એકદા પૂજમાનં તં શંકરં પરમાર્થદમ્ ૩૨.
એક દિવસ, જ્યારે એ શંકરજીને, સર્વોચ્ચ સત્ય આપનારને, પૂજતો હતો—
વચનાચ્ચિત્રગુપ્તસ્ય શ્વેત આનીયતામિતિ ૩૨.
ચિત્રગુપ્તના આદેશથી કહેવામાં આવ્યું: 'શ્વેતને અહીં લાવો.'
રાજાનં નેતુકામાસ્તે પાશહસ્તા મહાભયાઃ ૩૨.
ભયંકર પાશધારી દૂતોએ રાજાને પકડવાની ઈચ્છા રાખી.
ન ચક્રિરે તદા દૂતા આજ્ઞાં ધર્મસ્ય ચૈવ હિ ૩૨.
પણ એ સમયે દૂતોએ ધર્મના આદેશને અમલમાં ન લાવ્યો.
ઉદ્ધૃત્ય દંડં સહસા નેતુકામસ્તદા નૃપમ્ ૩૨.
ત્યારે, અચાનક દંડ ઉંચાવીને, તેઓ રાજાને લઈ જવા માંગતા હતા.
શિવભક્તિયુતં શાંતં કેવલં જ્ઞાનસંયુતમ્ ૩૨.
પરંતુ રાજા શાંત, શિવભક્તિથી ભરેલો અને માત્ર જ્ઞાનથી યુક્ત હતો.
ચિત્રસ્થો હ્યભવત્સ્દ્યઃ પ્રેતરાજોઽતિવિહ્વલઃ ૩૨.
એ સમયે, ચિત્રગુપ્ત પાસે બેઠેલા યમરાજ ખૂબ જ ગભરાઈ ગયા.
આગતસ્તત્ક્ષણાદેવ નૃપં પ્રતિ રુષાન્વિતઃ ૩૨.
યમરાજ તરત જ ગુસ્સાથી રાજા પાસે આવી પહોંચ્યા.
તાવત્તં દદૃશે સોઽપિ સ્થિતં દ્વારિ ભયાવૃતમ્ ૩૨.
પછી તેમણે રાજાને દરવાજા પાસે ભયથી ઘેરાયેલા ઊભા જોયા.
કસ્માત્ત્વયા ધરમરાજ નો નીતોઽયં નૃપો મહાન્ ૩૨.
તેમણે પૂછ્યું, 'ધર્મરાજા, આ મહાન રાજાને તમે કેમ લાવ્યા નથી?'
કાલાત્યયો ન કર્ત્તવ્યો વચનાન્મમ સુવ્રત ૩૨.
મારા કહ્યા પ્રમાણે, સમય પસાર થવા દેવું જરૂરી છે, એમાં વિલંબ ન કરવો, ઓ સજ્જન.
તવાજ્ઞાં ચ કરિષ્યામિ નાત્ર કાર્યા વિચારણા ૩૨.
તમે જે આજ્ઞા આપો છો, એ હું નિશ્ચયે કરું છું; અહીં વિચાર કરવાની જરૂર નથી.
ચિત્રસ્થા ઇવ તિષ્ઠામ ભયાદ્દેવસ્ય શૂલિનઃ રાજાનં હંતુમારેભે ત્વરિતઃ ખડ્ગમાદદે॥ ૩૨.
અમે શૂળધારી દેવના ભયથી, જાણે ચિત્રમાં ઊભા હોય એમ ઊભા રહ્યા; રાજાને મારવા માટે, એ જલદી તલવાર લઈ.
ત્રિગુણાષ્ટાક્રસંકાશં પ્રવિવેશ શિવાલયમ્ સ્વભક્તં હંતુકામોસૌ શ્વેતરાજાનમુત્તમમ્॥ ૩૨.
ત્રણ ગુણ અને આઠ સ્વરૂપે તેજસ્વી એવા શિવમંદિરમાં, પોતાના ભક્ત શ્રેષ્ઠ શ્વેત રાજાને મારવાની ઇચ્છા લઈને એ પ્રવેશ્યો.
