તતો વૃષભમારુહ્ય યયૌ ગિરિજયા સહ ૨૭.
પછી, વૃષભ પર ચડીને, તેઓ ગિરિજાની સાથે ચાલ્યા.
તદા શંખાશ્ચ ભેર્યશ્ચ નેદુસ્તૂર્યીણ્યનેકશઃ॥ ૨૭.
તે સમયે શંખ અને ભેરીઓ વાગી, અને અનેક તૂરીઓ વગાડવામાં આવી.
તદાનીમેવ સર્વેશં વીરભદ્રાદયો ગણાઃ વાદયન્તશ્ચ વાદ્યાનિ તતાનિ વિતતાનિ ચ॥ ૨૭.
ત્યાં જ, વીરભદ્ર અને અન્ય ગણા વિવિધ વાદ્યો વગાડતા હતા, તાંત્રી અને પખાવજ બંને.
કેચિન્નૃત્યપરાસ્તત્ર ગાયકાશ્ચ તથા પરે ૨૭.
કેટલાક નૃત્યમાં તલિન હતા, અને બીજા ગાઈ રહ્યા હતા.
એવંવિધાસ્તે સુરસિદ્ધયક્ષા ગંધર્વવિદ્યાધરપન્નગા હ્યમી ૨૭.
આ રીતે, દેવ, સિદ્ધ, યક્ષ, ગંધર્વ, વિદ્યાધર અને નાગો ત્યાં એકત્ર થયા.
યાવત્સમીક્ષયામાસુર્ગાંગેયં શંકરોપમમ્ ૨૭.
તેઓ ગાંગેયને જોઈ રહ્યા હતા, જે શંકર જેવો દેખાતો હતો.
તત્તોજસાવૃતં બાલં તપ્તચામીકરપ્રભમ્ ૨૭.
એ બાળક તેજથી ઘેરાયેલો હતો, અને તપેલા સોનાની જેમ ઝળહળતો હતો.
ચારુપ્રસન્ન વદનં તથા સર્વાગસુંદરમ્ ૨૭.
તેનું મુખ સુંદર અને શાંત હતું, અને આખું રૂપ મનોહર હતું.
વવંદિરે તદા બાલં કુમારં સૂર્યવર્ચસમ્ ૨૭.
પછી તેઓએ એ બાળકને, જે સૂર્ય જેવી તેજસ્વી છે, પૂજ્યો.
પરિવાર્યોપતસ્થુસ્તે વામદક્ષિણભાગતઃ ૨૭.
તેઓએ તેને ડાબી અને જમણી બાજુથી ઘેરીને નજીક આવ્યા.
ઋષયો યક્ષગંધર્વાઃ પરિવાર્ય કુમારકમ્ ૨૭.
ઋષિઓ, યક્ષો અને ગંધર્વોએ એ બાળકને ચારેય બાજુથી ઘેરી લીધો.
પ્રણેમુઃ શિરસા ચાન્યે મત્વા સ્વામિનમવ્યયમ્ એવમભ્યુદયે તસ્મિન્નૃષયઃ શાંતિમાપઠમ્॥ ૨૭.
બીજાઓએ પોતાના માથું ઝુકાવી, તેને શાશ્વત સ્વામી માન્યો; એ શુભ ક્ષણે ઋષિઓએ શાંતિના સ્તોત્રો ગાયા.
એતસ્મિન્નંતરે યાતઃ શંકરો ગિરિજાપતિઃ ૨૭.
એ સમયે ગિરિજાના સ્વામી શંકર ત્યાં આવ્યા.
પુત્રં નિરૈક્ષત તદા જગદેકબંધુઃ પ્રીત્યા યુતઃ પરમયા સહ વૈ ભવાન્યા ૨૭.
પછી જગતના મિત્રે, ભવાણી સાથે, પરમ આનંદથી પોતાના પુત્રને જોયો.
