ષણ્મુખં બાલકં જ્ઞાત્વા સર્વે દેવા મુદાન્વિતાઃ ૨૭.
બાળક Ṣaṇmukha ને ઓળખી, બધા દેવતાઓ આનંદથી ભરાઈ ગયા.
શંભોઃ પુત્રઃ પ્રસાદેન સર્વો ભવતિ શાશ્વતઃ ૨૭.
શંભુના પુત્રની કૃપાથી બધું જ સદાકાળ માટે રહે છે.
ઉપવિષ્ટોથ ગાંગેયો હ્યહોરાત્રોષિતસ્તદા ૨૭.
ગાંગેય ત્યાં દિવસ-રાત બેસી રહ્યો.
જાતો યદાથ ગંગાયાં ષણ્મુખઃ શંકરાત્મજઃ ૨૭.
જ્યારે શંકરનો પુત્ર Ṣaṇmukha ગંગામાં જન્મ્યો હતો,
શિવં નિરીક્ષ્ય સા પ્રાહ હે શંભો પ્રસ્નવો મહાન્ સર્વજ્ઞોઽપિ મહાદેવો હ્યબ્રવીત્તામથાજ્ઞવત્॥ ૨૭.
શિવને જોઈ, તેણીએ કહ્યું: 'હે શંભુ, આ મોટો પ્રશ્ન છે.' મહાદેવ સર્વજ્ઞ હોવા છતાં, તેમણે તેના પ્રશ્ન મુજબ જવાબ આપ્યો.
નારદસ્તત્ર ચાગત્ય પ્રોક્તવાઞ્જન્મ તસ્ય તત્ ૨૭.
ત્યાં નારદ આવ્યા અને તેના જન્મ વિશે કહ્યું.
તદાકર્ણ્ય વચો વિપ્રા હર્ષનિર્ભરમાનસાઃ ૨૭.
એ શબ્દો સાંભળી વિદ્વાનોના મન આનંદથી ભરાઈ ગયા.
અનેકાભિઃ પતાકાભિશ્ચૈલપલ્લવતોરણૈઃ પર્વતઃ પુત્રજનનાચ્છંકરસ્ય મહાત્મનઃ॥ ૨૭.
અનેક ધ્વજ, કપડાં, પાંદડા અને તોરણોથી, પર્વત શંકરના મહાન પુત્રના જન્મની ઉજવણી કરી.
તદા સર્વે સુરગણા ઋષયઃ સિદ્ધચારણાઃ રક્ષોગંધર્વયક્ષાશ્ચ અપ્સરોગણસેવિતાઃ॥ ૨૭.
તે સમયે બધા દેવ, ઋષિ, સિદ્ધો, ચારણો, રાક્ષસો, ગંધર્વો, યક્ષો અને અપ્સરાઓના સમૂહ હાજર હતા.
એકપદ્યેન તે સર્વે સહિતાઃ શંકરેણ તુ ૨૭.
બધા શંકર સાથે એક પંક્તિમાં આગળ વધ્યા.
તતો વૃષભમારુહ્ય યયૌ ગિરિજયા સહ ૨૭.
પછી, વૃષભ પર ચડીને, તેઓ ગિરિજાની સાથે ચાલ્યા.
તદા શંખાશ્ચ ભેર્યશ્ચ નેદુસ્તૂર્યીણ્યનેકશઃ॥ ૨૭.
તે સમયે શંખ અને ભેરીઓ વાગી, અને અનેક તૂરીઓ વગાડવામાં આવી.
તદાનીમેવ સર્વેશં વીરભદ્રાદયો ગણાઃ વાદયન્તશ્ચ વાદ્યાનિ તતાનિ વિતતાનિ ચ॥ ૨૭.
ત્યાં જ, વીરભદ્ર અને અન્ય ગણા વિવિધ વાદ્યો વગાડતા હતા, તાંત્રી અને પખાવજ બંને.
કેચિન્નૃત્યપરાસ્તત્ર ગાયકાશ્ચ તથા પરે ૨૭.
કેટલાક નૃત્યમાં તલિન હતા, અને બીજા ગાઈ રહ્યા હતા.
