રાજ્ય કે પ્રદેશને શુભ માનવામાં આવે છે; હું તમને આ સત્ય કહી રહ્યો છું.
યસ્મિન્ન સંતિ નિત્યં હિ શિવભક્તિસમન્વિતાઃ ૩૨.
જ્યાં શિવભક્તિથી સદા ભરપૂર લોકો નથી,
એવમાજ્ઞાપયામાસ યમોઽપિ નિજકિંકરાન્ ૩૨.
એ રીતે યમરાજે પણ પોતાના દૂતોને આ આજ્ઞા આપી.