ઉપગુહ્ય ગુહં તત્ર પાર્વતી જાતસંભ્રમા ૨૭.
ત્યાં પાર્વતી, ભાવનાથી ભરાઈ, ગુહાને ગળે મળ્યા.
તદા નીરાજિતો દેવૈઃ સકલત્રૈર્મુદાન્વિતૈઃ ૨૭.
પછી દેવતાઓએ, પોતાની પત્નીઓ સાથે, આનંદપૂર્વક તેની નીરાંજન વિધિ કરી.
ઋષયો બ્રહ્મગોષેણ ગીતેનૈવ ચ ગાયકાઃ ૨૭.
ઋષિઓએ બ્રહ્માના ગાન સાથે અને ગાયકોએ ગીતોથી તેની સ્તુતિ કરી.
સ્વમંકમારેપ્ય તદા ગિરીશઃ કુમારકં તં પ્રભયા મહાપ્રભમ્ ૨૭.
પછી ગિરિશએ તેજસ્વી બાળકને પોતાના ગોડમાં બેસાડ્યો અને મહાન તેજથી ચમક્યા.
દંપતી તૌ તદા તત્ર ઐકપદ્યેન નંદતુઃ ૨૭.
તે સમયે એ દંપતીએ ત્યાં એકતા સાથે આનંદ કર્યો.
કુમારઃ ક્રીડયામાસ ઉત્સંગે શંકરસ્ય ચ ૨૭.
બાળક શંકરના ગોડમાં રમતો હતો.
મુખં પ્રપીડયિત્વાઽસૌ પાણીનગણયત્તદા ૨૭.
પછી તેણે શંકરનું મુખ દબાવ્યું અને હાથથી ગણતરી કરી.
પ્રહસ્ય ભગવાઞ્છંભુરુવાચ ગિરિજાં તદા॥ ૨૭.
પછી ભગવાન શંભુ હસ્યા અને એ સમયે ગિરિજાને કહ્યું.
મંદસ્મિતેન ચ તદા ભગવાન્મહેશઃ પ્રાપ્તો મુદંચ પરમાં ગિરિજાસમેતઃ ૨૭.
પછી મહેશ્વર, ગિરિજાની સાથે, નમ્ર સ્મિત સાથે પરમ આનંદમાં આવ્યા.
કુમારં સ્વાંકમારોપ્ય ઉવાચ જગદીશ્વરઃ ૨૮.
કુમારને પોતાના ગોડમાં બેસાડીને જગતના ઈશ્વરે કહ્યું.
કિં કાર્યં કથ્યતાં દેવાઃ કુમારેણાધુના મમ ૨૮.
હે દેવતાઓ, કહો, હવે મારા પુત્ર માટે કયું કાર્ય છે?
તારકાદ્ભયમુત્પન્નં સર્વેષાં જગતાં વિભો ૨૮.
હે સ્વામી, તારકાથી સમગ્ર જગતમાં ભય પેદા થયો છે.
કુમારેણ હતોઽદ્યૈવ તારકો ભવિતા પ્રભો ૨૮.
આજે, હે પ્રભુ, તારકનો વિધ્વંસ કુમાર દ્વારા થશે.
તથેતિ મત્વા સહસા નિર્જગ્મુસ્તે તદા સુરાઃ ૨૮.
એમ માની, દેવતાઓ તરત જ ત્યાંથી નીકળી ગયા.
સર્વે મિલિત્વા સહસા બ્રહ્મવિષ્ણુપુરોગમાઃ ૨૮.
બ્રહ્મા અને વિષ્ણુની આગેવાનીમાં બધા દેવતાઓ ઝડપથી એકઠા થયા.
સૈન્યેન મહતા ચૈવ યયૌ યોદ્ધું સુરાન્પ્રતિ ૨૮.
મોટા સેના સાથે, તે દેવતાઓ સામે યુદ્ધ કરવા આગળ વધ્યો.