એવંવિધાસ્તે સુરસિદ્ધયક્ષા ગંધર્વવિદ્યાધરપન્નગા હ્યમી ૨૭.
આ રીતે, દેવ, સિદ્ધ, યક્ષ, ગંધર્વ, વિદ્યાધર અને નાગો ત્યાં એકત્ર થયા.
યાવત્સમીક્ષયામાસુર્ગાંગેયં શંકરોપમમ્ ૨૭.
તેઓ ગાંગેયને જોઈ રહ્યા હતા, જે શંકર જેવો દેખાતો હતો.
તત્તોજસાવૃતં બાલં તપ્તચામીકરપ્રભમ્ ૨૭.
એ બાળક તેજથી ઘેરાયેલો હતો, અને તપેલા સોનાની જેમ ઝળહળતો હતો.
ચારુપ્રસન્ન વદનં તથા સર્વાગસુંદરમ્ ૨૭.
તેનું મુખ સુંદર અને શાંત હતું, અને આખું રૂપ મનોહર હતું.
વવંદિરે તદા બાલં કુમારં સૂર્યવર્ચસમ્ ૨૭.
પછી તેઓએ એ બાળકને, જે સૂર્ય જેવી તેજસ્વી છે, પૂજ્યો.
પરિવાર્યોપતસ્થુસ્તે વામદક્ષિણભાગતઃ ૨૭.
તેઓએ તેને ડાબી અને જમણી બાજુથી ઘેરીને નજીક આવ્યા.
ઋષયો યક્ષગંધર્વાઃ પરિવાર્ય કુમારકમ્ ૨૭.
ઋષિઓ, યક્ષો અને ગંધર્વોએ એ બાળકને ચારેય બાજુથી ઘેરી લીધો.
પ્રણેમુઃ શિરસા ચાન્યે મત્વા સ્વામિનમવ્યયમ્ એવમભ્યુદયે તસ્મિન્નૃષયઃ શાંતિમાપઠમ્॥ ૨૭.
બીજાઓએ પોતાના માથું ઝુકાવી, તેને શાશ્વત સ્વામી માન્યો; એ શુભ ક્ષણે ઋષિઓએ શાંતિના સ્તોત્રો ગાયા.
એતસ્મિન્નંતરે યાતઃ શંકરો ગિરિજાપતિઃ ૨૭.
એ સમયે ગિરિજાના સ્વામી શંકર ત્યાં આવ્યા.
પુત્રં નિરૈક્ષત તદા જગદેકબંધુઃ પ્રીત્યા યુતઃ પરમયા સહ વૈ ભવાન્યા ૨૭.
પછી જગતના મિત્રે, ભવાણી સાથે, પરમ આનંદથી પોતાના પુત્રને જોયો.
ઉપગુહ્ય ગુહં તત્ર પાર્વતી જાતસંભ્રમા ૨૭.
ત્યાં પાર્વતી, ભાવનાથી ભરાઈ, ગુહાને ગળે મળ્યા.
તદા નીરાજિતો દેવૈઃ સકલત્રૈર્મુદાન્વિતૈઃ ૨૭.
પછી દેવતાઓએ, પોતાની પત્નીઓ સાથે, આનંદપૂર્વક તેની નીરાંજન વિધિ કરી.
ઋષયો બ્રહ્મગોષેણ ગીતેનૈવ ચ ગાયકાઃ ૨૭.
ઋષિઓએ બ્રહ્માના ગાન સાથે અને ગાયકોએ ગીતોથી તેની સ્તુતિ કરી.
સ્વમંકમારેપ્ય તદા ગિરીશઃ કુમારકં તં પ્રભયા મહાપ્રભમ્ ૨૭.
પછી ગિરિશએ તેજસ્વી બાળકને પોતાના ગોડમાં બેસાડ્યો અને મહાન તેજથી ચમક્યા.
દંપતી તૌ તદા તત્ર ઐકપદ્યેન નંદતુઃ ૨૭.
તે સમયે એ દંપતીએ ત્યાં એકતા સાથે આનંદ કર્યો.
કુમારઃ ક્રીડયામાસ ઉત્સંગે શંકરસ્ય ચ ૨૭.
બાળક શંકરના ગોડમાં રમતો હતો.