ધ્યાનસ્થિતં ચાત્મનિ તં વિશુદ્ધજ્ઞાનપ્રદીપેન વિશુદ્ધચિત્તમ્ ૩૨.
એ પોતામાં ધ્યાનમાં સ્થિત હતો, શુદ્ધ જ્ઞાનના પ્રકાશથી મન પણ શુદ્ધ હતું.
એવંવિધં તં પ્રસમીક્ષ્ય કાલં સંચિંત્યમાનં મનસાઽચલેન ૩૨.
એને આવું જોઈ, સ્થિર મનથી સમયનું ચિંતન કરતા જોઈને,
સદાશિવેન દૃષ્ટોઽસૌ કાલઃ કાલાંતકેન ચ ૩૨.
સદાશિવ અને કાળાંતક એ બંનેએ એને જોયો.
નંદિકેશ્વરમધ્યસ્થો યાવદ્દૃષ્ટો નિજાંતિકે ૩૨.
નંદિકેશ્વર વચ્ચે ઊભા, નજીકથી જોયા.
નિરીક્ષિતસ્તૃતીયેન ચક્ષુષા પરમેષ્ઠિના ૩૨.
પરમેશ્વરે ત્રીજા આંખથી એને નિરીક્ષ્યા.
દદાહ તં કાલમનેકવર્ણં વ્યાત્તાનનં ભીમબહૂગ્રરૂપમ્ ૩૨.
એ અનેક રંગોવાળો, મોટું મોઢું અને ભયાનક રૂપ ધરાવતો કાળ, તેને દહન કર્યો.
દદર્શિરે દેવગણાઃ સમેતાઃ સયક્ષગંધર્વપિશાચગુહ્યકાઃ ૩૨.
દેવતાઓ, યક્ષ, ગંધર્વ, પિશાચ અને ગુહ્યક—all મળીને એ દૃશ્ય જોયું.
જ્વાલામાલાવૃતં કાલમીશ્વરસ્યાગ્રતઃ સ્થિતમ્ ૩૨.
તેઓએ કાળને જ્વાળાની માળામાં લપેટાયેલા, ઈશ્વર સામે ઊભેલા જોયા.
પુનઃ પુનર્દ્દદર્શાથ દહ્યમાનં કૃશાનુના ૩૨.
વારંવાર, તેઓએ એને અગ્નિમાં દહાયતો જોયો.
નમો રુદ્રાય શાંતાય સ્વજ્યોત્સ્નાયાત્મવેધસે ૩૨.
શાંતિરૂપ રુદ્રને નમન, જેની પોતાની તેજસ્વિતા આત્માને ભેદે છે.
ત્રાતા ત્વં હિ જગન્નાથ પિતા માતા સુહૃત્સખા ૩૨.
તમે જ જગતના રક્ષક છો, પિતા, માતા, મિત્ર અને સાથી.
કિં કૃતં હિ ત્વયા શંભો કોઽસૌ દગ્ધો મમાગ્રતઃ ૩૨.
શંભુ, તમે શું કર્યું? મારા સામે કોણ દહાય ગયું છે?
એવં પ્રાર્થયતસ્તસ્ય શ્રુત્વા ચ પરિદેવનમ્ ૩૨.
એની પ્રાર્થના અને વિલાપ સાંભળીને,
મયા દગ્ધો હ્યયં કાલસ્તવાર્થે ચ તવાગ્રતઃ ૩૨.
તમારા હિત માટે, અને તમારી સામે, મેં આ કાળને દહન કર્યો છે.
એવમુક્તસ્તદા તેન શંભુના રાજસત્તમઃ ૩૨.
શંભુએ એ સમયે જે રીતે કહ્યું, રાજાઓમાં શ્રેષ્ઠ એ રાજાએ સાંભળ્યું.
કિમનેન કૃતં શંભો અકૃત્યં વદ તત્ત્વતઃ ૩૨.
શંભુ, આ વ્યક્તિએ શું કર્યું છે? જો કોઈ ખોટું કામ કર્યું હોય તો સાચું કહીને જણાવો.