ઉવાચ શંકરં દેવં ભવત્તેજો દુરાસદમ્ ૨૭.
તેણે શંકર દેવને કહ્યું, 'તમારું તેજ પહોંચી શકવું અઘરું છે.'
તતઃ પ્રોવાચ ભગવાનગ્નિં પ્રતિ મહેશ્વરઃ ૨૭.
પછી મહેશ્વરે અગ્નિ સાથે વાત કરી.
તથેતિ મત્વા વચનં મહાપ્રભઃ સ જાતવેદાઃ પરમેણ વર્ચસા ૨૭.
મહાપ્રભા જાતવેદાએ એ આજ્ઞા સ્વીકારી અને પરમ તેજથી સંમત થયા.
તદા પ્રાતઃ સમુત્થાય પ્રાતઃ સ્નાનપરાઃ સ્ત્રિયઃ ૨૭.
પછી વહેલી સવારે સ્ત્રીઓ ઉઠી અને સ્નાન માટે તૈયાર થઈ.
દૃષ્ટ્વા પ્રજ્વલિતં તત્ર સર્વાસ્તાઃ શીતકર્ષિતાઃ ૨૭.
ત્યાં પ્રજ્વલિત અગ્નિ જોઈને, બધી સ્ત્રીઓ ઠંડીથી પીડિત થઈ.
તયા નિવારિતાશ્ચાપિ તાસ્તેપુઃ કૃત્તિકાઃ સ્વયમ્ વિવિશૂ રોમકૂપેષુ તાસાં તત્રૈવ સત્વરમ્॥ ૨૭.
તેની દ્વારા રોકવામાં આવ્યા છતાં, કૃત્તિકા સ્ત્રીઓએ પોતે એ પીધું અને ઝડપથી પોતાના શરીરના રોમકૂપમાં એ પ્રવેશાવ્યું.
નીરેતોગ્નિસ્તદા જાતો વિશ્રાંતઃ સ્વયમેવ હિ॥ ૨૭.
પછી એ અગ્નિમાંથી એ બીજ જન્મ્યું અને સ્વયં શાંતિ પામ્યું.
તતસ્તા ઋષિભાર્યા હિ યયુઃ સ્વભવનં પ્રતિ ૨૭.
પછી ઋષિઓની પત્નીઓ પોતાના ઘરમાં પાછી ગઈ.
તદાનીમેવ તાઃ સર્વા વ્યભિચારેણ દુઃખિતાઃ ૨૭.
એ સમયે, બધી સ્ત્રીઓ પોતાના દોષથી દુઃખી થઈ.
એકપદ્યેન તદ્રેતસ્તપ્તચામીકરપ્રભમ્ ૨૭.
એક જ વહેણમાં એ બીજ તપેલા સોનાની જેમ તેજસ્વી દેખાયું.
ષણ્મુખં બાલકં જ્ઞાત્વા સર્વે દેવા મુદાન્વિતાઃ ૨૭.
બાળક Ṣaṇmukha ને ઓળખી, બધા દેવતાઓ આનંદથી ભરાઈ ગયા.
શંભોઃ પુત્રઃ પ્રસાદેન સર્વો ભવતિ શાશ્વતઃ ૨૭.
શંભુના પુત્રની કૃપાથી બધું જ સદાકાળ માટે રહે છે.
ઉપવિષ્ટોથ ગાંગેયો હ્યહોરાત્રોષિતસ્તદા ૨૭.
ગાંગેય ત્યાં દિવસ-રાત બેસી રહ્યો.
જાતો યદાથ ગંગાયાં ષણ્મુખઃ શંકરાત્મજઃ ૨૭.
જ્યારે શંકરનો પુત્ર Ṣaṇmukha ગંગામાં જન્મ્યો હતો,
શિવં નિરીક્ષ્ય સા પ્રાહ હે શંભો પ્રસ્નવો મહાન્ સર્વજ્ઞોઽપિ મહાદેવો હ્યબ્રવીત્તામથાજ્ઞવત્॥ ૨૭.
શિવને જોઈ, તેણીએ કહ્યું: 'હે શંભુ, આ મોટો પ્રશ્ન છે.' મહાદેવ સર્વજ્ઞ હોવા છતાં, તેમણે તેના પ્રશ્ન મુજબ જવાબ આપ્યો.
