નિશમ્ય વચનં તેષાં મુનીનાં લોમશોઽબ્રવીત્॥ ૩૨.
એ ઋષિઓના વચન સાંભળીને, લોમશે કહ્યું.
આકર્ણ્યતાં મહાભાગાશ્ચરિતં પરમાદ્ભુતમ્ મતિર્દ્ધિર્મે સમુત્પન્ના શ્વેતસ્ય ચ મહાત્મનઃ॥ ૩૨.
હે ભાગ્યશાળીવો, અદ્ભુત ચરિત્ર સાંભળો; મારું મન અને બુદ્ધિ મહાન શ્વેત તરફ ઉઠી છે.
પૃથિવીં પાલયામાસ પ્રજા ધર્મેણ પાલયન્ ૩૨.
તે રાજાએ પૃથ્વી પર પ્રજાનું ધર્મથી રક્ષણ કરીને શાસન કર્યું.
રાજ્યં શશાસાથ સ શક્તિતો નૃપો ભક્ત્યા તદા ચૈવ સમર્ચયત્સદા ૩૨.
એ રાજાએ પોતાની શક્તિ પ્રમાણે રાજ્ય ચલાવ્યું અને હંમેશા ભક્તિપૂર્વક પૂજા કરી.
આયુસ્તસ્ય પરિક્ષીણમર્ચતઃ પરમેશ્વરમ્ ૩૨.
પરમેશ્વરની પૂજા કરતાં કરતાં એના આયુષ્ય ધીમે ધીમે ઘટતું ગયું.
વાણી શિવકથાયુક્તા પરમાશ્ચર્યસંયુતા ૩૨.
એની વાણીમાં શિવની કથાઓ અને અદ્ભુત ચમત્કારો ભરેલા હતા.
તસ્ય રાજ્ઞો ન બાધંતે તથા ચોપદ્રવાસ્ત્વમી ૩૨.
એ રાજાને કોઈ દુઃખ કે આપત્તિ તકલીફ ન આપતી હતી.
અકૃષ્ટપચ્યૌષધયસ્તસ્ય રાજ્ઞોઽભવન્ભુવિ ૩૨.
એ રાજાના સમયમાં જમીન પર બીના વાવેલા પાક અને ઔષધિઓ ઉગતા હતા.
ન પુત્રમરણે દુઃખં નાપમાનં ન મારકાઃ ૩૨.
પુત્રના મૃત્યુથી દુઃખ, અપમાન કે રોગચાળા ક્યારેય નહોતા.
એવં બહુતરઃ કાલસ્તસ્ય રાજ્ઞો મહાત્મનઃ ૩૨.
એ મહાત્મા રાજાને આ રીતે ઘણો સમય પસાર થયો.
એકદા પૂજમાનં તં શંકરં પરમાર્થદમ્ ૩૨.
એક દિવસ, જ્યારે એ શંકરજીને, સર્વોચ્ચ સત્ય આપનારને, પૂજતો હતો—
વચનાચ્ચિત્રગુપ્તસ્ય શ્વેત આનીયતામિતિ ૩૨.
ચિત્રગુપ્તના આદેશથી કહેવામાં આવ્યું: 'શ્વેતને અહીં લાવો.'
રાજાનં નેતુકામાસ્તે પાશહસ્તા મહાભયાઃ ૩૨.
ભયંકર પાશધારી દૂતોએ રાજાને પકડવાની ઈચ્છા રાખી.
ન ચક્રિરે તદા દૂતા આજ્ઞાં ધર્મસ્ય ચૈવ હિ ૩૨.
પણ એ સમયે દૂતોએ ધર્મના આદેશને અમલમાં ન લાવ્યો.
ઉદ્ધૃત્ય દંડં સહસા નેતુકામસ્તદા નૃપમ્ ૩૨.
ત્યારે, અચાનક દંડ ઉંચાવીને, તેઓ રાજાને લઈ જવા માંગતા હતા.
શિવભક્તિયુતં શાંતં કેવલં જ્ઞાનસંયુતમ્ ૩૨.
પરંતુ રાજા શાંત, શિવભક્તિથી ભરેલો અને માત્ર જ્ઞાનથી યુક્ત હતો.
