દદર્શિરે દેવગણાઃ સમેતાઃ સયક્ષગંધર્વપિશાચગુહ્યકાઃ ૩૨.
દેવતાઓ, યક્ષ, ગંધર્વ, પિશાચ અને ગુહ્યક—all મળીને એ દૃશ્ય જોયું.
જ્વાલામાલાવૃતં કાલમીશ્વરસ્યાગ્રતઃ સ્થિતમ્ ૩૨.
તેઓએ કાળને જ્વાળાની માળામાં લપેટાયેલા, ઈશ્વર સામે ઊભેલા જોયા.
પુનઃ પુનર્દ્દદર્શાથ દહ્યમાનં કૃશાનુના ૩૨.
વારંવાર, તેઓએ એને અગ્નિમાં દહાયતો જોયો.
નમો રુદ્રાય શાંતાય સ્વજ્યોત્સ્નાયાત્મવેધસે ૩૨.
શાંતિરૂપ રુદ્રને નમન, જેની પોતાની તેજસ્વિતા આત્માને ભેદે છે.
ત્રાતા ત્વં હિ જગન્નાથ પિતા માતા સુહૃત્સખા ૩૨.
તમે જ જગતના રક્ષક છો, પિતા, માતા, મિત્ર અને સાથી.
કિં કૃતં હિ ત્વયા શંભો કોઽસૌ દગ્ધો મમાગ્રતઃ ૩૨.
શંભુ, તમે શું કર્યું? મારા સામે કોણ દહાય ગયું છે?
એવં પ્રાર્થયતસ્તસ્ય શ્રુત્વા ચ પરિદેવનમ્ ૩૨.
એની પ્રાર્થના અને વિલાપ સાંભળીને,
મયા દગ્ધો હ્યયં કાલસ્તવાર્થે ચ તવાગ્રતઃ ૩૨.
તમારા હિત માટે, અને તમારી સામે, મેં આ કાળને દહન કર્યો છે.
એવમુક્તસ્તદા તેન શંભુના રાજસત્તમઃ ૩૨.
શંભુએ એ સમયે જે રીતે કહ્યું, રાજાઓમાં શ્રેષ્ઠ એ રાજાએ સાંભળ્યું.
કિમનેન કૃતં શંભો અકૃત્યં વદ તત્ત્વતઃ ૩૨.
શંભુ, આ વ્યક્તિએ શું કર્યું છે? જો કોઈ ખોટું કામ કર્યું હોય તો સાચું કહીને જણાવો.
એવં વિજ્ઞાપિતસ્તેન હ્યુવાચ પરમેશ્વરઃ ૩૨.
એ રીતે પૂછવામાં આવતા, પરમેશ્વરે જવાબ આપ્યો.
ભક્ષણાર્થં તવ વિભો સોઽયં ક્રૂરોઽધુનાઽઽગતઃ ૩૨.
હે વિભુ, આ ક્રૂર પ્રાણી હવે તારી વિનાશ માટે આવ્યો છે.
બહૂનાં ક્ષેમમન્વિચ્છંસ્તવાર્થેઽન્હં વિશેષતઃ॥ ૩૨.
બહુઓના કલ્યાણ માટે, ખાસ તારા માટે, તે ઝડપથી કામ કરે છે.
યે પાપિનો હ્યધર્મિષ્ઠા લોકસંહારકારકાઃ વાક્યં નિશમ્ય રુદ્રસ્ય શ્વેતો વચનમબ્રવીત્॥ ૩૨.
જે પાપી અને અધર્મી લોકો દુનિયાનો વિનાશ લાવે છે, રુદ્રના વચન સાંભળીને શ્વેતએ બોલ્યું.
કાલેનૈવ હિ લોકોઽયં પુણ્યમાચરતે સદા ૩૨.
સમયના કારણે જ આ જગત હંમેશા પુણ્ય કર્મ કરે છે.
ઉપાસનારતાઃ કેચિજ્જ્ઞાનિનો હિ તથા પરે ૩૨.