નારદસ્તત્ર ચાગત્ય પ્રોક્તવાઞ્જન્મ તસ્ય તત્ ૨૭.
ત્યાં નારદ આવ્યા અને તેના જન્મ વિશે કહ્યું.
તદાકર્ણ્ય વચો વિપ્રા હર્ષનિર્ભરમાનસાઃ ૨૭.
એ શબ્દો સાંભળી વિદ્વાનોના મન આનંદથી ભરાઈ ગયા.
અનેકાભિઃ પતાકાભિશ્ચૈલપલ્લવતોરણૈઃ પર્વતઃ પુત્રજનનાચ્છંકરસ્ય મહાત્મનઃ॥ ૨૭.
અનેક ધ્વજ, કપડાં, પાંદડા અને તોરણોથી, પર્વત શંકરના મહાન પુત્રના જન્મની ઉજવણી કરી.
તદા સર્વે સુરગણા ઋષયઃ સિદ્ધચારણાઃ રક્ષોગંધર્વયક્ષાશ્ચ અપ્સરોગણસેવિતાઃ॥ ૨૭.
તે સમયે બધા દેવ, ઋષિ, સિદ્ધો, ચારણો, રાક્ષસો, ગંધર્વો, યક્ષો અને અપ્સરાઓના સમૂહ હાજર હતા.
એકપદ્યેન તે સર્વે સહિતાઃ શંકરેણ તુ ૨૭.
બધા શંકર સાથે એક પંક્તિમાં આગળ વધ્યા.
તતો વૃષભમારુહ્ય યયૌ ગિરિજયા સહ ૨૭.
પછી, વૃષભ પર ચડીને, તેઓ ગિરિજાની સાથે ચાલ્યા.
તદા શંખાશ્ચ ભેર્યશ્ચ નેદુસ્તૂર્યીણ્યનેકશઃ॥ ૨૭.
તે સમયે શંખ અને ભેરીઓ વાગી, અને અનેક તૂરીઓ વગાડવામાં આવી.
તદાનીમેવ સર્વેશં વીરભદ્રાદયો ગણાઃ વાદયન્તશ્ચ વાદ્યાનિ તતાનિ વિતતાનિ ચ॥ ૨૭.
ત્યાં જ, વીરભદ્ર અને અન્ય ગણા વિવિધ વાદ્યો વગાડતા હતા, તાંત્રી અને પખાવજ બંને.
કેચિન્નૃત્યપરાસ્તત્ર ગાયકાશ્ચ તથા પરે ૨૭.
કેટલાક નૃત્યમાં તલિન હતા, અને બીજા ગાઈ રહ્યા હતા.
એવંવિધાસ્તે સુરસિદ્ધયક્ષા ગંધર્વવિદ્યાધરપન્નગા હ્યમી ૨૭.
આ રીતે, દેવ, સિદ્ધ, યક્ષ, ગંધર્વ, વિદ્યાધર અને નાગો ત્યાં એકત્ર થયા.
યાવત્સમીક્ષયામાસુર્ગાંગેયં શંકરોપમમ્ ૨૭.
તેઓ ગાંગેયને જોઈ રહ્યા હતા, જે શંકર જેવો દેખાતો હતો.
તત્તોજસાવૃતં બાલં તપ્તચામીકરપ્રભમ્ ૨૭.
એ બાળક તેજથી ઘેરાયેલો હતો, અને તપેલા સોનાની જેમ ઝળહળતો હતો.
ચારુપ્રસન્ન વદનં તથા સર્વાગસુંદરમ્ ૨૭.
તેનું મુખ સુંદર અને શાંત હતું, અને આખું રૂપ મનોહર હતું.
વવંદિરે તદા બાલં કુમારં સૂર્યવર્ચસમ્ ૨૭.
પછી તેઓએ એ બાળકને, જે સૂર્ય જેવી તેજસ્વી છે, પૂજ્યો.
પરિવાર્યોપતસ્થુસ્તે વામદક્ષિણભાગતઃ ૨૭.
તેઓએ તેને ડાબી અને જમણી બાજુથી ઘેરીને નજીક આવ્યા.