ચિત્રસ્થો હ્યભવત્સ્દ્યઃ પ્રેતરાજોઽતિવિહ્વલઃ ૩૨.
એ સમયે, ચિત્રગુપ્ત પાસે બેઠેલા યમરાજ ખૂબ જ ગભરાઈ ગયા.
આગતસ્તત્ક્ષણાદેવ નૃપં પ્રતિ રુષાન્વિતઃ ૩૨.
યમરાજ તરત જ ગુસ્સાથી રાજા પાસે આવી પહોંચ્યા.
તાવત્તં દદૃશે સોઽપિ સ્થિતં દ્વારિ ભયાવૃતમ્ ૩૨.
પછી તેમણે રાજાને દરવાજા પાસે ભયથી ઘેરાયેલા ઊભા જોયા.
કસ્માત્ત્વયા ધરમરાજ નો નીતોઽયં નૃપો મહાન્ ૩૨.
તેમણે પૂછ્યું, 'ધર્મરાજા, આ મહાન રાજાને તમે કેમ લાવ્યા નથી?'
કાલાત્યયો ન કર્ત્તવ્યો વચનાન્મમ સુવ્રત ૩૨.
મારા કહ્યા પ્રમાણે, સમય પસાર થવા દેવું જરૂરી છે, એમાં વિલંબ ન કરવો, ઓ સજ્જન.
તવાજ્ઞાં ચ કરિષ્યામિ નાત્ર કાર્યા વિચારણા ૩૨.
તમે જે આજ્ઞા આપો છો, એ હું નિશ્ચયે કરું છું; અહીં વિચાર કરવાની જરૂર નથી.
ચિત્રસ્થા ઇવ તિષ્ઠામ ભયાદ્દેવસ્ય શૂલિનઃ રાજાનં હંતુમારેભે ત્વરિતઃ ખડ્ગમાદદે॥ ૩૨.
અમે શૂળધારી દેવના ભયથી, જાણે ચિત્રમાં ઊભા હોય એમ ઊભા રહ્યા; રાજાને મારવા માટે, એ જલદી તલવાર લઈ.
ત્રિગુણાષ્ટાક્રસંકાશં પ્રવિવેશ શિવાલયમ્ સ્વભક્તં હંતુકામોસૌ શ્વેતરાજાનમુત્તમમ્॥ ૩૨.
ત્રણ ગુણ અને આઠ સ્વરૂપે તેજસ્વી એવા શિવમંદિરમાં, પોતાના ભક્ત શ્રેષ્ઠ શ્વેત રાજાને મારવાની ઇચ્છા લઈને એ પ્રવેશ્યો.
ધ્યાનસ્થિતં ચાત્મનિ તં વિશુદ્ધજ્ઞાનપ્રદીપેન વિશુદ્ધચિત્તમ્ ૩૨.
એ પોતામાં ધ્યાનમાં સ્થિત હતો, શુદ્ધ જ્ઞાનના પ્રકાશથી મન પણ શુદ્ધ હતું.
એવંવિધં તં પ્રસમીક્ષ્ય કાલં સંચિંત્યમાનં મનસાઽચલેન ૩૨.
એને આવું જોઈ, સ્થિર મનથી સમયનું ચિંતન કરતા જોઈને,
સદાશિવેન દૃષ્ટોઽસૌ કાલઃ કાલાંતકેન ચ ૩૨.
સદાશિવ અને કાળાંતક એ બંનેએ એને જોયો.
નંદિકેશ્વરમધ્યસ્થો યાવદ્દૃષ્ટો નિજાંતિકે ૩૨.
નંદિકેશ્વર વચ્ચે ઊભા, નજીકથી જોયા.
નિરીક્ષિતસ્તૃતીયેન ચક્ષુષા પરમેષ્ઠિના ૩૨.
પરમેશ્વરે ત્રીજા આંખથી એને નિરીક્ષ્યા.
દદાહ તં કાલમનેકવર્ણં વ્યાત્તાનનં ભીમબહૂગ્રરૂપમ્ ૩૨.
એ અનેક રંગોવાળો, મોટું મોઢું અને ભયાનક રૂપ ધરાવતો કાળ, તેને દહન કર્યો.