કેટલાંક ઉપાસનામાં રત છે, અને બીજા વિવિધ રીતે જ્ઞાનમાં નિપુણ છે.
કાલો હિ હર્તા ચ ચરાચરાણાં તથા હ્યસૌ પાલકોઽપ્યદ્વિતીયઃ ૩૨.
સમય જ ચાલતા અને અચલ તમામ જીવનો વિનાશક છે, અને એ અનન્ય રક્ષક પણ છે.
યદિ સૃષ્ટિપરોઽસિ ત્વં કાલં જીવય સત્વરમ્ ૩૨.
જો તું સર્જનહાર છે, તો સમયને ઝડપથી જીવિત કર.
તર્હ્યેવં કુરુ શંભો ત્વં કાલસ્ય ચ મહાત્મનઃ ૩૨.
હે શંભુ, મહાન આત્મા સમય માટે એ કામ કર.
ઇતિ વિજ્ઞાપિતસ્તેન રાજ્ઞા શંભુઃ પ્રતાપિના ૩૨.
એ રાજાએ એવી વિનંતી કરતાં, શંભુ, તેજસ્વી, એ કામ કરવા આગળ વધ્યો.
શંભુઃ પ્રહસ્યાથ તદા મહેશઃ સંજીવયામાસ પિનાકપાણિઃ ૩૨.
શંભુ, મહેશ્વર, પિનાકધારી, ત્યારે સ્મિત કરી અને તેને જીવિત કર્યો.
ઉપસ્થિતોઽસૌ ત્વથ લજ્જમાનસ્તુષ્ટાવ દેવં વૃષભધ્વજં તમ્ ૩૨.
એ આવીને, શરમ અનુભવી, વૃષભધ્વજ દેવની સ્તુતિ કરી.
કાલાંતક ત્રિપુરેશ ત્રિપુરાંતકર પ્રભો ૩૨.
કાળાંતક, ત્રિપુરેશ, ત્રિપુરા વિનાશક, હે પ્રભુ!
દક્ષયજ્ઞવિનાશશ્ચ કૃતો હિ પરમાદ્ભુતઃ ૩૨.
દક્ષના યજ્ઞનો વિનાશ પણ અતિ અદ્ભુત રીતે થયો.
ગ્રસિતં તત્ત્વયા શંભો અન્યેષામપિ દુર્દ્ધરમ્ ૩૨.
શંભુ, જે બીજાઓ માટે સહન કરવું અઘરું છે, તે તું ગ્રહણ કર્યું.
લયનાલ્લિંગમિત્યુક્તં સર્વૈરપિ સુરા સુરૈઃ ૩૨.
લયના કારણે, બધા દેવો અને દાનવો તને લિંગ કહે છે.
લિંગસ્ય દેવદેવસ્ય મહિમાનં પરસ્ય ચ નમસ્તે શિતિકણ્ઠાય નમસ્તસ્મૈ કપર્દિને॥ ૩૨.
લિંગના, દેવોના દેવના મહિમા માટે નમન છે; શિતિકંઠને નમન છે, કપર્દી ને પણ નમન છે.
નમોનમઃ કારણકારણાય તે નમોનમો મંગલમંગલાત્મને ૩૨.
હમેશા ફરી ફરી તને નમન છે, કારણોના કારણ તને; હમેશા ફરી ફરી તને નમન છે, શુભ-અશુભ સ્વરૂપ તને.
ત્વમેવ સર્વં જગદેવબંધો વેદાંતવેદ્યોઽસિ મહાનુભાવઃ ૩૨.
તુ જ બધું છે, જગતનો બંધ છે; વેદના અંતે તુ જ જાણી શકાય છે, તુ મહાન છે.
ત્વં પાસિ લુંપસિ જગત્ત્રિતયં મહેશ સ્રષ્ટાસિ ભૂતપતિરેવ ન કશ્ચિદન્યઃ॥ ૩૨.
મહેશ, તુ જ ત્રણેય લોકને રક્ષે છે, તુ જ લય કરે છે; તુ જ સર્જનહાર છે, ભૂતોના સ્વામી છે, બીજો કોઈ નથી.